Noli Me Tangere Monologue Script Novels & Stories

KABANATA 38: FIRST MEET Si Nixon ay kinakabahan pa rin at lumunok ng laway bago nagsalita, "You save me bro!" sabi ni Nixon habang nakahawak pa sa diddib ang isang kamay. Hindi sumagot si Nigel at tumahimik lang. Pinakalma ni Nixon ang sarili at muling nagtanong, “What do you think now? If she was sent by Chairman Rigor to destroy you, we must be wary of her and not let her get close to Sandro."

"F*ck you! I'm not going to jealous over a sh*t things!" "Hahahhaa yeah-yeah, i belived in action not in words." saad nito at naglakad na paalis. Aba't t*ng*na ng Elijah Sullivan na 'yon ah! "Ang pangit mo g*go!" Sigaw ko kaya natipalok siya mismo sa harap ng dalawang nurse. Boom sapol, buti nga! Ako mag seselos ha! Hindi mangyayari ang ganun sa isang Misaki Riego, tse!

“ Can you leaves us for a while?” Mabilis na nabaling ang tingin ng mga ito sa kanya. “ Ahm,what are you going to do?” Nikoli ask,she did not answer him. “ Leave us.” Matigas na sabi niya ,nagtanguan naman ang mga ito . “ Okay,but we will listen outside. What ever you’re planning ,don’t turn off that speaker.”

) Nilingon ko naman ito kaagad bago nagsalita. "Ta shi yi sha de erzi, tamen laile, women xuyao lengjing yixia, wo buxiang zheli nao chu shenme chouwen." aniko nang seryoso ayoko ng gulo kahit may nagbago sa amin ugali nandoon pa rin ang mabigat na pakiramdam sa bawat isa. (He is Ysa's son, they are here, we need to calm down, I don't want a scandal here.)

Tinutop ko ang mga labi nang may humila sa kamay ko para paakyatin sa stage. The crowd are getting wild, they are all cheering for us. Pero mas bingi ako sa malakas na tambol ng aking puso. Damn! This is not just a dream, Cherry.. Habang naglalakad ako palapit dito ay tumutugtog na ang kantang The man who can't be moved, by The Script.. Cause if one day you wake up, and find that you're missing me And your heart starts to wonder where on this Earth I could be

“Hindi ako naniniwala? Hindi pwedeng mangyari ito.” “Paanong hindi pwedeng mangyari e, nangyayari na nga Mrs. Castro.” “This is fucking sheet! This is a joke for God’s sake!” “Oh come on. Be profession enough. Take your seat and we start negotiating for the price.” “No! Sandali ha, kakausapin ko si Manny. Hindi maari ito.” Nanginginig ang kamay niya.

Dalawa ang mga ito pero wala ng buhay ang isa kaya ibinabawi nalang ni Nile sa natitira ang mga gusto niya pang gawin sa dalawa. "T-that's enough! Više ne mogu izdržati, samo me ubij! ( I can't take it anymore, just kill me!)" impit na sigaw ng lalaki na mas diniinan pa ni Nile ang pagkakaapak niya sa punyal na nakatarak pabaon sa kanang binti nito.

Huminga nang malalim. At dahan-dahang umupo. “Pagod lang ako,” sagot niya. Pero kahit siya… Hindi naniniwala sa sarili niyang sagot. Hindi umalis si Nathaniel. Nanatili lang siya doon. Nakatingin sa kanya. “Lira…” ulit niya. Mas mahina. Mas malumanay. “Talk to me.” Tahimik. Ilang segundo ang lumipas.

They're on a round table. I know that I should look away but I can't help it. Kailan (kailan), kailan mo ba mapapansin ang aking lihim Kahit ano'ng aking gawin, 'di mo pinapansin Kailan (kailan), kailan hahaplusin ang pusong bitin na bitin Kahit ano'ng gawing lambing, 'di mo pa rin pansin He's now talking to someone. I can't help but to focus my eyes on him more. His disheveled hair, his aristocrat nose, and his rosy cheeks and lips. Ang hirap na hindi siya titigan.

Para akong nasa ulap sa mga sandaling ito. Ano bang nakita niya sa akin? Ayan at lalo lang umurong ang dila ko. Parang labis labis yung kilig at saya na hindi ko kayang ipaliwanag. Pakiramdam ko nga ay pulang pula na ang pisngi ko ngayon. "No pressure. You don't have to say anything now. Ang importante is that you already know what I feel." At lalo akong natameme sa nakangiting Mr. Montano sa harapan ko.