روايات وقصص ضمن Number The Stars Book

Mabilis niyang kinuha 'to mula sa tooth bag at sinagot ang tawag mula sa unknown number. Baka ang tumawag ay ang nakapulot ng libro nito na mukhang naiwala nito sa may LRT station. "Hello po, saan po niyo nakuha ang libro ko?" mabilis na tanong ni Hayacinth sa kabilang linya. "Ah, hello po? hello?" "What are you saying na nakuha ko ang libro?" tanong ng isang babae. "Ah, sino po ba sila?" natanong ni Hayacinth. "Mukhang wrong call po kayo."

sabi ko kay Irsen. "Welcome," sagot ni Irsen bago ko ito iwanan at bumalik na ako sa hotel room na tinutuluyan ko. Nagpalitan naman kaming dalawa ng cellphone number para may communication. Nilapag ko ang pinamili ko sa dining table at lumakad papasok sa kwarto ko. Nahiga naman ako sa kama nang makapasok sa loob ng kwarto hindi ko namalayan na nakatulog na ako dahil sa pagod.

“Ba’t kasi ang tagal mong buksan ang pinto? Kanina pa rin ako tumatawag tapos hindi mo naman sinasagot.” “Nag-number two ako,” sabay pakita ng kamay sa akin. “Kung gusto mo, amoyin mo pa!” “Yuck! Ang baboy.” “Gag*, sinong baboy? Mas may abs ako sa ‘yo.” Kung ano-ano na naman ang pumapasok sa utak niya at hindi makuha ang point ko. “Tara na, at baka hindi natin maabutan si Thalia sa airport.”

### **Chapter 25: Jarren’s Confession** **Jarren’s Perspective** The night was cool, and the stars twinkled brightly above the city. I stood on the balcony of my penthouse, leaning against the railing, trying to calm the storm of emotions swirling inside me. Tonight was the night I had to confront the feelings I had kept hidden for too long. Keisha was on her way, and my heart raced at the thought of finally confessing my feelings to her.