Nandito Lang Ako Novels & Stories

Alexandria's POV NAKASANDAL ako sa headboard ng kama at abala sa paglalaro ng Clash of Clan nang marinig ko ang mahinang katok ni Papa sa pinto. "Ano na naman kayang kailangan ng matandang 'to?" inis na wika ko sa sarili. Hindi na ako nag-abala pang sumagot at hinintay na lamang ang sasabihin niya habang ang paningin ko ay nakatuon lang sa cellphone.

Hello everyone! sorry for being MIA, nabusy lang sa outside world at nagkasakit ang ferson. Bawi ako pramis♥️😘

Hindi lang sa akin kundi sa aming lahat. Sinadya ko ngang wag sabihin kay Knoxx na pupunta ako ngayon dito kay Nate pero heto may isa pa palang asungot. Agh! Sana pala sinama ko nalang ang kambal ko para may taga bara sa gagong 'to.

Stress lang 'yan. "Alamin mo muna kasi!" reklamo ko. Paano eh, umagang umaga, susungitan ako? Tama ba 'yon? Tapos wala naman ako ginagawa. Pasalamat siya kaibigan ko siya. Ayoko pa namang tinatarayan ako ng kung sino sino lang. "Nasaan ang nerd?" tanong ko pa habang nakatutok pa rin ang mata sa field.

“Kayt! S-si Renton n-nasa baba, kaya please dito ka lang.” Pagkarinig naman sa pangalan na binanggit. Imbes na makaramdam ng takot ay nginitian lang niya iyon. “He’s here, so this is the day he will pay everything…”

damn it! NAIINIS AKO, AT MUKHANG MAY LAKAS NG LOOB AKONG SAMPALIN SIYA NGAYON!

Tumatangkad na lang ako sa kakaunat na yan eh. Inayos ko yung mga gamit ko at yung gamit ni Kuya na nasa isang maleta. Itinabi ko na lang sa closet. Chinarge yung phone ko at laptop. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

panunukso nitong sabi Hindi ako agad nakakibo dahil sa sinabi at tingin niya. “Pero pwede na yan, hindi naman ako maarte e” saad pa nito at lumapit sakin kasabay ng pag sara ng pinto. Oh God, please help me.

Nag-iba agad ang ekspresyon niya. Gayunpaman, hindi iyon ang amoy ng kahirapan kundi ang baho ng aking bangkay. Ilang araw na silang nasa bahay kasama ang bangkay ko at matagal nang nasanay sa baho, kaya hindi na nila ito nalalanghap.

“Nandito na ako.” Napabangon ako nang mabilis mula sa aking pagkakahiga. “Ha?! Anong sabi mo?” “Nandito na ako sa Manila.” “Ano? Since when?! Matagal ka na ba rito o ngayon lang? Bakit hindi mo agad sinabi sa akin?!” sunod-sunod kong tanong nang may halong tampo.