Oblivion Novels & Stories

Lost ID, my ass! ***** Marie Mendoza @ThirdTeeYet

Sa likod ng mansyon, medyo malayo pero tanaw pa rin, naroon ang isang sapa—maliit, malinaw ang tubig, at nakakaakit sa mata. Gusto ko sanang puntahan. Gusto kong maramdaman kahit saglit lang ang kapayapaan. Pero alam kong mananagot ako kay Hades kung lalabas ako ng walang pahintulot. "Hades." She whispered. How did I land myself in his world? Tanong niya sa sarili. A world so far from everything I once knew—dark, powerful, and merciless. A world where even silence felt dangerous.

sigaw nito, puno ng galit. Mabilis kong sinenyasan ang isa kong tauhan. Gumapang siya sa gilid, nakalapit nang hindi napapansin. Isang mabilis na putok mula sa silencer ang tumapos sa huling bantay. Bumagsak siya, hawak pa rin ang baril, ngunit wala nang buhay. Tahimik muli ang paligid. Ang amoy ng pulbura ay kumalat sa hangin, at ang sahig ay puno ng mga katawan ng kalaban.

Napaka-unfair naman ata n’on! Dahan-dahan siyang huminga nang malalim at sunod-sunod na napakurap. “M-Madam Cleo, bakit naman po?” tanong niya. “Maayos naman po akong magtrabaho sa inyo! Minsan lang naman po ako makalimot sa kape ninyo kapag umaga at minsan lang din po akong ma-late sa pagpasok ko. Actually, simula po no’ng maging secretary ninyo ako, tatlong beses pa lang naman po akong na-late ng five minutes. At kung dahil po sa pagsusuot ko ng orange blouse kanina kaya po tatanggalin n’yo na ako sa trabaho ko, pasensiya na po. Hindi ko naman po sinasadyang makalimutan ang isa sa important rules ninyo. Sadyang... Sadyang nagmamadali lang po talaga ako kanina kaya hindi ko na po napansin.

UNDERWORLD Sa loob ng dalawampung taon, naging maayos ang pamumuhay ng taga Azaleus at ng Dorne dahil na rin sa maayos na pamamalakad ng kanilang bagong pinuno. Ang mga Lykos. Pinagkatiwala ito ng dating anak ng Hari ang Dorne sa mga Lykos. Doon, sila ay nanirahan ng mapayapa. Malaki ang pasasalamat ng mga Lykos dahil nabigyan sila ng pagkakataong mamuhay muli at tinanggap ng walang pag alinlangan, matapos ang mapait na trahedya sa kanilang tunay na mundo. Pinapangako nila na poprotektahan nila ang kanilang bagong tahanan kahit ano mang mangyari.

"Wala kaming masyadong alam sa ina ni Matt kung mortal ba o lobo rin pero isa lang ang malinaw. Si Matt ay isang lobong Asbren mula sa Tribong Waldong dahil sa mata nitong magkaiba ang kulay" "Tanging Asbren lamang ang nagtataglay nito. Ayun kay pinuno ay halos nalipol ang angkan ng mga Asbren kaya naghahari sa ngayon ang tribong "Kumal" Kaya ng matagpuan namin ni Pinuno si Matt sa bundok ng Tierra Perdon na walang muwang at sugatan at nanginginain ng bayawak ay agad itong iniuwi ng aming pinuno"

Wala siya kanina sa event at ang huling naaalala ko, nagkagulo sa baba. "Or let's play a game,” kalmadong sabi pa ni Atty. Ibasco at inalis na sa ulo ko ang baril. Nakatutok naman na ito kay Sol at bahagya na siyang lumayo mula sa ‘kin. Tinutok ko sa kanya ang baril kahit na hindi ko alam kung kasado na ba ito. Hindi ako marunong sa baril, e. "I'm going to count 5. And I want you to say the truth,” sabi ni Atty. Ibasco kay Sol na kinakunot ng noo ko. "If not, may mamamatay. Either you or Luna... or both,” nakangising sabi niya pa.

CONGRATULATIONS DAIMON AND AKARI! OCEAN_TEN

"There are hundreds of goblins and ogres approaching! Get ready to defend the base and the grail!" ###

aniya pa. Ngumuso ako, “Hay na'ko… ayan, ganyan ba?” Tinuro ko ang monitor matapos makapag-type ng pangalan. “Mireddam Devastro. ‘Yan, ganyan nga. Ayos! Sa'yo 'tong account ko na Addam-rea Maurel, akin naman ang sa'yo.” Napabuga ako nang hangin, “Ang dami mo talagang alam.”