Neighbor In Tagalog Novels & Stories

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

Umiiyak na sabi nito. "Tingin mo maniniwala ako?" "Hindi pa ba sapat ang pagpunta namin ni Maru sa Tagaytay? Ang lugar na yun ay nagsilbing tahanan naming dalawa. Saksi ang lugar na yun kung gaano namin kamahal ang isa't isa." "Kaya nagmamakaawa ako sayo M-mara. H-hayaan mo na k-kami ni Andrew. Kami talaga ang nagmamahalan. Please Mara please..." pagmamakaawa nito habang nanatiling nakaluhod.

From: Neighbor Saby tau pasok bukas? To: Neighbor Nagla2kad lang aq db? tapos ikaw sinasaby ka ng papa mo. From: Neighbor So what? To: Neighbor Ewan sau! Bahala ka! From: Neighbor Cge bukas XD w8 mo q bebe luvs ha? Saby tau pasok! To: Neighbor Oo na! From: Neighbor Goodnyt na. 2log ka na. :) <3 To: Neighbor

Tela excited niyang wika sa kanyang ama na kausap niya sa kabilang linya. “How about your neighbour?” “What?” Teka wag niyang sabihin na kilala niya kung sino ang manyak kong kapitbahay. “I mean, okay naman po.. Tahimik ang place, but it’s nice and very romantic.” “Romantic?” “Dahil tahimik at kita ko ang ganda ng city.”

“Ang kulit talaga ng kapatid mong ‘yon. Sa tingin ko, magkakasundo sila ni Clarissa.” “They’re neighbors in the Philippines. Vi.” “Tingnan mo nga naman ang tadhana!” gulat nitong bulalas. “Pakiramdam ko talaga, para kayo ni Ri sa isa’t isa.” “Really?” pigil ang ngiting aniya. Tumaas-baba pa ang dalawang kilay niya. “Paano mo nasabi?”

sumbat ko. Pati ako’y hindi na rin malaman kung saan nanggagaling ang lakas ng loob para sumbatan siya ng ganito. "Hindi lang naman kami ni Nicolle ang may pinagsamahan but both of our families too. Walang ibang kakilala si Nicolle dito sa isla maliban sa akin kaya kung anuman ang mangyari sa kanya sa akin siya hahanapin ng daddy niya. Sana naman, Pam, hindi mo mamasamain ang pagmamalasakit ko sa kanya."

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Halos masuka ako dahil ang ibang hibla ay napadpad pa sa loob ng aking bibig. “Nisan! Napakain na po namin ang mga baka at kambing, nagatasan na rin namin sila!” masiglang bati ng batang babae. Ngumiti ito at nakita ko ang kulang-kulang niyang ngipin. Hindi pa rin ako matigil kakaubo at nagpagpag pa dahil nangangati na rin ako. “Ganoon ba? Mabuti naman, may pasalubong si nisan para sa inyo.”

Napailing ako dahil nahihirapan pa siyang bigkasin ang ibang salita niya. “It’s Ate Nica, baby. Not just Nica. You can’t call elders just their names here in the Philippines. You should put “Ate” or “Kuya”, or “Tito” and “Tita” before their names, okay?” “Weild,” she commented. “That’s not weird here, baby. It’s a way of respect here. You should know that, okay?” “Hmmkay,” maarteng aniya na ikinailing ko na lang.