Nico Minoru Novels & Stories

Seyempre joke ulit. Sabay kaming natawa sa lantaran naming paglalandian. Tho, alam ko naman na wala lang 'yon. Kahit na madaling kagaangan ng loob si Nico ay iba pa rin talaga si Blue. So yeah... puwede na sigurong mag bonding kami ni Nico paminsan-minsan as a FRIEND.

Sa wakas, mangyayari na rin ang matagal ko nang pinapangarap. Lima taon na ang nakakalipas, noong ika-eighteenth birthday ko, nang una kong makita si Ninong Lucas. Para siyang Greek god na bumaba sa lupa. Nakikita ko siya dati sa mga lumang pictures nila ni Dad, pero iba pala kapag sa personal. Shit.

Halata sa pigura nito kahit nakasuot pa ng Chefhat at apron. "My name is Mary Angeline Alquiza, Sir!" "Wow! What a beautiful name, can I call you Mary?" Tanong nito na nakangiti. "Btw, I'm Chef Nicolai Lombardi but you can call me Chef Nico." Pagpapakilala nito sa sarili kasabay ng paglahad nito ng kamay, na tinaggap niya at ngumiti ng pagkatamis. Buti na lang marunong itong mag-ingles

pabitin naman na ani Jordan kaya mas lalo akong nairita but at the same time ay na curious. "He is Dior Fennier Gonzales."

Ikinalma ko ang sarili at pinigilan na huwag sumugod at paulanan siya ng sapak. Mataman kong tiningnan ang lalaki at pinag-aralan ang kabuuan. Matangkad ito at napakaganda ng tikas ng pangangatawan. Nakaharap ito sa direksyon ko kaya napansin ko ang mapupungay na mga mata nito na para bang kapag tumingin ay nakaka-magnet. Kaya naman pala bumigay si Fatima. Nakadagdag rin sa karisma ng lalaking ito ang kilay niyang bukod sa makapal ay well-shaped rin. Bagay na bagay sa kaniya ang buhok niyang parang pancit canton, ngunit tama lang ang haba. Sakto rin lang sa oval face niya ang matangos niyang ilong at manipis na labi.

mahina ngunit taos-pusong wika ni Nico. Bahagyang kumunot ang noo ni Celine at lumingon. “Para saan?” “Para sa pagkakataong ito,” sagot ni Nico. “Nangangako ako, pagbubutihin ko hanggang muli kong maitatag ang sarili kong kumpanya. Muli akong magiging CEO na dati mong nakilala. Itatayo ko ang palasyo para sa iyo at kay Calvin.”

“Good, but tilt your chin up a little, there. Now, stare at the camera like you know something they don’t.” Ginawa ni Adrienne iyon at kahit ako ay napahanga sa itsura niya. Grabe, napakagaling ni Adrienne. “Perfect,” sabi ng photographer para kumuha ng mga example na kuha para kay Adrienne. Sunod naman na sumalang ang isa sa mga male models, si Niko, isang Brazilian model na may matikas na tindig at mala-Adonis na katawan. Lumapit siya sa motor na para bang alam na agad ang gagawin, isang kamay sa bulsa, ang isa naman ay hinawakan ang handlebar.

aya ko ulit sa tatlo may pagmamakaawa na sa aking tono. "Wait lang naman Jaq, hindi pa nga kami nagpapakilalang dalawa, e! Getting to know your future syota tayo ngayon!" reklamo ni Niccolo. "Walang getting to know na mangyayari kaya dalian niyo na!" "Oo na, oo na, heto na! We have already met, I'm Niccolo Rodriguez Nuevo at your service!" pakilala ni Niccolo sabay salute kay Sining.

turan nito dahilan upang lumawak ang kaniyang mata dahil nakikilala niya ang boses nito. “H-Heneral Francisco? ”mahinang saad ni Mina habang pilit na inaaninag ang binata. Umupo ang binata sa papag at tahimik na pinagmasdan ang dalaga sapagkat naaaninag niya ito kahit kaunti. “Nasaksihan ko kung paano siya patayin ng walang pag aalinlangan.”dagdag pa nito.

“So... Care to explain why that guy called you Ander?” Tumango siya at inayos ang pagkakaupo. Tinignan niya muna ako nang mariin kaya nagtaas ako ng kilay. Medyo kinakabahan kasi ako kapag tinititigan niya ako. Pakiramdam ko, masyado niya akong inuusisa. “I’m Niccolò Derrano Caruso, an Italian mafia underboss. They call me Ander...” he paused, his voice a bit more huskier this time. “But everyone in the out and open corporate world, I’m the evil business magnate.”