Obsession Novels & Stories

“Bwesit talaga! Kahit saan mo tignan, luging lugi ako. Iwas-iwasan mo nga yang bisyo mo! ” “Anong bisyo? Wala akong bisyo, Naomi." “Yang kiss na yan! Bisyo yan at kalaunan nagiging sakit,” mariin na saad ni Naomi at marahas niyang hinila si Lemuel papunta sa basketball area. “Hey, Naomi. This is not an illness; this is called obsession, and yea, I am obsessed with your lips.” “Whatever, Lemuel! Tara na simulan na natin, kapag natalo kita tatantanan mo ako na letse ka! ”

"A-ano! Baby, please. K-kung gusto mo, aalis na lang tayo. Okay?" Hindi ako makapaniwalang kaya niya iwanan sa ganoong sitwasyon si Xia. "Please, Kier. Umalis ka na muna." Mahinang saad ko rito. "Baby, huwag ganito. Sheena, mahal kita. Alam mong gagawin ko ang lahat para ating dalawa." "You're obsessed! Hindi na tama!" Napahilamos ito ng mukha.

It was a signature he didn’t recognize. Ano ba 'to? he muttered to himself, his fingers flying across the keyboard. He cross-referenced the signature against Julian’s private database, but there was no match. He knew Julian had been distracted recently, his focus on the "botanist" having shifted. Still, a deep-seated professional jealousy and a touch of protectiveness over his boss’s reputation made him hesitate. He'd find the source himself. He'd prove that Julian's new, reckless path was a mistake.

Nasa couch lang kase ito kanina. "Are you wondering? Kung ba't ako nandito, actually your too busy drooling with my kuya that's why you didn't even noticed me, satisfied?" sarkastikong turan ni Rebecca at saka ibinaling ang atensiyon sa kinakain nitong spaghetti.

For sure, hindi niya na talaga ako papayagang lumabas sa susunod nang hindi ko siya kasama. “Tulala ka nanaman, Freya. Parang ang lalim palagi ng iniisip mo” Zeph suddenly said that makes me back into my senses, I was staring blankly at the clock while aimlessly twirling my fork in the spaghetti, para tuloy akong may mental health condition dito dahil bigla-bigla nalang akong natutulala sa kawalan. “I'm fine, it's just—” Before I could finish my word, Zeph's phone suddenly rang.

“I know, I’ve tried that already but he just won’t let me go. I even told him that I am in love with someone else but he won’t believe me unless he sees the guy.” ‘’Obsessed huh?’’ Naiiling nalang si Samuel sa pagka mangha sa sinabi ng babae, obsessed ang boyfriend nito dito kaya given ang pagiging abusive nito. Pero sobra naman yata yun. “Yeah he is, surely I can’t just grab a guy on the streets and make them pretend to be in love with me right?”

I've been there and don't have plan on going back. "She's harassing me." Nagpapaawang tumingin sa'kin si Amanda. "I've been dry for half a year now." I bit my inside cheeks to suppress my laughter. Well, I think being obsessed with someone is pretty normal with us, hah. "Fine, I'll do something about it." Akma akong tatalikod ng may maalala ako. "Why did she do that?" Ang tinutukoy niyang tao ay kalmado pa kay North, Europe is a nonchalant person. Bukod sa mukhang mahinhin ay hindi rin ito pumapatol basta-basta sa kung kani-kanino.

“Parang hindi sapat ang bawat oras na kasama kita. Gusto kong pahintuin yung oras para mas matagal kitang makasama sa buong araw kaso hindi pwede. Kaya kailangan kong sulitin ang bawat araw na kasama kita mahal ko.” Bago pa ako makasagot, dahan‑dahan siyang lumapit. Ang halik niya sa simula ay malambing pa rin, pero mabilis itong lumalim at uminit—hindi nagmamadali, pero puno ng damdamin na matagal nang kinikimkim. Napapikit ako, at kusa kong ibinalot ang mga kamay sa kanyang leeg. "Ummmmnnn..." Mahinang ungol ko. Mas gusto ko siya kapag ganitong medyo nagiging mapangahas siya. I admit na nag-init ako sa ginagawa niya pero hinahayaan ko lang siya sa kung ano ang gusto niya. basta sobrang say

Chapter 1 Nakahiga si Auliffe sa operating bed, maputla ang kanyang mukha, at basang-basa ng pawis ang buong katawan. Mariin niyang kagat-kagat ang labi habang nagpipigil ng luha. Kahit naasaktan na siya ay pinipilit niyang magpakatatag. Ilang oras na siyang nasa operating room. She’s sweating bullets and her body is shaking because of fear.

--- Habang nasa kotse kami papunta sa site, napansin kong medyo tahimik siya, pero halatang may iniisip. Minsan, tinitingnan niya ako. Hindi ko alam kung may sasabihin siya o pinipigilan lang. Pagdating namin sa site, bumaba siya, sinundan ko. Maingay, puro alikabok, pero imbes na doon ako mag-focus, sa kanya ako napapatingin. Ang ganda niyang tingnan sa araw — matangkad, seryoso, may awtoridad.