Nicki Minaj Real Name Novels & Stories

[I know what you want, Rianne Madrigal.] Dumiin ang pagkakahawak ni Rianne sa kanyang cellphone ng mabasa iyon. Her whole body turned cold. “No…” mahinang usal niya, nanginginig ang labi. Whoever sent the message knew her real name. Not just Rianne De Luca, but Rianne Madrigal—the name she spent years hiding from the world. The identity she buried to escape from the shame of being the illegitimate daughter of the Madrigal family.

Mali man na turuan ang batang magsinungaling ay kailangan ko itong gawin para maitago ang kanyang pagkakakilanlan. “Yes po, Mommy I mean Tita Naomi. Naomi po ba ang real name mo, Mommy?” Walang pag-aalinlangang tumango ito at sinunod ang aking sinabi. “Opo. I am Naomi Sierra Villamor,” pakilala ko sa aking sarili habang inaayos ang kanyang buhok. “Oh, we had the same name. Mama Olivia, ikaw Mommy I mean Tita Naomi and Me. We all have Villamor in our names,” tuwang-tuwa na sabi nito.

“Mag-usap na lang tayo pagbalik namin sa Pilipinas.” “Are you dating that white guy?” nakasalubong ang kilay nitong tanong. “I am not leaving this suite without you. At hindi ka na ulit sasama sa lalaking iyon.” “Hindi ikaw ang magdedesisyon niyan.” “Please, Anikka –“ “Anastacia,” pagtatama niya. “That’s my real name.”

"At ano ka kung gano'n? Unggoy?" "Well, I'm the banana within you," he jested. "Banana within me?" She felt like green liquids suddenly circulated through her nerves, bastos ba ang meaning no'n? "Because within this slim three is a heart that's pure and loving, so I'll be the pieces of banana and I'll guard your heart down from anyone who tries to harm it." Yes, Nicki Minaj. She heard that boom, badoom, boom, boom, badoom, boom, bass! Very loud and clear.

Tumango ako nang masagana at tinaas ang kanang kamay ko as promise. "Opo, tita Rama." "O siya, halika na at maging artista muna tayo ng gabing 'to," sabi niya. Akma siyang maglalakad pero agad ko siyang pinigilan. "Bakit?" "Tita, don't call me Canada, ha? Si Janice lang ang nakakaalam ng real identity ko kasi na-caught niya ako before. Call me Nadia. Nadia lang po, okay?" instruct ko. She rolled her eyes on me again and sighed in deep.

Naipaliwanag na ni Knight ang tungkol sa peke niyang katauhan at alam kong ganoon din siya kaya hindi ko maintindihan kung bakit tinatanong niya pa. “Sorry, tinamad akong alamin kanina.” Tila ba nabasa niya ang nasa isip ko. Huminga ako nang malalim at dumiretso nang tingin sa daan. Noon pa man ay wala na talaga akong gana na makihalubilo sa mga lalaki. Pwera lang kay Zid at sa mga kaibigan nito. “Maica Agustin, 25, haciendera,” matipid kong sagot na animo’y kasali sa isang pageant event. Kulang na lang ay sabihin ko pa ang aking address.

Not loud reactions, but definitely surprised. Min-ji kept her composure. She blinked once, then gave a polite nod. “I see. Well, that’s unexpected.” Lumapit siya nang kaunti at iniabot ang kamay niya kay Sienna. “I’m Min-ji. It’s very nice to meet you.” Sienna reached out, her voice a bit soft but steady. “I’m Sienna. Nice to meet you, too.” “Welcome,” Min-ji said with a light smile. “You look lovely tonight.”

"Sure, what is it?" "Ano pong full name niyo? Imposible naman pong Mackenzie ang surname niyo, hindi po ba?" "Oh," I fixed my chair. "Alessia Mackenzie Markle." "Ang ganda ng pangalan, bagay na bagay po sa inyo," she complimented me. "Ilang taon na po ba kayo? At kailan po ang birthday niyo? Iyon po ang hindi alam ng kahit na sino sa amin, eh."

Lagi ko din siyang nahuhuling nakatitig sa akin. "Hiraya Vergara. That's her real name. She used a fake name when she applied as a surrogate mother. Naalala mo bang lagi siyang wala tuwing may parent-teacher meeting? Natatakot siyang makita ang mag-asawang niloko niya kahit na malaki na ang pagbabago sa mukha't katawan niya." This is too much for me to handle... "T-tama na, please. Para na akong sasabog!" I exclaimed.