Noob In Tagalog Novels & Stories

Tinatangka nitong habulin na hindi naman nito nagagawa dahil hawak ko siya. "Mama, dog," turo nito sa isa na namang aso. Niyuko ko ang anak at tinanguan sabay kurot nang mahina sa mamula-mulang pisngi nito. "Oo dog. Aso sa Tagalog. Say aso." Nalukot ang mukha nito at umiling. "Hindi. Dog." Umiling din ako. "No. Aso. Say aso."

"I told you, we were in a hurry--" "Eh bakit nga sina Cloud alam nila samantalang akong boyfriend mo-- "PATAPUSIN MO MUNA AKO PUTANGINA NAMAN!" malakas na sigaw ko. Kita ko ang gulat sa mga mata niya nang marinig niya ang sinabi ko. This is my first time cursing in tagalog. Sa kanya ko pa talaga nagamit. "P-Pumunta ako sa bahay niyo, a day before kami umalis. I'm very confident that time b-because alam akong maiintindihan mo ako. Mama's boy ka, eh..." humihikbi kong umpisa.

That typical ayos of guys na nagkakargador sa palengke with matching tshirt na naka-rolled up ang sleeves hanggang sa balikat, showing off their batak at pawisang muscles. "Tsk," ngisi lang nito. "Ah Hope, siya 'yong nagbagsak nitong patatas," singit ni Aling Esme. "Ano nga ulit pangalan mo, hijo?" "K---" he seemed lost at first bago nakabawi. Sinong makakalimot sa sariling pangalan? Pupusta siya, may tama sa ulo 'tong mayabang na 'to. "Rain," sagot nitong umalis na kahit umuulan at wala itong payong. Habang si Hope naman ay nanggagalaiti pa rin sa inis.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

humalukipkip siya at tinitigan ako ng mariin. Nag iwas ako ng tingin. For the first time i was ran out of words. Tila ako naubusan ng sasabihin o hindi ko lang talaga alam kung ano nga ba ang dapat kong sabihin? i don't know anymore. Nagugulohan ako. She's confusing the hell out of me.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Nagsalita ito ng Tagalog. "Oo, siya ang nobya ko." Sa pagkakabigla ko'y napaawang ang labi ko. Hindi ko inaasahan ang pagkukrus ng landas namin sa oras na iyon. And I didn't expect na marunong siyang magsalita ng Tagalog. "We part our ways and never looked back, hindi ko na siya nakita muli," mapait na sambit nito. "Bakit?"

Ako man ay lalong nag iinit pa ang mga pisngi. "Sir please", pakiusap ko Dahil alam kong pinagloloko niya ako. "I mean what is the Tagalog of You" Yun naman pala eh.. " You is "ikaw" sir." "How about me?" "Me in Tagalog is "ako" , then if you want to know the Tagalog of you and me is "ikaw at ako". tuloy tuloy ko Ng wika. " Ok, Mahal Kita' , ikaw at ako", tilian Ang mga estudyante ko.

Tumango tango niyang sambit. "Hapon ka pero mas fluent ka magtagalog kaysa pinsan mo no?" puna ko kasi madalas ang conyo ni Rare. Hindi maaring hindi magsamot ang tagalog at Ingles sa isang sentence. "Yeah, mas laking Pilipinas kasi ako Kumpara kay Rare. Half japanese lang rin naman ako eh. Nga pala dont say this to Rare. Please?"ngumuso siya at nag pauppy eyes.