Nothing Like Paris Novels & Stories

Tatlong salitang simple lang, pero napakabigat ng laman! Maraming mas magaganda at mas sikat pa kay Paris ang hindi pinili kanina, pero siya, na halos walang pangalan, ay nakapasa agad sa mata ng isang babaeng kilala bilang 'devil woman'? Parang imposible!

Confident ang pagkakasabi. “‘Di ba, Si—ah, Marco. Meron pa nga ‘yang Paris, France pero playground lang talaga ‘yon na libre sa Maynila. Pinangalan lang talaga sa mga lugar sa ibang bansa para tunog sosyal,” dagdag ni Dos sa sinabi niya.

Ang OA talaga nito maka react I'm sure kung ano ano na namang pinagsasabi nito sa mga kapit bahay nila. "Opo ma, ang swerte ko yata dito sa Paris. Ang ganda ng kwarto ko ba, para akong nasa isang hotel, ang laki pa parang kasing laki na ng buong apartment natin sa London. Naku ma kung makita mo ang view sa labas ang ganda. Picturesque" "Ano yun, pwedeng picturan? Naku nak, meron bang extrang room diyan para sa akin? Paano ka makapanglalaki niyan kung iisa pa rin ang kuwarto natin."

“You just don’t know much ‘bout me.” Tumaas ang kilay ni Paris. “You don’t know much about me. Quits lang tayo, hindi ba?” Unti-unting umangat ang dulo ng labi ng binata. Hindi napigilang doon matutok ang mga mata ni Paris. “I doubt it,” he muttered. Kumunot ang noo ni Paris. Anong ibig sabihin nito? Baka nga kahit paborito niyang kulay hindi nito alam. Iwinasiwas niya ang palad sa ere.

Hindi naman nagtagal ay umikot siya at pumasok sa driver's seat. "May alam ka ng pwede natin mapag-hike-an?" Dito sa Paris ay tag-lamig na. Malapit na rin kasi ang pasko. Unlike sa Pinas, kahit bear months na ay mainit pa rin. Nanunog ng balat.

wika nito,saka lumabas. Ano yon?Baka nagseselos? Siya,agseselosan ng model ng shampoo? Kahit sirugo Paris,hindi siya kukuning endorser,dahil Wala Naman siyang X factor.At Lalo Naman sigurong hindi siya type ni Hugo para maalarma ito! Ni hindi niya masimulang pantasyahin ang amo dahil kahit sa mundo ng make believe,hindi rin sila bagay.

Nanginginig man ang buong sistema ko sa epekto ng presensya niya, hindi ko ipinahalata. Naupo siya sa tabi ko, hindi nagmamadali, hindi rin nagsasalita. Pareho kaming nakatanaw sa lungsod ng Paris, sa mga ilaw na kumikislap sa ibaba. Kung ibang pagkakataon lang ito, siguro ay matagal ko nang nilasap ang ganda ng tanawin.

“Woah? Ang dami mong pinamili, ah. Hahabol ba si mommy rito? Bakit hindi mo na lang siya sinama.” Lumapit siya rito at matamis na ngumiti. She’s excited. Hindi niya kailanman nasubukan ang ganito dahil sa Paris lamang siya dinadala ng kanyang daddy noon. And to be honest, Paris is not that pretty anymore. It feels like it’s just like any other country. “She’s not coming,” he replied.

Sa isip-isip ko, mas mabuting ituon ko na lang ang atensyon ko sa paparating na music video shoot kasama sina Estelle at Yuri. Nagpaubaya na lang ako sa init ng towel sa aking likod at ang aroma ng essential oils na nagpatanggal ng bigat sa dibdib ko. Paris is supposed to be the city of love and beauty. At hindi ko hahayaang masira ang karanasan kong ito dahil sa inggit ng iba.

Gaya ko, medyo arisgada rin ito at palaban. Kasunod naman nito si Paris na halatang may sayad na ng alak, nakasandal lang ito sa gilid saka tumutungga ng canned beer. Anak-mayaman din ito, her father is also a business tycoon sa Madrid, pero ang area niya ay ang Columbia dahil half-Columbian ang papa niya, ang nanay lang naman ni Paris ang may dugong Filipina. Gaya ko, party-goer din ito at masayahin. Pero unlike me, Paris has the freedom that I don't have.