No Man Is An Island Explanation Romane & Geschichten

“Na baka pag nilamon na ulit kami ng mundo-ng pamilya, ng responsibilidad, ng mga bawal-maulit na naman ang pagkakahiwalay namin.” Tahimik sila. “dude,” sabi ni Tristan, “kung kinaya n’yo ang isla, kakayanin n’yo ulit ’to.Pero alam nating lahat na kumplikado." “tama, masyadong kumplikado.Pero magkaiba ’yon,” sagot ko. “Sa isla, survival lang ang kalaban.Pero malaya naming nagagawa ang nais namin."

Sa katunayan nga ay sila rin ang mga taong naging dahilan kung bakit ganito rin ka payapa ang isla, dahilan rin kung bakit ako gusto ipakilala ni manang sa mga ito. Dahil isa na rin ako sa mga taong dapat maging thankful sa mga ito, dahil naninirahan na rin ako sa isla. Hindi naman masama ang intension ni manang, kaya sumama na ako rito. Nasa malayong parte kami, kasama ko si manang Iming. Sa unahan ay si manang Luleng, dahil ito na rin kasi ang nagsilbing parang captain na rin dito.

mahina kong sabi pero sapat na iyon para marinig ng lalaki. “It is. This island were only exclusive for people like me who want to start a new life without judgement of the outside world.” “People like you?” Exclusive for people like him? People with personality disorders? “Yeah, people with mental disorders.” Sagot nito. Napatango ako at pilit ina-absorb ang impormasyong sinabi niya. Is it even possible? Isn’t dangerous? I mean… “What if they caused something dangerous?” Hindi ko namalayang nasabi ko ang iniisip ko.

“Dito kasi sa amin, bihira ang may pera para makabili ng over the counter drugs. Umaasa lang ang marami sa herbs. At ang lola ni Helga, ang bestfriend ko ang may pinakamalawak na taniman ng mga yon. Ayaw ni lola ng mga pasalubong na hindi naman niya makakain kaya ito ang naisip ko.” “Kailangan mo ba talagang gawin yan?” “Ang ano?” “Na mag abala pa sa mga bagay na walang kinalaman sa yo?” “Paanong wala?” Naguguluhan ako sa mentality niya. “No man is an island. Magkaka-konekta ang lahat ng may buhay sa mundo. Bakit,” tinitigan ko siya, “yong ganitong bagay, hindi mo pa nagawa sa iba?”

Naramdaman ni Andres na kahit labing-walong taong gulang na si Isabelle, para sa kanya, isa pa rin siyang bata na wala pang karanasan at hindi pa ganap na nakakaintindi ng maraming bagay. Syempre, hindi niya kayang gawin iyon at ayaw niyang makita siyang malungkot, pero laban ito sa kanyang mga prinsipyo at hindi niya kayang gawin ito. Inabot niya ang kamay at dahan-dahang inihawi ang ilang hibla ng buhok ni Isabelle sa likod ng kanyang mga tainga, habang mahinahong kinakausap siya: "Isabelle, kailangan mong malaman na kahit sa hukbo, may mga masasamang tao na hindi maganda ang puso. Lalo na ngayon na pansamantala ka sa isla, walang sinuman ang magdadala ng kanilang mga pamilya. Mas lalong h

Nilipat ko ang tingin sa dagat at sa bahaging malayo ay tanaw na tanaw ko ang isang isla na sa tingin ko ay hindi kalayuan rito. "Manong, anong Isla ba iyon?" Tumabi si Manong sa akin ng konti at saka tumaas bahagya ang leeg niya. "Ah, iyon! Ang Isla Brittanica. Foreigner ang may-ari n'yan, Ma'am. Rinig ko sa mga mangingisdang nakarating na roon ay may maganda raw ang lugar, kaso parang nakakatakot raw." Tumibok nang mabilis ang puso ko at namilog ang mga mata kong bigla.

“Kapag naiayos na natin at napangalanan ang isla ay pormal ko na ‘yong ipapahayag sa iba para makilala na kayo.” “Pero bakit kailangan mo pa kami para sa lupang ‘yon? Kung tutuusin, sa kapangyarihan ng Zone 66, madali lang sa inyo ang angkinin ang lupang ‘yon.” “Masyado ‘yong malayo at kakambal ‘yon ng lupa kung nasaan ang mga outcast na nakasama mo. Mas mabuti ‘yong ipalabas na lamang natin na kayo ang nakadiskubre no’n kaya inyo ang buong kambal na islang ‘yon. Dahil kung aangkinin ko lang ‘yon at nakilala siya sa new world, maaaring maging kaguluhan pa ‘yon sa mga islang nasa malapit na dapat ay mapasakanila ‘yon higit sa ‘kin na ang pinamumunuang base ay nasa sentro.”

Rizalyn's POV . "What? Anong kalokohan iyan, Mandy?" Tumaas ang kilay ko nang marinig ang nakakawindang na offer niya. "My Island is not for sale, Mandy. Kakabili ko lang sa isla at hindi pa ito bukas sa publiko. Magbubukas pa ako!" pagtatama ko. Kalokohan naman kasi. Sino ba ang may sabi na ibebenta ko ang Carmella Island? E, binili ko nga ito dahil nagustuhan ko ang isla sa kabila ng kakaibang kwento nito.

Ang totoo ay dalawang isla ang natatanaw ko pero masyadong malayo ang isa. "Mas mabuting bumalik tayo dahil delikado kapag naabutan tayo ng malakas na alon." sagot ni manong. "Kaya ho ba?" "Sa tingin ko ay kaya naman." Takang tumingin ako sa matanda saka sa natatanaw kong isla, bakit nagpupumilit syang bumalik kung may isla naman na pwedeng naming tigilan pansamantala.

Ang tanging dahilan kung bakit sila nagpunta Ang isla ay upang pahabain ang kanilang buhay. Kapag ang isang tao ay nagpasya na maging isang naninirahan sa isla, ang isa ay bibigyan ng isang teksto na parang banal na kasulatan upang Bigkasin at pagsasanay. Bukod pa riyan, dapat sumamba ang isang tao sa takdang panahon.