Noli Me Tangere Monologue Script Novels & Stories

Mabibilis ang tibok ng puso ko at napapagod na rin ako sa paghahabol ng aking hininga. I don’t know what’s happening, but it seems like I'm dying. I am slowly losing consciousness, and I am letting the darkness consume me. Mukhang magtatagumpay si Tyrone na patayin ako at marahil ay ang buhay ko nga ang kabayaran sa lahat ng mga pagkakasala namin. And if today is going to be my last day, then so be it. I am surrendering myself and hoping that my life will take away all the sins that Tyrone and I have committed.

NILAMON ng sigaw at rebelasyon na iyon ang buong paligid, dahilan upang matahimik ang lahat. Sandaling natigilan ang mga taong kanina pa nakatingin sa kaniya at nagbubulungan. Ang kaninang malakas na tugtog ng Jazz music sa paligid ay humina— kasunod ng pagsalita ng lalaking singer sa mikropono. “Uhmm… Can we… get a clarification of that, Miss? Did you say… Montemayor?”

Sapat ba ang alam ko upang mabigyang solusyon ang mga posibleng kakaharapin ko? "You are the right ruler of this country. No matter what others think and no matter what will be the future I know you can handle it, we're here to help and support you Your Highness." Natigilan ako sa pagtatanong ko sa sarili matapos marinig ang boses ni Nico. Nakatayo siya sa ibaba ng hagdan habang naghihintay sa akin.

Agad-agad ay sinubo nito ang naninigas nitong ari. “Tang-ina kang babae ka, oras na para ipahiya ka sa madla,” natatawang sabi ni Nacho. “Anyway, huwag kang mag-alala, George, ipapa-blur ko naman ang mukha mo dito. Ang gusto ko lang naman ay masira ang bruhang ito,” sabi pa niya at saka na hininto ang panunuod sa video. “Sandali, bakit ba galit na galit ka kay Geneva?” tanong ni Manong George sa kaniya.

biglang singit ni Donya Eloisa sa usapan. “Ay, sabi ko ‘wag iiyak habang wala si mama eh. Uuwi naman po ako. Malapit na, susurprise kita, ha?” “Sorry po, lola.” Pahabol ni Glayscent. “Huwag mong alalahanin iyon iha, obligasyon ko ang alagaan si Nigel. ‘Wag mo s’yang intindihin at mag-enjoy ka lang d’yan.”

Naging mabigat ang mga bawat salitang lumabas sa bibig ko. The hell I care. TO BE CONTINUE. M.J | MISSGORJUICE

parang gusto ko na lang yata magkulong sa kwarto habang buhay at h'wag ng magpakita sa amo ko. "Mas okay kong hindi ka muna lalabas Senyorita, hayaan mong siya ang unang kumausap sayo para less sa hiyang ginawa mo. Saka kanina ka pa tawag ng tawag alam mo bang nasa trabaho ako ngayon? pag na sisante ako dahil sayo ewan ko na lang sayo" paninermon naman ng magaling kong pinsan. "Aba't marunong ka ng sumagot ngayo-"

I didn't spend the last decade building an impregnable fortress just to watch some random punk flash a sweet smile at the only thing keeping me anchored to this miserable earth. "Umalis ka na rito bago ko tawagin ang mga tauhan ko para itapon ang mga paninda mo sa kalsada," I snap, my voice dropping into a dangerous, icy register that makes the young vendor swallow hard, drop his gaze, and step back in sheer, unadulterated terror before scrambling away down the dusty road.

Parang may humigop ng hangin sa buong silid dahiil walang nagsalita at lahat ay natigilan. Pero si Ashley ay nagpumilit lumaban. Umangat ang baba na pilit inaangat ang natitirang pride. “You can’t do this,” mariing sambit niya na nanginginig ang boses. “I have power. You can’t do this to me. You’ll regret this, Nero.”

dipensa ko at humalakhak ito, nilagok ang kape na bagong dating lang. "Maka deny ka, dadating din kayo sa stage na iyon. He will fuck you hard until you give up." Nilapag niya ang baso at mas lalo ako nahiya, those words are making me feel unfamiliar, I am not sure pero hindi ko alam kung handa nga ba ako kasi para sa akin ay hindi pa ito ang tamang panahon para isipin iyon. "Ang advance mo, Nila. Mag jowa ka muna saka mo ako sabihan ng ganyan." Inismiran ko ito at tinawanan ako, she pout and look away.