Never Beg To Be Loved In Tagalog Novels & Stories

"Mawalang galang na po, pero parehas lang kaming nangungulila ni Sandro. Parehas kaming walang magulang. Pero kahit kailan hindi magiging solusyon ang pag-ibig na ikaw lang ang may gusto. Mahirap po ang one-sided love." "Ona, hindi siya mahirap mahalin..." pagmamakaawa nito. Binabawi ko na 'yong sinabi ko kanina na gusto ko siyang maging katulad pagtanda, dahil kahit kailan, I will never begged for someone! "Matututunan mo rin siyang mahalin...just give him time. Hindi lang siya makakilos ngayon dahil..." humagulhol na lamang siya ng iyak.

alanganin kong sagot. “H-Hindi mo parin maintindihan kung gaano kita ka mahal hanggang ngayon. Mahal na mahal kita. It’s sounds crazy, right! But I really love you..hindi ko rin alam kung bakit ako nagkakaganito,” gumaralgal ang boses niya dahil nagsimula narin siyang umiyak.

Matatagalan niya kaya ang loveless marriage na 'to? Loveless, because he doesn't love me anymore. Pero ako'y ayos lang dahil wala namang nagbago sa nararamdaman ko. But like what I've said, I will try to make him love me again. Baka sakaling mag-work ang marriage namin. "What time? I am not sure, Sen."

Chapter 5: Manhid "Bakit ba ang sakit-sakit magmahal?" "Ganoon po talaga Ate pag nag mahal, hindi maiiwasan hindi ka masaktan, at hindi rin maiwasan at di Pag-iyak, That's Why, Love is Painful, Pag nagmahal po kayo dapat handa rin po kayo sa risk na masaktan,Para rin po iyan pagsusugal, Minsan Natatalo o minsan naman Nanalo"

Umakyat agad siya sa kwarto niya, ako naman ay nagluto na ng pagkain. Habang nagluluto ako bigla niya akong niyakap mula sa likod. "I love you" bigla niyang sabi na ikinapula ko na naman. Bakit bigla bigla siyang nagsasabi ng ganun? "Asan ang I love you too ko?" tanong niya ng di ako magsalita. "Sir--I mean, Spencer, hindi parang pagsasabi ng hello ang pagsasabi ng I love you. Hindi yun basta basta sinasabi" tugon ko.

Sabi niya na kinakabahan, nagsumbong kaya si manang mira? "Ayy oo nga pala." Sabi ng ina na natawa pa. "Kumain kana at para makapagpahinga kana." Dagdag pa nito. She was feeling guilty, hindi deserve ng magulang niya ang pagsinungalingan. Pagkaraay nilapitan ang ama at hinalikan din ito, "Iloveyou sweety." Sabi ng ama niya na ginantihan din niya ng "I Love You Daddy"

Matagal siyang nakatingin sa akin. Then he asked quietly, "Was she someone I loved? Hindi lang someone I cared about, hindi lang someone important. I need to know kung may love ba talaga sa pagitan namin, dahil iyon ang pakiramdam na hindi ko maipaliwanag kapag may lumilitaw na memory." Hindi ko kayang magsinungaling.

Hindi ko makakaya. “Love, alam ko namang mahal na mahal mo ako pero hindi naman kita tatakasan para hindi mo ako pakawalan sa pagkakayakap mo,” biro niya. “Nagawa mo pang magbiro ng gan’yan! Halos mamatay na ako sa pag-aalala sa ‘yo! Akala ko hindi na kita kailanman makikita! Akala ko tuluyan ka ng mawawala sa akin.” At nagsimula na namang bumuhos ang aking mga luha, ngunit agad niya itong pinunasan.

Pero bat nalilito ako? I feel something weird if Im with my Felix but--- why did I feel the same way when Im with my Bestfriend, Rence? Can somebody tell me? WHAT IS TRUE LOVE? Ano tong narar amdaman ko? ************************************ Define love? Love is parang pag-iigib. Sa huli lang ang sakit at pagod. VOTE AND COMMENT

Ito na ba ang tinatawag ng iba na 'kilig'? "S-Secondly… S-Sa totoo lang ay nag-aalangan ako na sabihin sa iyo ang lahat ng mga gusto kong sabihin. N-Natatakot kasi ako. B-Because I know, there's this possibility na hindi mo ako matanggap at magbago ang nararamdaman mo sa akin—” "Hey! Stop it, ano ka ba? I don't love you because you're perfect. Minahal kita kasi iyan ka. Iyan ang totoong ikaw. There's no reason for me to unlove you.”