Novena Sa Mga Kalag Sa Purgatoryo 소설 & 이야기

Paliwanag ni sister habang naglilibot libot kami. Naphinto ako sa isang estante out of curiosity. May parang petals na nakalaminate. "Oh my gosh, what's that?" "In 1990, An apparition occurred here." Biglang sumulpot si Cassandra sa tabi ko. "What apparition?" "Nagpakita ang the Blessed Virgin sa isang madre and she was requesting the statue that the Catholic Church previously ordered destroyed." Paliwanag sakin ni Cassandra na titig na titig sa estante. "The request was granted by the convent and rose petals allegedly started raining from the sky a few days after."

Hindi bilang Prinsesa ng Acranum kung hindi bilang Prinsesa ng Purgatoryo' Umalingawngaw sa pandinig ko ang salitang iyon. Hindi ko maintindihan ang kabang lumukob sa dibdib ko. Tiningala ko ulit si Atyrrah. It was not her. It's not the usual her. "Walang makakapigil sa kaniya. Ang lagusang iyon ay binuksan niya. Kapag nakalabas ang mga nananahimik na kaluluwa sa purgatoryo, mawawasak ang Acranum dahil walang kahit na anong kapangyarihan ang makakapigil sa gagawin nila" I gulped as of a scene. It's like they are zombies and anytime from now on, they'll go out in that hole and will going to eat us.

At para kay Matthew ay hindi siya nagdalawang-isip na paunlakan ang Donya. “What will happen to M–matthieus then?” Nagkibit ng balikat ang dalagita. “Alam n’yo kasi, Señorita. Dito sa Santa Coloma’y marami pa rin hong mga angkan ang nananatiling devoted sa mga lumang tradisyon tulad halimbawa ng kapangahasan ng Señorito Matthieus. Nilamatan niya ho ang puri’t dangal ng unica hija ni Hepe kaya nararapat lamang ay iharap niya ito sa sagradong altar.”

“Qui enim animarum pervagantur in mundo Videte vocationem audieritis me Quia lapis qui autem stertit aestate et Abbatis ineritis suffraganti De somno surgere et mandata aeterna Treck ex Porta, per mortale Congregate ad te statim ultra caro et vivat Treck ex Porta, per mortale Congregate ad te statim ultra caro et vivat.” Kakaibang takot ang gumapang sa akin nang makita kong magbago ang kulay ng pentagram. Bigla na lamang naging pula ito mula sa pagiging dilaw. Magkahalong itim at pulang usok ang nagsimulang lumabas mula rito.

[Ang Paghuhukom] Ang katahimikan sa loob ng Vault ng mga Kasalanan ay nakabibingi. Matapos ang dambuhalang pagsabog na yumanig sa Vatican, ang hangin sa kailaliman ng lupa ay napuno ng makapal na alikabok ng limestone at ang amoy ng sunog na kuryente. Si Michael Miller ay nakahiga sa malamig na sahig, ang kanyang kaliwang braso ay tila wala nang pakiramdam.

Sa ‘di kalayuan ay panay ang pagguhit ng kidlat sa papadilim nang langit, kasunod niyon ang kulog na yumayanig sa kalupaan ng burol. Sa ituktok ng burol ay naroon ang Santuario de Sta. Ignacia. Isang maliit na simbahan na madalas pagdausan ng kasal ng magsing-irog na sumusumpa ng walang hanggang pagmamahalan sa isa’t-isa. Ayon sa mga sabi-sabi, ang sino mang magpapakasal sa chapel na ‘yon ay kailanman hindi maghihiwalay. Kaya naman kahit na may kalayuan sa mismong siyudad ng Sta. Ignacia, dinarayo ang simbahan na iyon. Kaya lang…

Nakita niya sa kanyang sariling mga mata ang isang tao na disemboweled at nahulog nang hindi sinasadya sa kanyang mga organo sa kanyang kamay. Ang iba ay nagpalaki ng kanilang mga mata, at ang kanilang mga leeg ay baluktot ng tatlong daan at animnapung degree. Ano ang purgatoryo? Ang tanawin ng sandaling ito ay maaaring tawaging isang tunay na purgatoryo.

"Ngayon sabihin mo saakin kung nasaan yang alagad mong iyan at papatayin ko din siya! A soul for a soul, Lilith!" "No need calcifer, kasi patay na din siya~" "Pinatay mo siya?" "Pinatay siya" "Nino?" "Ewan ko? basta ang utos ko sakanya, palabasin niya yung kaluluwa dito at kainin niya sa labas at syempre matik naman na kapag lumabas yung kaluluwa na iyon may lalabas na taga sundo.. eh kinain ng alagad ko kaya ayon! deds"

Habang pinagmamasdan ko silang naglalandian, natatawa ako, pero walang naalerto sa tawa ko. Kung tutuusin, patay na ako. Sa huling sandali ng kawalan ng hangin at pag-asa, ang aking kaluluwa ay lumabas sa masikip at nakakatakot na maleta. Nakita kong basang-basa na ng dugo ang ibabaw ng maleta. May nakita pa akong kandado sa aparador na naglalaman ng maleta na para bang gusto nitong ikulong nang tuluyan ang tao sa loob.

Tulala at wala pa ring buhay. Marami ang nakikiramay sa pagkamatay ng dalaga. Nang matapos ang libing ay naiwan si Hercules sa sementeryo, gusto niyang mapag-isa. Maya't maya ay nararamdaman niya ang mga luhang nag-uunahang tumulo mula sa kanyang mga mata. Kung pwede lang niyang ibalik ang oras.