Noli Me Tangere Monologue Script Mga Nobela at Kwento

"Then don't come near us. Mag iisip ako ng ibang paraan at babalik ako rito sa restroom para makipag communicate sa'yo. Basta, make sure na walang makakakilala sa'yo at walang makakahalata sa atin.” “Okay, sige. Leave when you’re ready.” Lumabas na ako. Niccolo seems to get bored as he waited for me. "Sorry, natagalan. I have to retouch my makeup,” sabi ko na lang. "And it's so hard to urinate, especially sa gown na suot ko. I'm really sorry.” Tango langa ng sinagot n'ya sa akin at naglakad na kami pabalik sana sa hall.

Yes nirecord ko na para marinig ng lahat ang gusto kong sabihin sa babaeng nasa harap ko ngayon. Kita ko ang sunod sunod niyang paglunok kaya napangiti ako. “CAN I COURT YOU?” sa speaker uli. Tinitigan niya ako pero masyadong malikot ang mga mata niya.

But, I will make pretty sure na mas lalo akong maganda sa paningin ni Nathaniel. Pero...we are here in his bar. Masayang gumiling kasama ang mga strangers na ito. " Yow...party... party..." sigaw pa ng bruhang Trexie. Mas lalo kaming ganado sa pagsayaw dahil sa tugtog na alam din namin kantahin. You shout it out, but I can't hear a word you say I'm talking loud, not saying much I'm criticized, but all your bullets ricochet

ay malabong naririnig, sunod-sunod ang pagsambit nito, na nagpapakita kung gaano siya kagalit. Pagkatapos, ang tanging narinig na lang ay ang sunod-sunod na “I’m sorry” ni Noah, na papalit-palit sa Tagalog at English. Tila mapagpakumbaba ang tunog ng boses niya. Si Noah ba talaga iyon? “Agatha, humingi ka ng sorry kay Nica!” “Sinasabi ko sayo, hinding-hindi mo pwedeng basta na lang talikuran si Nica!”

“Hindi mo nasabi, hindi ba? Hindi mo kaya.” “Correction, hindi ko pa kaya.” Pagbibigay-diin ni Natalie. “Sasabihin ko din naman , hindi lang ito ang tamang araw kasi ang saya-saya ni Lolo. Anong klaseng tao ako kung sisirain ko ang sayang ‘yon, Nilly?” “Actually, tao pa rin, pero ang point ko, hindi mo masabi kasi bukod sa ayaw mong saktan ang matanda, may bahagi pa rin sa puso mo na umaasa na maging okay pa kayo ni ano…”

Paglilinaw pa ni Noli na siyang nagpaigting ng panga at tainga ko kaya buong lakas kong nahampas ang mesa dahilan para matapon ang ibang mga pagkaing nakahanda sa hapag. "What about them? Nananahimik na ang mga yon pero binubuhay niyo pa ang issue na matagal ng ibinaon sa lupa! Pwede bang imbes na pag usapan ang buhay ng ibang tao ay mga buhay niyo nalang ang pagtuunan niyo ng pansin!?" Singhal ko sa galit na boses kaya kapwa natameme ang dalawa. "Just focus your own fucking lives! Hindi yung kung sinong Poncio Pilato ang ginagawa niyong pulutan sa usapan!" Dagdag ko pa kaya tuluyang napayuko ang mga ito saka humingi ng paumanhin.

Napangiti pa ako at napahawak sa dibdib dahil na touch talaga ako. "Pero I'll do my best." Nagliwanag ang mga mata nilang lahat at nag-ingay na naman. I'll do my best because I hate failures. Nico's POV This is so fucking boring. Too many intermissions. Napakatagal mangyari ang main event. The speaker is not even fun in the first place. He's trying so hard to not bore people. Well, I appreciate his effort but I don't enjoy this. Napakatagal!

I didn't know Somebody told me you're unhappy But it doesn't show Somebody told me that you don't want me no more, no So you're walkin' out the door Nobody told me you've been cryin' Every night Nobody told me you'd been dyin' But didn't want to fight Nobody told me that you fell out of love from me So I'm settin' you free Nang sumapit na sa chorus ay ipinaubaya niya na iyon saakin. Let me be the one to break it up So you won't have to make excuses We don't need to find a set up where Someone wins and someone loses We just have to say our love was true But has now become a lie So I'm tellin' you I love you one last time And goodbye At ang mga nasa huling stanza ay literal na nag-duet na kami

Binigay naman ng host ang mikropono rito para makapag opening speech si Nina. Habang nakaupo siya at nakikinig sa speech ni Nina ay hindi niya maiwasang hindi igala ang kanyang mga mata sa paligid. Lahat nagtatawanan at naghihiyawan sa speech ni Nina pero maliban sa isa. Hindi nakaligtas sa mga mata niya nang mahagip niya ang seryoso at malamig na ekspresyon ni Terence sa hindi kalayuan. Kahit katabi nito si Zara at nakapulupot ang braso rito ay halatang hindi ito nag e-enjoy. Paminsan-minsan ay ngumingiti ito pero tipid lamang at mabilis rin iyong nawawala.

Sandali akong natahimik at hindi kumibo upang mapakinggang ito. “¡Te lo ruego, detente! (Ako'y nakikiusap, tumigil na kayo!)” muling pagsigaw niya na maya-maya pay napapahagulhol. Parang narinig ko na ang tinig na iyon, hindi lang minsan kundi makailang beses na. Posible kayang si Dulce ang nasa kabilang kuwarto?