Never A Dull Moment With You Novels & Stories

±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±±± Amy's POV: Naka idlip na sana Siya nang Panay Ang tunog ng cellphone niya. tinignan Niya kung sino Ang Panay text. Hayysstt!" buntong hininga Niya ng makit kung sino. " si kulit." Sabi ng utak Niya. "WHAT?!" sinadya Niya talagang mag all caps naiinis Siya sa kakulitan nito. " I just missed you."

that’s the last thing I heard before everything went blank. Third Person Point of View Nagkagulo ang buong convenience store dahil sa biglaang pagkawala ng malay ni Arra ang tanging tao lang na nanatiling kalmado ay pinsan nito. Dali-daling binuhat ni Sam ang kaibigan para dalhin sa pinakamalapit na hospital ng makita iyon ni Prince ay kaagad itong umalma. "San mo siya dadalhin?!" pigil nito sa tangkang pag-alis ng kapatid

dagdag pa niya. Kahit may konting pagka-kunot sa noo ng delivery man ay laking tuwa naman nito sa sinabi ni Niel. "Sige po, sir! Enjoy your meal." ani ng delivery man at tuluyan ng umalis.

Pangungulit ni Kez, syempre may tainga ang lupa at chismosa si Kez kaya nakarating agad sakanya na may gusto ako kay Drale. "Tigil tigilan mo nga ako, Keziah!" Umiinit na ang pisngi ko at pinagtitinginan na kami sa coffee shop. Tumawa si Kez at nag cellphone nalang. Ilang minuto pa ang lumipas, dumating na ang order namin kaya kinain ko agad. Napatingin ako sa entrance ng coffee shop ng may pumasok. Halos mabulunan ako ng makita ang grupo ni Drale kasama siya.

lambing naman ni Dani sa kanyang asawa “Kung gusto ko, dito ka na din tumira para naman hindi ka malayo sa bata! Pati na si Nanay Annie! Malaki ang bahay namin at pwede kayo dito!” offer ni Joaquin pero hindi na ito tinanggap ni Althea

PY18 Napatitig ako sa kaniya nang marinig ang kaniyang sinabi. Heto na naman, sa tuwing magkaka-moment kami, bigla na nalang bumabagal ang lahat ng bagay na dinadapuan ng aking paningin. Everything is moving in slow motion. Hindi ko maintindihan ang aking sarili kung bakit ganito ang nararamdam ko kapag nagiging seryoso ang usapan namin ni Leander.

saad niya at hinawakan ng mahigpit ang aking kamay. "Hindi na ako muling bibitaw sa mga kamay mo. You'll forever be my one and only Allyson. My light through the dark." Ako ang nahihiya sa pagiging corny niya kaya hindi ko napigilan ang sarili ko at kinurot ang kaniyang tagiliran. Natawa naman siya sa ginawa ko.

--- Kinabukasan Pagmulat ni Allie, naramdaman niyang nakayakap sa kanya si Blake. Napangiti siya habang pinapanood ang mahimbing na tulog ng binata. Sa loob ng mahabang panahon, ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong klase ng kasiyahan at seguridad. “Good morning,” bulong ni Blake habang dinidilat ang mga mata. “Good morning,” sagot ni Allie, hindi mapigilang ngumiti.

May suspense sa mga ngiti ni Harlene, ang mga mata niya'y namamasyal sa paligid. "When 12 midnight came and the music fades away, the man or woman in front of you will gonna be your destiny. So exciting, right?" napapatili pa ito sa harapan, malawak ang ngiti niya habang kinukumbinsi ang mga naroon sa huling pasabog na ihinanda nila. "Let's start this, everyone. Good luck and have fun!"