Noli Me Tangere Monologue Script Mga Nobela at Kwento

Anyaya nito. Kumunot ang noo ko. "Nasaan ang music?" He chuckled and showed me his iPod and put one earpiece on my ear and the other one on his and start to dance. (Music) If there were no words No way to speak I would still hear you If there were no tears No way to feel inside I'd still feel for you I just close my eyes and rested on his chest. (Music) And even if the sun refused to shine Even if romance ran out of rhyme

Pero tonight… mas lalo lang akong ginugulo ng tunog nito. Napapaisip ako. Napapraning. What if something happened to him? What if the negotiation failed? What if— Huminto ako. Hindi. Torren Villanueva doesn’t lose. Pero bakit parang hindi mapakali ang katawan ko? Bakit parang may mali? Napahigpit ang hawak ko sa wine glass. Then— footsteps. Mabigat. Controlled. Familiar. Huminto ang paghinga ko.

"Wear something easy to take off." Tapos binaba niya. BINABA NIYA YUNG TAWAG. Naiwan akong nakatitig sa phone ko, namumula, nanginginig, at putanginang basa na naman. Hades Montegro, you're going to be the death of me. Pero honestly? I can't wait to die.

Papaano kami ngayon, ang mga tauhan namin ay hindi na mapag kakatiwalaan at kami nalang mag kakamaganakan ang mag kakampi ngayon. “Now, say that you all are strong. Admit now, huwag na kayong lumaban pa, dahil wala na kayong takas pa.” Binaril ko ang wire sa speaker na malapit sa amin ngayon, at papalapit sila Laurice at Fiero ng may sumabog sa likod nila ngayon.

sagot ni Vince nang walang emosyon. Agad binitiwan ni Nilo ang maleta at ipinasa kay Diego. Nabigla si Diego sa ginawa ni Nilo. “Tarantado ka!” sigaw ni Diego. Nagtawanan silang lahat. “Hindi na ko pwedeng dumikit sa mga babae,” pagmamalaki ni Nilo. “May forever na ko kay Cindy.” “Ulul,” sagot ni Jeric. “Akala ko ba puro kalokohan lang alam mo?”

Ngiti kong sabi rito. Malalim itong bumuntong hinga at hinalikan ako sa labi. "Okay baby, dito ka lang" ngiti akong tumango dito. "Hey fuckers only 2 minutes tsk" iyon lang at nauna ng maglakad si Hernan. Napatingin ako kay Nicolo dahil tumatawa ito.

- I look at her "Wag mong sayangin ang buhay na binigay sayo ng panginoon para lang masilayan mo ang ganda ng mundo. Wag mong sayangin ang buhay mo na pinaghirapan kang iluwal ni Mama. Kung pagod kana, mas pagod ako pero nawawala ang pagod ko dahil kayo ang pahinga ko. Kaya wag mong sayangin ang lahat, ayos lang mapagod kasi pwedy ka namang magpahinga."— naramdaman ko ang higpit ng yakap ni Noella sa gilid ko.

Hindi rin nakatulong ang dim na ilaw para mahanap ito sa kumupulan na mga tao. Dali-dali niyang tinungo ang entablado nang marinig ang bahagyang pagtinis ng mikropono. Walang hiya-hiya inagaw noya ang aparato sa MC at inihanda ang sarili. “I love you too, Jacob. I love you so much. And I promise you that I will love you more in the near future. Kung naririnig mo ako please pumunta ka sa stage. Lapitan mo ‘ko. Come back to me... Come back to me, Jacob, because now I’m giving you the permission to claim me.”

Pero di ko magawang magsalita. "Bro t*rant*d* ka! Tumayo ka diyan sapakan tayo ngayon! Kasi nung nakahiga, kang g*g* ka! Hinahamon kita nang sapakan, ayaw mong pumalag eh!" Galit na galit nasabi ni Nilo. Natutuwa ako sa reaksyon nilang lahat. Dahil lahat sila naiinis sakin pero may mga luha ang mga mata, maging ako din ay naluluha.

Nobody knows, nobody knows And I was dancing in the rain I felt alive and I can't complain But now take me home Take me home where I belong I can't take it anymore “Please, ayoko pang mamatay!” “Spare my wife, Xenia! She's the only treasure–” “If you want my money, I can give you all of my wealth, we can negotiate, don't kill me!” I was painting a picture The picture was a painting of you And for a moment I thought you were here But then again, it wasn't true, down And all this time I have been lying Oh, lying in secret to myself I've been putting sorrow on the farthest place on my shelf La di da!