Noli Me Tangere Monologue Script Novels & Stories

Diretsa nyang tanong kaya napataas ang kilay ko at once again nag init na naman ang pisngi ko. "How dare you?" tumawa ako "Ang kapal din ng mukha mo Sir Montenegro to accuse me like that, bakit si Niall Horan ka ba?" Kumunot naman ang noo nya. "Well, hindi ako si Niall Horan pero alam ko naman kung gano ka kapatay na patay sa akin so I think I can conclude that-"

'' Magkaharap at hawak pa rin ang kamay ng isa't isa nang tumayo sila sa pinakagitna ng hugis-puso. ''This is the intermezzo,'' pagtukoy ni Noel sa palate cleanser ng isang full-course meal. ''And from here, there's no turning back. Kaya kung sakaling magbago ang isip mo, hindi ko na iyon tatanggapin. But of course, I won't be forcing you...'' Dinukot nito sa bulsa ang isang kumikinang na singsing. ''It would just be a waste if you can't put it on, na alam kung perfect na perfect sa daliri mo.''

Kaagad akong umiling, "No, they made me read the script that they've written.They did'nt hurt me," "Good, i might kill them if ever-" "Lincoln, no." I shook my head once again. Suddenly, i felt tired. "Let's go home, please," Nanghihina kong sabi. I did'nt expect that to happen. I was'nt even nervous earlier.

At ang malaking ilaw na may nakasulat na— ON AIR. Bigla siyang kinabahan. “Teka… parang gusto kong umatras,” natatawa pero kinakabahang sambit niya. Natawa si Nico. “Too late.” Napailing siya habang humihinga ng malalim. Pagkaupo niya sa harap ng microphone… To be continue,.. - Please follow and comment your thoughts below. Don't forget to add in library kung swak sa panlasa mo ang story.

Nag walk-out ako palabas ng pintuan ng Mansyon. Hindi ko alam na sinundan ako ng gagong si Nicholo. "W..Wait Kattie, let's talk." wika niya. Napatigil ako at isang malakas na sampal ang iginawad ko sa kan'ya. "Para saan pa matagal na tayong tapos, Nicholo. Lalaking walang bayag na basta basta na lang akong iniwan at hindi kinausap." mayabang na wika ko at ininsulto ko talaga siya, dahil gago siya at deserve niya 'yon.

Silent, I can't wait here silent Gotta make a change and make some noise Undo my sad Undo what hurts so bad Undo my pain Gonna get out, through the rain I know that I am over you At last I know what I should do Undo my sad.. Nang matapos ang kanilang sayaw ay agad na niyakap ni Levi ang kaniyang ina, halatang praktisado iyon, kasunod ay agad silang nahiga sa semento at animo'y sabay na matutulog ng mahimbing. Yakap-yakap ang isa. Sa pagtatapos ng sound ay siya ring pagpikit ng mga mata nila.

Oh, I'm still waitin' For the perfect chance 'Coz I am missin' The way we laugh and dance "Ang guwapo, tangina!" Nala shrieked with kilig, hinampas pa niya ako sa braso ng malakas. Kinunotan ko siya ng noo. I didn't pay attention to the pianist's deep voice dahil bigla nagkaroon ng signal ang phone ko. Nag-type ako ng mensahe sa kapatid ko. To: Janus Salas

STEVEN KYLE DE LAVIDA Shit! Naiinis ako! First time kong mahindian! Ganito pala sa feeling! Ang tigas niya at ang lakas ng loob niya na ayawan niya ang offer ko. Nazli ang tapang mo! Ibang klase ka! Napahilot ako sa aking noo. Ang sakit ng ulo ko. "ANONG PROBLEMA SIR?" tanong ni kuya Marlon, my personal driver. "NOTHING. MAY NAISIP LANG AKO. MANONG DO YOU BELIEVE NA HINDI PERA ANG UMIIKOT SA MUNDO?" inosente kong tanong. Ngumiti muna si manong bago sumagot.

malamig niyang tanong nang hindi man lang lumilingon. ‎ ‎Ngumiti ang matanda sa likod niya. “Because I knew you would try to stop me.” ‎ ‎Dahan-dahang humarap si Nicollo. “You should not place yourself in unnecessary danger.” ‎ ‎“This is not unnecessary,” tugon ng matanda. “It is essential.” ‎

"Ang linya mo, ‘Hindi ko sinadyang mahalin ka. Pero hindi ko na rin kayang itago.’" He stood up, crossed his arms. “Gusto mong ulitin ko yan?” “Oo. With feelings.” "Fine. Hindi ko sinadyang mahalin ka. Pero hindi ko na rin kayang itago." He said it in a flat tone, parang nagbabasa ng weather report. “Cut! Pangit! Parang nagpapa-deliver ka lang ng tubig.” "Eh ganito talaga ako magsalita. Ayokong acting-acting."