Nurse Quotes Short Mga Nobela at Kwento

Pero itong pilyong si Onse, humawak na naman sa kamay ko. Habang ginagawa ng nurse ang kanyang trabaho, si Onse naman ginagawa din ang kanya—hindi ako nilubayan ng tingin habang haplos ang aking kamay, at napansin iyon ng nurse na napapangiti na lang. Nag-init na naman tuloy ang mukha ko. “Nurse, matagal pa ba?" tanong niya na in-adjust na ang oxygen niya. "Malapit na po," magalang namang sagot ng nurse.

sigaw n'ya, binato n'ya ang pagkain na pinapakain sa kan'ya ng nurse. "Mr. kailangan n'yo pong kumain manghihina po kayo. Kailangan n'yo pong magpagaling," the nurse said in her worried voice. Nagtaka ako kung bakit parang walang tumutulong sa Nurse kung meron namang body guard sa gilid n'ya. Bakit hinahayaan nila ang matanda na h'wag kumain? Tanga lang? "Ayoko sabi niyan!! Ano pa't kakainin ko 'yan kung isang buwan na lang ang itatagal ko sa mundo?" inis na sabi niya rito.

O nasa isang parallel world ba kami na ako ang anak ni Tita Greta sa mundong ito? "Nurse Ann, defibrillation please. Let's take one more time. Two-hundred joulces." Kalmadong wika ng doktor sa nurse nito. "Yes, doc." Nurse responds "Please, one more time." Iyak na sabi ni Tita Greta.

sabi ng nurse habang marahang inaakay siya para maglakad sa maikling parallel bars. Umusad ng isang hakbang si Marcela. Kita sa mukha niya ang pagod, parang bawat galaw ay may kasamang kirot at panghihina. Para siyang kandilang nauupos, unti-unting nauubos ang lakas. Ngunit kahit ganoon, hindi siya nagrereklamo. "Very good po, Ma'am," nakangiting sabi ng nurse. "Isa pa po. Kaya pa po natin 'yan."

sabay abot sa isang basong gatas. "Thank you!" Dahan-dahan kong inabot ang baso ng gatas. Medyo nanginginig ang kamay ko kaya kinailangan kong higpitan ang hawak. “Salamat,” ulit kong sabi, mas mahina na ngayon. Ngumiti ang nurse—isang ngiting sanay mag-alaga ng mga taong nasa pagitan ng buhay at panghihina. “Kaunti-kaunti lang po ang pag-inom, Mrs. Cruz. Huwag n’yong biglain ang katawan n’yo.”

Sigaw ko, dahilan para mapatingin ang nurse na nasa gilid. "Don't shout. Nakakahiya sa ibang patients," seryosong sabi niya. "I’ll talk to the doctor if it’s safe for you to donate. Kahit kalahating bag lang." "Umalis ka na, Jaxen. Lumabas ka na bago ko makalimutan na asawa kita," banta ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa galit.

"Hi, bakit?" "Zia, may pumasok na nakasuot ng uniform ng pang nurse, pero napansin ko na naka boots ang mga ito, at sabi bibigyan lang ng gamot si baby Quatro, nagtataka ako kase kilala ko ang nurse na nakatuka sa anak ko," "Ngayon lang?"alertong tanong ni Zia sa akin. "Oo kakalabas lang nilan, dalawang babae, nakamask sila,"

Nag-aalalang sabi ng isang nurse. Napatawa na lamang ang doktor sa sinabi ng nurse. She is whispering to her. Pero hindi na ako nag-abala pang makinig dahil lutang ako ngayon. Hindi ko yata carry ang problema ko ngayon. Napaluha ako sa naisip. Hindi ko alam kung bunga ba ng pagbubuntis itong pagka-moody ko o ano. Para na kasi akong loka-loka na nakawala sa mental. Parang roller coaster ang emosyon ko ngayon.

Kauupo pa lang niya at nakakaisang kagat pa lang ng bun, dumating ang ilang head nurse na close niya. “Dr. Athena, masarap din daw ang noodles sa canteen ngayon,” masayang sabi ni Nurse Gab, ang pinakamatanda sa kanila. Ngumiti si Athena. “Sige, subukan ko bukas ng umaga.” “Uhm... uhm…” Dalawang beses na umubo si Nurse Gab. Tapos parang nagkataon lang na sinabi niya, “May pamangkin ako, nagme-medicine din—neurosurgery. Puro kasi aral at trabaho, kaya hindi masyadong nagkaroon ng oras para makipag-date. Dr. Athena, ‘di ba single ka pa?”

ani ng scrub nurse. “Resident surgeon kaya siya rito? Mukhang malapit siya sa chairman," komento naman ng circulating nurse. “Whoever she is, she is a living legend," the anesthesiologist said. "Paano? Gawin niyo na ang bilin ni doctora. Magpapahinga na ako dahil wala pa akong tulog buhat kagabi.”