Nothingness 소설 & 이야기

Sa halip, habang nagpapatuloy siya sa paglinang, nahihirapan siyang huminga. Matagal siyang nag-isip. Sa huli, naisip niyang may kinalaman ito sa kawalan ng natural na espiritwal na enerhiya sa dream space. Walang hangin na may Qi, walang kalikasan na pinagmumulan—isang espasyong walang laman. Habang mas iniisip niya, mas lalo siyang nakakasiguro. Napakunot ang noo niya.

Isang maliit na bahagi ng kalawakan sa dulo ng kanilang sakop ay biglang naging ganap na tahimik. "Imposible," bulong ng technician. "Walang signal. Walang radiation. Walang kahit ano." Ang ulat ay mabilis na umabot sa pinakamataas na antas. Sa war room ng Aegis, na ngayon ay mas malaki at mas advanced, ipinakita ni Kaito Tanaka ang data sa Konseho. "Ito ay isang 'Wave of Non-Existence'," paliwanag niya, ang kanyang boses ay seryoso. "Isang phenomenon na hindi pa natin nakikita. Isang alon na hindi sumisira sa materya. Binubura nito ang materya. Ang mismong espasyo-oras ay kinakain nito. At ito ay gumagalaw."

Walang kulay, madilim at walang kahit na ano. Walang tubig pero naramdaman ni Aron na parang nalulunod siya. Walang apoy pero parang sinusunog ang mga laman niya at siguradong walang hangin doon pero nararamdaman niya ang lamig mula sa mga dulo ng daliri niya. "This is not even funny." Nanatili nakatingala si Aron. Walang emosyon nakatingin sa kawalan at walang buhay ang mga mata. Tahimik— nakakabinging katahimikan.

Walang alinlangan. Just hope.

pahayag na pagmamakaawa ni Sofia na kahit mapaos siya kakasigaw ay wala siyang pakialam. Sigaw lang ng sigaw si Sofia at humihingi ng tulong habang ang tiyuhin niya ay nakangisi lang na ginagapang na pataas sa dibdib ni Sofia ang magaspang nitong kamay. Naiiyak nalang si Sofia dahil wala siyang magawa, pakiramdam niya ay nasalo na niya lahat ng malas sa buhay niya.