Not Everyone's Cup Of Tea の小説・ストーリー

Tumingin siya rito, hawak-hawak nito ang isang cup na hula niya ay may laman na tea. Umiling-iling siya. "No, thanks." "Why? You don't like drinking tea? Are you a coffee drinker?" "Ahmm actually I do drink them both but hindi siya advisable para sa akin." Kumunot ang noo nito. "My I know why?" "Let's just say mababa ang tolerance ko sa kanila."

I saw how his brow shot up. "So you mean I'm poor?" tumango-tango ako. Grabe ang sarap talaga ng donut na 'to. "I think it's the Ice Tea who's not meant for poor people. I'm not sure, maybe you just got that water from a faucet, and I'm sure, it's not even a mineral one or filterized water." Umirap ako. "Ang yabang mo talaga."

Kahit gaano pa ito kahina-hinala, alam niyang isang maling salita lang ay maaaring magdulot ng mas malaking gulo, isang bagyong hindi niya kayang kontrolin. Pero hindi maikakaila, may mali. Hindi kandila ang ilaw sa tea room, kundi mga modernong ilaw na hindi basta-basta nagiging sanhi ng apoy. Walang naninigarilyo. Kahit ang pagpainit ng tubig ay hindi gamit ang apoy kundi electric kettle. Walang dahilan para magkaroon ng baga, lalo na sa ilalim ng sofa kung saan nakaupo ang grupo ni Mrs. Teves.

May dala siyang dalawang paper cup. "Wala na ‘yung coffee sa pantry," maikling sabi niya, habang iniabot ang isa. Mainit na tsokolate. "Para sa akin ‘to?" tanong ni Cesca. "Para sa shredder. Oo, sa’yo. Huwag kang OA." "Hindi naman ako OA. Nagtatanong lang." Tahimik silang umupo habang pareho silang busy sa kani-kaniyang folder. Walang usapan. Walang small talk.

Dali-dali akong lumabas ng kuwarto ni Madam habang kamot-kamot ang aking ulo. Despite the fact that I hate tea, I don't know how to make one. Wala naman sa 'min ang mahilig sa tsaa! Saka ang alam ko, binu-brew ang tsaa, hindi gaya ng mga nabibili sa stores. Now, how am I gonna make a butler-style sosyal na black tea? Medyo tanga rin ako, nakalimutan kong magpaturo kina Sir Frank at Angelique samantalang one week na akong pagala-gala sa mansyon.

Pero pagkabukas ko ng oven para mag-toast ng tinapay, may maliit na note sa loob: "Fine. One tea a day. The rest, coffee stays. Deal?" Natawa ako. Umupo ako sa stool, hawak ang note. Na-appreciate ko rin na kahit stubborn siya, marunong siyang mag-adjust. Kaya nag-decide ako na yes, maybe I won this round… but I won with flair. Sumagot ako gamit ang bagong sticky note. "Deal. But I still get to name the tea station ‘Zen Zone’."

natatawang sabi nito sa kan'ya at pinitik pa s'ya ng mahina sa noo ng marinig ang kan'yang sinabi. Natawa s'ya dahil sa sinabi ng kaibigan at pati na rin sa mga naiisip n'ya. Nag order na sila ng kani-kanilang inumin. Kape ang inorder ni Niana at s'ya naman ay tea.

"Someone ordered an Americano for Nathaniel." "What?!" How popular... If I count using just my eye, there are five or six cups. If he drinks all of it, he will stay awake until the next life. His fans are truly awesome and scary at the same time. His friends are all stuned… I saw him talking to employees for a while. Maybe, he is asking who ordered it for him. I give the phone back to the owner and turn back to play on my own phone. So... I'm not jealous or anything, it's just that, it seems fun if my fans also treat me like that.

"Hindi ko alam kung paano gustuhin ang isang tao nang hindi sinisira ang isang bagay." Tinitigan ko siya. "Kung gayon, baka hindi natin... gustuhin," sabi ko. "Baka napapansin lang natin." Isang anino ng ngiti. "Mas ligtas ba iyon?" "Hindi." Mahina akong tumawa. "Pero baka mas totoo." Sumipol ang kettle. Bumaling ako dito, binuhos ang tubig, idinagdag ang tea bag, at hinayaan itong bumaba sa katahimikan.

[RANN] "Madaya ka naman, ni hindi ka man lang nagsabi na hindi ka pala sisipot, nagmukha tuloy akong tanga doon sa event," nakangusong sambit ni Nathan habang umiinom ng milk tea niya. Nasa isang café kami ngayon at hinahayaan ko lang siyang maglabas ng sama ng loob niya sa akin ngayon dahil nga hindi ko siya sinipot noong inimbitahan niya akong dumalo sa isang event. Napangiwi na lang ako at sumandal na glass wall ng café at walang ganang pinaglaruan ang straw ng inumin ko.