Nine By Nine Novels & Stories

Sa sobrang curious ko ay tiningnan ko ito. Hinarap ko ang frame "1, 2...9" ang dami nila, 9 silang lahat. 'Yung mukhang may edad na siguro sila ang mga magulang. Nakita ko ang pitong mga mukhang teenagers at mga kiddo na katabi nila. Dalawang tao ang nakaagaw ng atensyon ko sa litrato 'yun ay sina Killer at ang kakambal niyang may sayad.

komento naman ni Nine na may panunukso sa boses. "Hey, don't talk crap, nine, what if it was just a coincidence and she can't foretell the future because you watch too many movies?" pagbabasura ni Ten sa sinabi ni Nine. " Hey twins, will you both hush up? Someone is sad, so just shhh!" Pagpapa Tahimik ni Twitor sa dalawa, "Okay"sagot naman ng kambal at bumalik sa pakikipag landi doon sa mga babae.

Sana ay hindi magpakilala-isa-isa ang mga empleyado at hindi na siya mapapansin ni Nine. Tiningnan niya siya mula sa tagong sulok. Ilang taon na silang hindi nagkita ni Nine? Sa alaala ni Kristine, ganun pa rin ang itsura niya. May square jaw pa rin, matulis na ilong, at mga mata na tila tumatagos sa pagkatao niya. Maging ang manipis na labi ay malinaw na nakatatak pa. Malapad ang balikat at humahawak ang dibdib sa kulay navy blue na t-shirt na suot niya. May awtoridad ang tindig niya. Yung tipong pagtingin lang, sumusunod ka na.

Saglit siyang natigilan, hawak ang cellphone, walang imik. "Boss, what’s wrong?" tanong ni Nine, sumilip sa screen, saka kumindat sa mga kasama. Walang sinabi si Charles. Dinial niya ulit ang number.

Sinabi ko rin agad sa kaniya ang laman lahat sa bag. “Ano? Ilan?" inalis niya ang sigarilyo sa bibig niya at bakas ang iritasyon na naghihintay sa sagot ko. “99, Carl. Siguro akong 99." Nanginginig kong sabi. “Pótangínang!” Biglang kinuha ni Carl ang baril sa cabinet niya at agad lumabas.

Kinuha niya ang flashlight sa bulsa, pinailawan ang pader sa gilid ng tower. May marka. Isang maliit na ukit sa pagitan ng mga bricks, halos hindi iyon kapansin-pansin. ♣️9 “Tatak ng Lucky Nine,” sabi niya na halos bulong. “Pero bakit nandito?” Napatitig ako sa simbolo. “Ibig sabihin, may miyembro mo ang narito?” “Hindi,” sabi niya. “Ibig sabihin, may tumalikod, may traydor.”

"Tell me, what's on that fourth bond paper? Huwag mong iniiba ang usapan. And stop flirting, Harve. It won't work for me." He sighed. "It contains the do's and dont's. Don't tell me, hindi mo din nabasa ang nasa ika-siyam na numero?" My brow creased in curiosity. "Sinabihan din kita na kapag may idadagdag ka, sabihin mo dahil bakante ang number eleven hanggang twenty. Don't you remember that?" Naalala kong sinabihan niya ako about sa mga idadagdag ko, pero bakit wala akong nabasang ganoon? And that number nine?

Nahinto rin ako at napatingin kay tiya Sela na nangunguna na sa paglalakad. "What the fuck? Bakit nine lang? Anong gagawin mo sa six, seven, eight? May iba kang ka-callmate?" Paulit-ulit na naman kami nito. "Maghahapunan po. Tapos maghuhugas ng pinggan at maglilinis ng bahay. Gagawa po ako ng cake o ano. Tapos maliligo at magaaral. Mga nine ay tulog na po ako." Halos magdikit na ang kilay niya.

MF90D || Solstice Grimaldi Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung papaanong napunta ako sa sitwasyong 'to. Am I really that gullible para agad na um-oo sa pingsasabi ng binatang nasa harapan ko? Instead of a few weeks preparation, mas minadali nila ang gaganaping kasal dahil baka raw magbago pa ang isip ko. As if mababawi ko pa ang oo ko.

Nagulat ang lahat ng tumingin kay Neil. Ito ay $ 9,000,000, hindi $ 90. Paano niya nasabi ang bilang na iyon? Ni hindi man lang siya kumurap. Siya ay isang mayamang tao. Siguradong mayaman siyang tao.