9 Days Novena Sa Patay Novels & Stories

"Teka, magtatanong ako." Unti-unting kumuyom ang kamao ko nang bumalik sa akin ang naging usapan namin noong isang araw. "May nakalista po bang death anniversary mass para kay Ma'am Talitha Gilbert?" "Kilala namin ang Gilbert Clan dahil madalas silang magsimba rito at mag-donate pero wala silang pinalista na misa. Baka nagkakamali ka lang, hijo?"

Nananalangin ako na sana ay mas mapadali ang pagahhanap na gagawin namin. Bago kami magpatuloy sa paghahanap ay dumaan muna kami sa ilang mga simbahan para humingi ng tulong at basbas sa patron ng Bicolandia na si Our Lady of Penafrancia. Mahimala siyang santo ng buong Bicolandia. Maraming mga deboto ang dumarayo dito tuwing September kung saan fiesta dito.

Nandoon din ang ilang kaibigan ni Peruvian na hindi niya gaanong kilala. Nagsimula na ang unang gagawin sa mga bagong binyag. Dahan-dahang nilapitan ni father ang mga bata para bigyan ng sign of the cross ang noo at malagyan ng holy water. Nagsimula nilang sindihan ang mga kandila sa oras na iyon at ipasuot ang white bib ng sanggol. Nang lumapit ang pari kay Phoebe ay behave lang itong tumingin dito. Naaliw si father dahil ngumiti pa ito sa kaniya na parang gustong gusto ang pag-sign of the cross sa noo nito.

“Congratulations, Mr. and Mrs. Nicolaj. You’ve been blessed with beautiful twins. I hope you guide them well with love and faith.” Ngumiti si Claudette. “Thank you, Father. We’ll do our best.” “Father,” sabat ni Killian, “can we take one quick photo with you? Para may remembrance.” “Of course,” tugon ng pari. Tumayo sila sa altar at nag-picture kasama ang mga ninong at ninang. ***

Santo Cristo Parish Church. Time: 2:00 Pm Jan 22, 2020 Nakatayo na si Nicolas sa dulo ng pasilyo sa ibaba ng altar. Halos puno na ang simbahan. Nasa harapa ang mga abay at sa kabilang row ang mga ninong at ninang. Maging ang alkalde ng kanilang bayan ay naroon.

“Oo, pupunta ako sa sementeryo.” Hindi lang pamilya De Leon at Victorillo ang hindi sigurado kung kailan ako eksaktong namatay— pati ako ay hindi ko alam. Kaya ang bilang ng pagkamatay ko para sa kanila ay mula sa araw ng libing ko, at ngayon ang ikapitong araw. Bago umalis, dumaan si Vicento sa greenhouse. Umalis siya na may dalang bungkos ng mga rosas. Bakit naman rosas ang gagamitin niya para magbigay‑galang?

Hinayaan na niyang mauna itong kumain kasama ang apo na si Minggay. Sa isang sulok ng Casa Del Los Benditos, paliko papuntang kusina, ay may isang maliit na altar. Sa altar, ay may nakapatong na limang rebulto ng iba't ibang santo, pero ang pinakapaborito ni Father Mer sa kanila ay ang istatwa ng birhen ng Fatima. Maliit lang ito, hindi lalampas ng isang metro ang laki. Kung susukatin, malamang kasing laki lang ito ng bisig ng tao. Madalas itong hawakan ni Father Mer sa tuwing nadadaanan saka siya magsa-sign of the cross. Sa paniwala niya, dagdag proteksyon iyon laban sa mga masasama at pampasuwerte kahit na hindi naman talaga siya naniniwala sa suwerte at malas. Mga intsik lang ang mahilig

"May aasikasuhin nga pala ako mamayang gabi sa Venatici headquarters, hindi ako makapupunta riyan. Pero bukas hahabol ako para samahan kayo ng mga bata na magsimba." "Okay lang, hintayin ka namin bukas ng umaga. Nine o-clock pa naman ang holy mass. Ingat ka diyan at huwag kalimutang kumain at magpahinga kung may free time," malambing niyang paalala. "Will do, my love. Gonna go, imagine my kisses." Nagpaalam ito. "Lagi iyon." Ngumiti siya at nagpalipad ng halik.

O isang bangungot? Inabot niya ang isang mobile phone, saka kinumpirma ang petsa, Pebrero 13, at nanlalabo ang kanyang paningin habang nakatingin dito. Kung hindi siya nagkakamali sa kanyang memorya, ibig sabihin ay ngayon na ang huling araw niya sa sariling katawan at bukas ay February 14, kung saan ang kanyang mismong katawan ay magiging pag-aari ng iba. Kung sino man ito ay matatawag na isang patay o ghost, kaluluwang mula sa ibang dimensyon natumawid patungo sa mundong na ito at ang kanyang katawan ang piniling maging capital ng panibagong buhay.

“Congratulations, Mr. and Mrs. Nicolaj. You’ve been blessed with beautiful twins. I hope you guide them well with love and faith.” Ngumiti si Claudette. “Thank you, Father. We’ll do our best.” “Father,” sabat ni Killian, “can we take one quick photo with you? Para may remembrance.” “Of course,” tugon ng pari. Tumayo sila sa altar at nag-picture kasama ang mga ninong at ninang. ***