Novel & Cerita Nol Juan Noli Me Tangere

Inosenteng sagot ni Junjun matapos ay inilapag ang bitbit na timba sa tabi ng mga lalagyan nila ng pinggan. Iyon na ang naging hudyat namin upang magsalita pero itong kasama ko ay basta nalang akong tinulak papasok kaya wala akong ibang naging choice kung hindi pangunahan na ang pagsasalita. “Magandang hapon po. Ako po si Coraline Pestano tapos ito po si Andrew Gomez, galing po kami ng Don Hermanno Thomas Science and Technology High School. Balak po sana naming I-feature si Junjun sa gagawin naming documentary.”

Ang inspirasyon ko rito ay ang Noli Me Tangere kung saan ang tema ay ang paglalaban sa kalayaan na ginawan ko ng kakaibang panlasa at nilagyan ko ng temang pantasya at supernatural upang kakagat sa mga mambabasa sa modernong panahon. Mangyayari ang kabuuan ng istorya sa Ilocandia, isang kathang-isip na lugar na maihahambing katulad sa rehiyon ng Ilocos ngayon, sa taong 1888 kung saan ang Pilipinas ay nasa ilalim pa nang pamumuno ng kahariang Espanya. Lalakabayin ng istorya ang mga lugar na sakop ng Ilocandia na may kanya-kanyang geographic differences katulad ng Sangrevida at Santa Barbara. Sa lahat-lahat, ang Sangrevida ang siyang pangunahing setting ng istorya dahil ito ang kapital ng Ilo

anang Lola Heidy. "Kaya walang Mali sa pagmamahalan Nina Jaylord at Kleah, Hindi silang dalawa magka apelyido. Lalong walang bunga nang pagkakamaling pag ibig, kayo lang Ang Mali. Yang paghihigante mo Roman Ang Mali" dahil sa sinabi ni Lolo Emil ay tuloyan nang kumawala Ang hikbi sa aking bibig na kanina ko pa pinipigilan. Lahat silay napalingon sakin. Kita ko Ang gulat sa mata nang lahat.

ni Rod Stewart ngunit reggae version ito na siyang nagpaganda ng mood ng lahat. “I can tell by your eyes, That you've probably been crying forever,” “Whoo!! Yan ang gusto ko sayo Ralph!” kantyaw ni Joaquin. “And the stars in the sky don't mean nothing, To you, they're a mirror” “Grabe yan! May pinapatamaan ka ba?” singhal ni Joaquin na tatawa tawa, sinusuntok suntok naman siya ni Glory sa braso ngunit walang pakialam si Joaquin.

NILAMON ng sigaw at rebelasyon na iyon ang buong paligid, dahilan upang matahimik ang lahat. Sandaling natigilan ang mga taong kanina pa nakatingin sa kaniya at nagbubulungan. Ang kaninang malakas na tugtog ng Jazz music sa paligid ay humina— kasunod ng pagsalita ng lalaking singer sa mikropono. “Uhmm… Can we… get a clarification of that, Miss? Did you say… Montemayor?”

tugon nito sa akin. Inilibot ko ang aking paningin. I saw Lucas, Mateo, Israel, Isaac and Rebecca. And the last one girl standing is the beautiful Micah Del Fuego Montenegro with her husband, Hugo Del Fuego. Masasabi kong malaki pala talaga ang pamilyang Montenegro. At hindi maipagkakailang magaganda ang lahi. Napansin ko rin ang ilang binatilyo at dalagitang mga anak ng mga ito, at may ilan ring mga bata pa.

ALA-UNA Y MEDIA kami umalis at ngayon ay nakarating na kami sa San Jose bandang alas cinco ng hapon. Palubog na ang araw at medyo mahangin na. Bayan din sa probinsya ang San Jose at medyo liblib dito. Simbahan din ang tinuluyan namin at ewan ko kung kakilala ni Padre Tiago ang kura-paroko dito. "Ibaba mo na ang mga gamit mo, hinihintay na tayo ni Isagani." wika ni Padre Tiago. Pagkasabi niya nito ay sumunod na rin ako sa kanya.

sagot naman nito umirap na lang ako hindi ko 'yon tinanggi. "Isa kang bernadine pero wala kang nalalaman sa totoong puno't-dulo ng war kalahi mo ang unang gumawa ng war noon, alam mo ba 'yon?" sagot ng isang nilalang sa kabilang selda hindi kaagad ako nakapag-salita sa binanggit nito.

Jean “Hello Kaizer,” Tumayo na rin si Noel. Sinundan ako ng lumabas na rin siya ng Jollibee. Nahilot ko ang noo ko Iniisip kong sasabihin ko ba kasama ko si Noel o hindi na. Dalawa lang kasi kahinatnan nito. Magagalit si Kaizer at mauuwi sa away. Dapat hindi na lang bahala na. Hindi naman makararating sa kaniya ito.

kunot noo kong tanong dito "Yes...ten years na ang nakalipas. Ang ama mong si Don Juanico ay hindi boto sa akin at pilit niya tayong pinaghihiwalay. Hindi pa ganito ang status ng buhay ko noon. Isa ako sa mga tauhan ng Papa mo at hind niya matangap na isang trabahador ang magiging nobyo mo kaya lumayo ako. SAkto naman na sa paglayo ko, nakilala ko ang tunay kong Lolo. Si Lolo Santiago at after five years, nalaman ko na nalugi ang hasyenda na pag-aari niyo kaya binil ko iyun. Iyun na din iyung time na muli tayong nagkita at nabuo ang kambal.'" seryoso nitong wika sa akin