Natutulog Mga Nobela at Kwento

*]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:1f46cb99-11dc-43c1-872d-a12422c5881c-0" data-testid="conversation-turn-2" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant"> NOAH'S POV: Natameme siya nang pagbukas ng pinto ay si Tessa ang bumungad sa kanya.

Hindi na siya naka-tiis at natagpuan na lang ang sariling naglalakad na ito papunta sa dalaga. “Hi!” nakangiti nitong bati sa dalaga. Halatang nagulat niya na naman ito pero atleast this time ay nginitian na siya pabalik.Tipid na ngiti nga lang pero mas okey na rin iyon kaysa sa tarayan siya. Marahan nitong binaba si Natsu dahil tila nagwala ito ng makita siya. Kaagad siyang nilapitan ng aso at buong galak naman niya iyong kinarga habang marahang ginulo-gulo

Re-reply o tutulog? @KGeysr: Tutulog. @BellaAmore: O di matulog ka, huwag ka na sana dumilat. @KGeyser: Kung hindi ako didilat, hindi ko makikita at masisilayan ang isang magandang dilag na katulad mo.

Nataranta dahil sa pagtitig niya. "I-im sorry!" Pakshet na malutong. "May i see your portfolio?" Nataranta ako. Agad kong kinalkal iyon sa hawak na envelope at iniabot sa kanya. "You can sit now" sabi niya. Umupo ako. Sobrang kinakabahan talaga ako! "Ms.Trisha Solaire Advincula. Janitress? You're college undergrad, bakit janitress ang napili mo?"

Sagot ng teen-ager na ngumiti sa kanila. “Nasa loob ng backpack ko ito, kaya niya natunton kung nasaan tayo.” Saad ni Nadine na ipinakita ang Barangay ID niya kay Alijohn. “Nagpunta ako sa address na nakalagay diyan,” itinuro ng nagsoli ng backpack ang ID na ipinakita ni Nadine sa kasama, “sabi nila mayaman na daw kayo at itinuro nga sa akin ang tinitirahan ninyo.” pagsasalaysay pa nito.

NATASHA Humugot muna ako ng malalim na hininga bago nagsimulang magkalakad papunta sa pwesto ko sa palengke. Dalawang araw na ang nakakalipas mula ng ilibing si Inay, sariwa pa ang lahat sa akin pero hindi ako pwedeng magmukmok na lamang. Kailangan kung kumayod para sa sarili ko, nag-iisa na lamang ako ngayon kaya kahit mahirap kailangan kong magpatuloy. Kahit kumukirot pa ang puso ko dahil pagkawala niya hindi ako pwedeng tumigil.

Inabot ni Nate ang mangkok ng sabaw gamit ang isang kamay, inubos ito, tsaka nagpunas ng bibig bago tumayo sa hapag-kainan. "Aakyat na po ako sa kwarto ko," pormal na paalam ni Nate. Sa itaas ng mansyon, sa loob ng kanyang kwarto, naglakad si Nate malapit sa bintana at tumayo roon habang pinagmamasdan ang gabi. Pagkaraan ng ilang sandali, inilabas niya ang kanyang cellphone mula sa bulsa. Pinasok niya ang profile ni Pia at binuksan ang WeChat Moments nito.

Tumingin ng malamig si Luna kay Natasha. “Hindi po ba’t ayaw niyo pumasok kanina?” Walang masabi si Natasha. Hindi nagtagal, nagbuntong hininga siya, kinuha niya ang handbag at umalis siya. Bang! Sumara ang pinto. Sa sandali na umalis si Natasha, hindi napigilan ni Luna ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata.

Unknown: What are you doing? Unknown: natulog ka na ba? Unknown: gusto kong tumawag pero baka tulog ka na kaya siguro bukas na lang ako tatawag. Unknown: magpahinga ka, alam kong pagod ka sa trabaho mo. Unknown: see you, tomorrow! Napakunot na lang ang noo ko. Hindi ko kilala kung sino itong nag text sa akin. Siguro, na wrong number lang ito.

tanong naman ni Hunter. "Bakit akala niyo ba hindi siya marunong magluto?" tanong naman ni Natasha, nagtataka. "Makatanong kayo, parang ang innocent niya talga." "Innocent siya, 95% nga," ulit pa ni Finn. "She doesn't know what vanity table is. Hindi niya alam buksan ang pintuan sa kwarto nila ni Matteo, tatlong process kasi ang lock doon. Tsaka hirap siyang mag-catch up ng English, kaya nga tinatagalog na lang namin."