Novel & Cerita Oblivion

madamdaming saad nito. Dahil sa ginawang aksiyon ni Lolo Marcus, ay nag-umpisa na namang nanalaytay ang kakaibang init sa katawan ni Alexa. Parang tinatambol na naman ang dibdib niya, sa simpleng pag dantay ng mga palad nila ni Lucas ay naghatid na naman iyon ng kakaibang sensasyon sa kanya. Ramdam niya ang pag-init ng mga pisngi, sigurado siyang, namumula na naman siya. Napayuko siya, para itago ang mukha niya.

tugon ko sa doktorang kaharap. "Regarding sa nangyari kay, Ms. Del Fuego. Nangyari sa kanya ang tinatawag na Blighted ovum, it is a pregnancy where a sac and placenta grow, but a baby does not. It is also called an anembryonic pregnancy as there is no embryo developing baby. Because the blighted ovum still makes hormones, it can show up as a positive pregnancy test," tugon ng doktora sa amin. "What causes that?" puno ka kuryusidad na tanong ni Orson sa doktora.

medyo napahiya si Krizel pero hindi niya pinahalata . "ayos lang yon lola sorry nakalimutan ko po!" pigil na pigil ang kanyang mga luha na kusa ng babagsak kung papayagan na niya itong kumawala sa mga mata niya .Alam niyang allergy ang lola niya sa cosmetics at hindi niya yon naisip pero masama parin ang loob dahil malamig ang pakitungo nito . "kamusta ka mama !"abot tainga ang ngiti ni Vilma sa byenan nito bagong dating .Ngunit wala man lang itong reaksyon kaya gaya nila Wesly nainis din ito sa kanyang loob loob .

Naging kulay asul na dyamante ito. Isang bagong boses ang narinig nila mula sa kailaliman ng kanilang mga isip—isang boses na hindi kay Victoria, hindi kay Arthur, kundi isang boses ng isang system AI na matagal nang natutulog sa pinakamalalim na core ng mundo. "CORE EVOLUTION PHASE 3: THE BIRTH OF THE COVENS. THE MULTIVERSE PROTOCOL IS NOW UNLOCKED."

Ngunit mayroon siyang suot na isang korona ng mga tinik na gawa sa pilak, at sa kanyang dibdib ay nakapatong ang "Black Ledger" Ngunit may isang bagay na nakapangingilabot. Ang mga mata ni Kristoff ay nakadilat, ngunit kulay ginto ang mga ito—isang epekto ng isang bagong droga na tinatawag na "Ambrosia" na ginagamit ng Obsidian Council para gawing "living computers" ang mga tao.

Halos limang oras siyang nasa loob lamang ng kotse niya, tahimik na nakaupo at nakatingin sa kawalan. Biglang dumilim ang paligid, may namumuong ulan at ulap na nagbabantang bumagsak. Nagmamadali na siyang buhayin ang kotse ngunit habang nasa daan patungo ng villa niya, bumuhos na ang sobrang lakas na ulan, halos di na niya makita ang tinatahak na daan. Tila nakikisabay ang panahon sa bigat ng loob niya. Pagdating ng villa bumaba siya ng kotse at patakbong binuksan ang gate, basang-basa na siya. Pagdating ng garahe agad siyang bumaba ng kotse at patakbong nagtungo sa main door bitbit ang mga gamot niya. Pagpihit niya ng pinto sarado ito, tiyak niyang sinara ito ni Shantal. Kinapa niya ang su

Haysst mukhang mapapasubok ako nito. Nang makarating ako sa assigned garden na nakasulat sa aking time card ay nagsimula na akong gawin ang mga dapat kong gawin. Ang una kong ginawa ay ang pagbubunot ng maliliit na damo sa gardren. Inabot ako ng mahigit isang oras dahil malaki laki din ang garden na naka assigned sa akin. Pagkatapos kong magbunot ng damo ay nagwalis naman ako ng mga tuyong dahon sa paligid. At ang pinakahuli kong ginawa ay ang pagdidilig ng mga halaman. Habang hawak ko ang hose na ginagamit sa pagdidilig ng halaman ay nakaramdam ako ng hilo siguro ay dahil sa init ng panahon idagdag mo pa na medyo masakit talaga ang ulo ko kanina pang umaga pagkagising 'ko. Pakiramdam ko ay

Mas lalo ko tuloy na hindi mahulaan kung saan kami pupunta. Habang nasa byahe, hindi ko napigilan ang mata ko sa pagpikit hanggang sa nagising na lang ako dahil sa mahinang pag-alog sa balikat ko. I groaned while scrunching my nose, then slowly opened my eyes. My eyesight was still blurry. “Where are we?” I asked still dazed. “The sea. Continue your sleep inside if you want.” I blinked my eyes, then looked at him. “The sea? Bakit tayo nandito?”

Sunud-sunod na katok ni Ivon ang narinig ko bago niya pihitin pabukas ang pinto. “May dumating na box para saiyo.” “Kanino daw galing?” “Wala naman nakalagay pero may note dito, nakasulat sa braille.” “Sige, iwan mo lang d’yan,” sagot ko habang nanatiling nakaupo sa kama. Nilapag nito sa aking tabi ang box matapos ay umalis na. Isang buntong-hininga ang pinakawalan ko at tamad na nahiga muli sa kama. Parang ayokong nang lumabas maghapon kahit pa ngayon ang dating nila Natasha.