Novel & Cerita Nurse Quotes Short

“Bakit ba kasi hindi mo ako ginising? Paano kung nakaligtaan mo ang mga gamot mo?” “Nakainom na ako. Don’t panic.” Ngumiti ito sa kanya at hinaplos ang kanyang pisngi. “Did you have a good sleep?” Wala sa sariling umangat ang kanyang kilay. “Huh?” “I heard nurses rarely have time to sleep. They’re always busy tending to their patients,” wika nito. “You should take a little rest. Sinong mag-aalaga sa pasyente mo kung pati ikaw may sakit?”

Naupo na lamang ako sa bakanteng upuan at pinanuod sila sa kanilang ginagawa. "Normal naman ang lahat, kukuhanan na po kita ng dugo.," Malambing na sabi ng nurse na parang nagpapa-cute na bata. Pagkatapos niyang kumuha ng dugo ay lumabas na siya. Naiwan kaming dalawa at walang gustong magsalita, kaya ako na ang nagpasimulang makipag-usap.

nakangiting sabi ng nurse at pumasok sa kwarto, “gumaganda na ang reflection ni ma’am, mukhang lagi nyo po siyang kinakausap.” Napahawak ako sa batok at ngumiti rin naman, “ang sabi ni doc ay maganda raw kung lagi ko siyang sasabihan ng mga nangyayari sa araw-araw, maganda dawn a malaman niya na may naghihintay sa paggising niya.” “Tama naman po iyon, mabuti at ma-feel niya na may kasama siya araw-araw. Aalis na po ako, keep talking to her.” Yumuko ang nurse at lumabas na siya ng kwarto.

Nagpaalam ako sa nurse na palaging naka-assign kay lolo para ipaalam kay lola na uuwi lang ako saglit. "Ang haggard na ng mga nurse rito! Gano'n siguro ka-stressful ang nursing 'no? Pero basta, 'pag RN na ako, gusto ko lagi akong fresh at mabango!" komento ni Ally. Ewan ko kung bakit niya nasabi iyon. E, maayos at presentable pa rin naman ang itsura ng mga nurse rito.

Ayaw niyang mapag-usapan lalo pa at hindi madali ang trabaho nila bilang nurse, baka maapektuhan pa siya sa maririnig. "Nurse Clara, ayos ka lang ba?" tanong ng isa niyang kasamahan. Nasa nurse station siya ngayon, busy sa pagsusulat ng bagong record ng pasiyente. Nang marinig ang tanong ng kasamahan ay nag-angat siya ng tingin sabay ngiti. "Oo naman. Hindi lang masiyadong nakatulog kanina." "Pa'no ka naman makakatulog ng maayos sa staff lounge? Eh, hindi ka naman sanay, 'di ba nga hindi ka nakakatulog nang maayos kapag 'di mo kama ang hinihigaan?"

pag-aawat ng nurse matapos muling subukan ni Avva na sipain ang pinupulot niya. “Alam mo, dapat sa mga tatángá-tángáng katulad mo ay sinisisante. Masyado kang lampa. Naturingan ka pa namang nurse tapos ganyan ka kumilos.” Hindi na sumagot pa ang nurse. Nanliliit siya sa kaniyang sarili dahil iyon ang unang beses na inaway at ipinahiya siya ng kung sino sa harap ng maraming tao.

I smiled back at her. “I won’t mind basta gwapo, Siobe, no? Pero kapag chararat, ito po bandage Sir, kaya niyo na po yan. Naku! Naku! Naku!” saad ng isang nurse, tantiya ko ay head nurse nila. “Sobra naman po kayo Ate Bhel!”

“Kung mahuli tayo, anong palusot natin?” “Sabihin nating bumagsak ‘yung blood sugar mo at kailangan ng emergency chocolate intervention.” “Mukhang okay na. May acting skills naman ako.” “Puwede rin nating sabihin na nurse ako, tapos pinapakain kita ng prescribed emotional support chocolate.” “Lilith, nurse ka sa panaginip lang ni Mama.” “Alam mo, may mga nanay na umaasa sa ganyang panaginip. Bigyan mo naman ako ng ganyang moment.”

nagpupumiglas na sigaw nito. Dahilan upang maagaw ang atensyon ng lahat ng mga tao na nasa hallway. “Ikaw, baliw na nurse! Bakit mo pilit na ininjectionan ang kaibigan ko ha?!” nangangalaiting tanong ni Odessa. “Wala kang pakialam! Bitiwan niyo nga ako!” sigaw nitong nurse. “Miss, ano ang pakay mo sa'kin?” tanong ko ng makakuha ako ng lakas upang magsalita. “May atraso ba ko sa'yo?”

Tumango naman ang doktor at saka umalis. Agad naman lumapit sa akin ang nurse na laging nagbabantay sa kaniya. “Kapag may kailangan po kayo ay pindutin niyo lang po ang buzzer, Ma’am Trisha. Masaya po ako at sa wakas ay gising na ang nobyo niyo po pero sana’y manumbalik ang kaniyang alaala lalo na’t ang hirap pong hindi maalala ang mahal sa buhay.”