A Cup Of Tea Novels & Stories

At kung may matatamis na pastry, mas gusto nitong hindi masyadong matamis. "Sige, ako na." Maingat niyang inayos ang tea set. Puting porcelain teapot. Dalawang matching teacups. Maliit na plato ng butter cookies. Mini fruit tarts at ilang piraso ng finger sandwiches. Nang matapos ay maingat niyang inilagay ang tray sa trolley. "I'll take it." "Tulungan na po kita," alok ng kasambahay. Ngumiti siya. "Kaya ko na."

Ang isa naman ay wala pa. Napansin niyang napatingin ako rito. "Coffee?" tanong niya. Napailing ako at bahagyang ngumiti. "Hindi ako mahilig sa kape." Tumango lang siya bago binuksan ang cabinet. "Tea?" Mas lumawak ang ngiti ko. "Mas gusto ko 'yon." Tahimik niyang inilabas ang isang tea bag at inilagay iyon sa tasa bago ito nilagyan ng mainit na tubig.

May hawak siyang dalawang umuusok pang paper cup ng mainit na kape sa kaniyang kanang kamay, at isang maliit na brown paper bag ng pastry sa kabilang kamay. "Good Morning, ang aga mo namahn nagising?" tanong ko. Iniabot niya sa akin ang isa sa mga kape nang may pag-iingat. "One sugar. Extra milk. Just the way you like it." Napatawa ako nang mahina habang tinatanggap ang tasa, naramdaman ang init nito sa aking mga palad. "Hindi mo talaga nakakalimutan ang timpla ko, no?"

Tumayo na nga ang mag kaibigan at magkasunod na lumabas ng bahay, deretso kung saan naroroon ang pool. PAGKATAPOS ni Franki mag brew ng kape, ay ininit naman niya sa oven ng very, very light ang mga nanigas na niyang cupcakes. Kumuha siya ng plate na medium size doon niya inilagay ang cookies, sa tabi naman nito ang apat na piraso ng cupcakes na mainit-init pa. Isinalin na din niya sa tatlong tasa ang na brewed na niyang kape, syempre pahuhuli pa ba siya coffee lover kaya siya. Inilagay niya ang lahat ng iyon sa isang tray bukod sa isang tasa na para sa kanya at lumabas na ng kusina.

Tanging maputlang kulay ng umaga ang unti-unting lumilitaw sa langit. Inilapag ko ang mga gamit para sa kape. Coffee beans. Tasa. Kettle. Tubig. At syempre, ang paboritong tasa ni Don Rafael. Hindi ko alam kung bakit kabisado ko na ang mga iyon. Mas nakakainis dahil pati ang timpla ng kape niya ay kabisado ko na rin. Walang asukal. Walang gatas. Matapang.

"Like you, Liviya. Once I have introduced you. Only your death will be your escape." I just kept quiet and didn't say any words. She sat in one of the chair in front of those three tied people. Lumapit ang isa sa mga tauhan niyang babae sa kanya. She was holding a tray with a teapot. They placed a small table in front of her. The girl put the saucer and the tea cup on the table then poured a tea for Madrina. She bowed her head then left the teapot on Madrina's table. Mayroon maliit na dahon iyon at ang lagayan ng sugar cubes ay nasa tabi ng teapot. She's holding a cup of good herbal tea right now like she's going to watch a relaxing show.

Baka biglang isang araw, pamugaran na ito ng mga multo. Muling bumalik ang maid dala ang kanyang tea na pinagawa. Pinagbabawalan kasi siya ni Rhett na uminom ng kape dahil napapansin nitong madalas na siyang mag-palpitate sa kape. Tea is the best option right now. “Here’s your coffee, Ma’am.” Ngumiti sa kanya ang maid saka ito umalis.

Ngumiti naman siya at dahan-dahan na lang akong tumango at ngumiti sa kanya. "Ah, may dinala pala akong tea. Sana magustuhan mo ang tea na ito." Kinuha niya ang tea pot at inilagay niya ang mainit na tea sa tea cup. "Mahilig kasi akong mag-brew ng mga tea kagaya niyan at sana magustuhan mo." At tiningnan ko iyon at ngumiti ako sa kanya. "Thank you." "Drink it." Nakangiting ani niya at dahan-dahan na lang akong tumango at inamoy ko muna bago ko iyon ininom.

Habang nakatingin siya sa akin at tila amuse na amuse. “Where’s my tea” tanong niya. Tinuro ko naman ang coffee table, naglakad siya at naupo sa mahabang couch, maingat niyang kinuha ang tasa ng tsaa, sinamyo muna niya ang usok bago hinipan at uminom. Para namang nagslow motion siya sa paningin ko, bakit ba napakaperpekto niya kahit ang paraan ng pag inom niya ng tsaa?

“I’m t-thirsty. Can you give me a drink?” Tumaas ang isang kilay ni Zein. “Wala pang deliver ng mineral water.” Humigpit ang hawak niya sa steering wheel. “How about a cup of… coffee?” “Walang kape. Baka nerbyosin ka pa.” “Tea?” “Mukha ba akong umiinom ng tea? Milk tea nga ay ayoko, iyon pa kaya,” turan nito sa kaniya. “Juice?”