Novel & Cerita Oblivion

Third Person’s POV Pagpasok ni Amanda Hale sa boardroom ng Equinox Global Corporation, agad siyang sinalubong ng pamilyar ngunit hindi kailanman nakabibigong tanawin nang malawak na mesa na yari sa itim na salamin, makintab parang obsidian, at nakapwesto sa mismong gitna ng silid. Sa likod nito ay ang floor-to-ceiling glass wall na nagpapakita ng nakabibighaning skyline ng Velmoria City at mga gusaling tumatagos sa ulap na may ilaw na kumikislap at mga sasakyang na tila mga langgap nalang sa ibaba.

“Aw!” Humalo ang impit niyang tili sa tunog ng ulan. Kasabay niyon ay dumulas ang paa niya sa madulas na cliff bago tuluyang bumagsak. Bahagyang tumama ang gilid ng noo niya sa matigas na bato. Napapikit siya sa matinding kirot. Nang hawakan niya ang gilid ng ulo, nakita niya ang manipis na bahid ng dugo sa daliri niya.

Hindi ito isang simpleng paglalakbay; isa itong pagpasok sa hindi alam. Sa kanilang paglapit sa tinatawag na Dark Continent, nagsimulang magbago ang paligid. Ang mga bituin ay tila naglaho, at ang espasyo sa kanilang paligid ay unti-unting nababalutan ng isang makapal, kulay-uling na ulap. Ang "Ang Tagapagligtas" ay nagsimulang makaranas ng matinding turbulence, at ang mga sensors ni Ivan ay nagbabala ng matinding pagbabago sa enerhiya.

(The Labyrinth of Oblivion) Ang bawat segundo ay tila isang butil ng buhangin na dumadausdos sa pagitan ng mga daliri ni Vladimir. Ang katahimikan sa bulwagan ay binalot ng amoy ng lason at ng malamig na halakhak ni Silvan. Nakatitig si Vladimir kay Ryella—ang babaeng naging mitsa ng kanyang bawat paghinga, ang obsesyong nagpaliwanag sa kanyang madilim na mundo. Ngunit sa mga mata ni Ryella, ang dating apoy ng pag-ibig at poot ay napalitan ng isang mapanganib na kawalan.

Chapter 21: The Frozen Isle and the Heart of the Mission The new floor of the Tower of Doom was a frozen isle, a realm of unrelenting cold that seemed poised to swallow us whole. The air pierced like needles against our skin, and the ground was blanketed in thick ice and snow, making every step treacherous. In the distance, mountains loomed like colossal stone giants shrouded in frosty clouds, while blizzards of ice raged without cease, obscuring our vision. The minions of the fourth general, creatures forged from ice and shadow, lurked in the darkness, their eyes glinting with a chilling light. This floor was a stark contrast to Ember Warden’s blazing desert, and every moment tested our res

Habang sina Winston at Sarah Jane ay tinatahak ang daan patungo sa Spire of Agony, ang tatlong iba pang grupo ay sumabak sa kanilang sariling mga pagsubok, isang simponya ng bakal, yelo, at anino na umalingawngaw sa buong kaharian ni Malakarion. Sa Obsidian Maze, ang mundo ay isang walang katapusang labirint ng mga itim na pader na kasing-tulis ng salamin at mga sahig na biglang bumubukas para maglabas ng mga jet ng apoy. Ang hangin ay siksik sa bigat ng abo. Dito, sina Jason at Raven ay naging isang perpektong makina ng kamatayan. Si Jason, suot ang kanyang bagong Aegis armor, ay ang pader na bakal. Bawat atake ng mga "Berserker Demons"—mga nilalang na may apat na braso at walang-isip na ga

At higit sa lahat, may tinatago akong lihim na kapag nalaman niya, maaaring mawala ang lahat. Sa bawat tibok ng puso ko, ramdam ko ang bigat ng bawat hakbang ng gabi. At habang pinagmamasdan ko ang silid na iniwan ni Lucien, alam kong ang susunod na pagkikita namin sa lumang beach house ay magiging simula ng isang lihim na hindi na kayang balikan, at isang kapalaran na haharapin namin—dalawa lang, sa gitna ng mundo, at sa isang kasalanang nagbunga ng buhay.

Natulala akong naroon ang atensiyon habang nagkakagulo ang paligid. May mga alulong ng hayop at mga senyas ng mga ahas na dumarami. O hindi ko na alam, naghalo-halo sa aking pandinig hanggang mabingi sa pagsabog na nagpadilim sa masukal na bahagi ng bundok. “Cover the Mistress!”

Kaninang umaga lang ito umalis upang maligo at makapagpalit ng damit. Hindi rin ako makakain. Pakiwari ko ay tuluyan ng gumuho ang aking mundo. Wala na rin kasi akong naiisip na dahilan para lumaban pa sa buhay. Wala na ang aking ina na siyang naniniwala at nagtitiwala saakin. Kaya't parang wala na rin'g silbi kung magpapatuloy pa ako.

Like fire within their bones, like every part of them that came from a dead star is, once again, alive. ALAS- SAIS ng gabi natapos ang kanilang pag ehersisyo at kainan kaya naman pagod ang dalaga na naka-sandal sa dibdib ng binata. Tahimik ang paligid at ang paghabol ng kanilang hininga ang tanging maririnig.