Novel & Cerita Nothing Like Paris

Isang kapatid na babae ang nasa gitna. Napatingin siya sa bintana—sa Paris na parang walang pakialam sa gulo ng mundo niya. Sa mga taong naglalakad na walang alam na may isang desisyong paparating na kayang magwasak ng buhay. They thought they can buy everything. Pero may isang bagay na hindi niya ibebenta. Kahit magkano pa ang ialok nila. Huminga siya nang malalim, parang may apoy na unti-unting nag-aapoy sa dibdib niya—hindi takot lang, kundi galit na may halong panata.

Na-enjoy ni Lianne ang 3 weeks romantic stay nila ni Zyd sa Paris, France. Halos naikot na yata nila lahat ang buong Paris, napuntahan lahat ng mga tourist spot at halos araw-araw na pa-flower si Zyd sa kaniya. Kulang na lang, atakehin siya sa sobrang kilig sa tuwing binibigyan siya nito ng mga flowers at gifts. Hindi naman niya iyon tinatanggihan, kahit naman kasi pinagbabawalan niya ito hindi naman ito nakikinig dahil ang sabi nito... susulitin nila ang bakasyon nilang dalawa.

Tahimik ang umaga sa Paris—hindi dahil walang tunog, kundi dahil ang mundo ay tila huminto sa isang iglap. Ang mga sasakyan sa labas ng bintana ay patuloy na dumaraan, ang mga tao’y naglalakad na parang walang pasanin, at ang araw ay dahan-dahang sumisilip sa pagitan ng mga gusali. Ngunit para kay Prudence Georgina Chapman, ang oras ay hindi umuusad.

Ang airport ng Paris ay puno ng liwanag at tunog, ngunit sa kabila ng dami ng tao, si Amara ay parang nasa sariling mundo. Ang malamig na simoy ng hangin na humahalo sa aroma ng kape at croissant mula sa malapit na café ay nagbigay ng kakaibang kalinawan sa isip niya. Hawak niya ang maliit na kamay ni Jayden, na kahit pagod ay hindi titigil sa pagtatanong, sa bawat tingin niya sa paligid, sa bawat ilaw at tunog ng lungsod.

Tumalikod ako sandali para hindi niya makita ang mata kong nag-iinit. “Emie?” tawag niya. Pagharap ko, siya naman ang lumapit. At hindi kami nagsalita. Walang dialogue, walang drama. Kundi isang halik—mabagal, puno ng init at lambing, na para bang buong Paris ay lumulubog sa paligid namin. Hindi ito movie kiss. Hindi ito fairytale kiss. Ito yung halik ng mag-asawa.

Someone Like Vanessa POV First day ko dito sa office—ang aga-aga ko kaya! Pero yung boss ko? Ten a.m. na, wala pa rin! Kaya mas maganda pa rin pala yung mga katulad ni Vince na magiging boss mo eh. Professional. Hindi tulad nitong Brent na ’to! Asar! Pasalamat siya at medyo good mood pa ako—kung hindi, naku, malilintikan talaga siya sa ’kin!

Lalo na nang makita niya na ang mukha ni Paris ay mukha ni Chicago. Sobrang nanlaki ang mata niya at mas dumoble ang kaba na nararamdaman niya. Halos nabibingi na nga siya sa sobrang lakas ng tambol ng puso niya. "Khelowna! She's...." Hindi na niya matuloy tuloy ang sasabihin niya. Kahit anong tingin niya, si Chicago ang nakikita niya sa mukha ni Paris. ‘She looks like Chicago. Anong nangyayari?’

“Isa pa, you promised me that when I marry you, y-you will give me what I deserve! Y-You said you will give me my freedom from my father! No! I don’t believe you! You’re… just like him! Y-You’re his… dog!” I was taken aback when he held my finger and clasped my arms together. Halos masinok ako sa gulat nang bigla niya akong hilahin papalapit sa mga galit niyang mata! See?! Those angry eyes are very familiar! I’ve seen them before! “I’m nothing like your father, Paris. Gustong gusto kitang ilayo kagaya ng gusto mo, but I don’t like you fighting your father. So, no, I am not agreeing with your method of running away or taking you out of the country.”