Nurse Quotes Short Novels & Stories

Naguguluhan ring tanong namg nurse. Pinigilan ni Quina ang sarili na tumirik ang mga mata at irapan ang kausap niya. Kung hindi ko kilala ang taong nasa loob, baka nga nagkamali ako. Pero sa loob—sa loob—alam mo ba kung sino ang taong ’yon?” Nauutal pang tanong ni Quina. “Sino? Kilala mo ba siya?” lalong nalito ang nurse. “Siyempre kilala ko, at narinig mo na rin ang tungkol sa kanya.” Mabilis ma sagot ni Quina.

yukong sabi nito at hindi na hinintay pang sumagot kami dito pero bago ito lumabas ay bumaling pa ulit ito kay Nurse Althea "Hindi pa tayo tapos. Tandaan mo wala kang magagawa kahit anong pag pa papansin ang gawin mo ay hindi kana nito mapapansin pa dahil una sa lahat matanda kana, Ikalawa pangit ka na nga matanda ka pa, pangatlo huwag ka ng mag aksaya pa ng panahon dahil kahit anong gawin mo ay hindi ako makapapayag na mapansin ka pa nito sa susunod. Tandaan mo matanda ka ng pangit ka kaya lumugar ka sana." Naka smirk na sabi nito kay Nurse Althea at nag mamadali na itong lumabas pa ng walang lingon lingon.

Hinaplos sa likod bilang pag-alo. “Huwag kang matakot. ‘Andito naman ako,e. Hindi kita pababayaan. Hindi kita puwedeng pabayaan, dahil malalagot ako kay mama kapag pinabayaan kita.” Patuloy ang pag-iyak ng nurse na sobrang stress na ang nararamdaman.

paghingi ko ng kinakailangan kong impormasyon sa kanya. "Ginagamot pa po ang mga kasama n'yo. Mamaya po ay dito rin sila ipapasok kaya magpahinga lang po muna kayo...," simpleng sagot ng babae habang iniaayos ang aking dextrose. "Sige, maraming salamat, Nurse...," balik tugon ko sa kanya nang muli ay mayroon akong maalala. "Ang Tatay ko pala Nurse, kamusta po siya?," pahabol ko.

Hindi napigilang isatinig ng nurse ang nasa isipan. Namula ang pisngi ni Jesabell at natuwa sa narinig. Sa halip na itama ang maling iniisip ng nurse ay ibang salita ang lumabas sa kaniyang bibig. "Thank you, pero madamot ako kaya tama na ang titig sa kaniya."

Sabi ko pa sa isip-isip ko. Napatiimbagang ako ng makita ko ang pinsan ko ang gumagamot kay Zaprine. At alam ko hindi nila ginagawa ng mabuti ang trabaho nila. Nang makita ko ang nurse na papasok sa loob ay sumunod ako sa kanya. Sinundan rin ako ni Axeros. "Bawal ka dito sa loob, Ma'am!" awat sa akin ng nurse. "Paano ako naging bawal eh, I'm a doctor and I'm better than the doctor inside!" galit at mayabang kung sabi sa nurse na pumipigil sa akin na pumasok.

"At hindi rin dahil gusto kong narito." Napairap ako sa loob-loob ko. Talagang kailangan pa niyang sabihin iyon? Bago pa ako makasagot, may pumasok na nurse. Isa siyang babae na mukhang nasa early forties. Ngumiti siya habang inaayos ang suwero ko. "Hello, Patient Sunshine." Magaan ang boses niya. "Kumusta ang pakiramdam mo?" Ngumiti rin ako. "Much better po."

Kinuha niya ang ilang pera at tiket mula sa kanyang bag, iniabot ito sa nurse, at mahina niyang sinabi, “Salamat.” Ngumiti ang nurse habang tinatanggap ang pera. “Wala pong anuman. Wala kayong bantay, Miss Divina, kaya natural lang na may tumulong sa inyo.” Tumango si Divina at ngumiti rin. “Matalino ka. Sige na, bumaba ka muna. Tatawagin na lang kita kapag may kailangan ako.” Masayang-masaya ang nurse habang papalabas ng kwarto at maingat na isinara ang pinto.

At ang dibdib ko parang pinipiga sa bawat paghinga niya mahina sobrang hina. “Please…” bulong ko, hinahawakan ko ang kamay niya. “Gumising ka na…” Pero wala hindi siya gumagalang, hindi siya sumasagot. At ang bawat segundo na lumilipas parang unti-unting pinapatay ako. “Miss, you need to rest,” mahina na sabi ng nurse sa likod ko. Hindi ako lumingon hindi ako sumagot. Paano ako magpapahinga kung siya ganito?

May lumapit naman na nurse sa akin at may itinusok ito sa aking balikat. “G-gusto ko na-,” hindi ko naman natapos ang sasabihin ko nang unti-unti lumalabo ang aking paningin hanggang tuluyan ulit nilamon ako ng kadiliman. *********** “GOOD MORNING!” bumungad naman pagkagising ko ang nakangiting nurse habang may inaayos ito sa aking dextrose. “N-nurse, nasaan po ang mga babaeng kasama ko?” tanong ko rito.