Obsessive Love Novels & Stories

ani Hector habang nakatitig sa mga mata niya. Hindi pagmamahal ang nakikita niya sa mga mata nito kundi obsesyon. Namamangha ito sa kaniya, namamangha ito sa katauhan niya at sa existence niya. “You must be hungry,” anito nang hindi siya magsalita.

Ang obsession niya ay hindi basta basta—it’s precise, calculated, at walang puwang para sa pagtakas. At habang nakatayo siya sa tabi niya, hinahawakan ang bawat galaw, bawat tibok ng puso, bawat hininga, ramdam nila pareho ang dark tension na hindi kayang iwasan—isang dark romance, obsessed at mapanganib, na sa huli, pareho nilang mararamdaman, kahit pa ayaw pa rin ni Lea.

“Hindi mo ba naririnig ang sarili mo? Hindi ‘yan pagmamahal. ‘Yan ang obsesyon.” “Kung ganon, oo. Obsessed ako sa’yo, Aurelia.” Nanlaki ang mata ni Aurelia. At sa unang pagkakataon, nakita niya si Xavier — hindi bilang lalaki na minahal niya, kundi bilang isang lalaking unti-unting nilalamon ng sarili nitong delusyon. “Hindi mo na ako minahal noon,” bulong niya. “Minahal mo lang ang ideya ng pagmamay-ari sa akin.”

Kumalabog ang puso ko sa sinabi niya. "I've waited for you so long". Pinatakan niya ako ng munting halik sa labi. "Unang kita ko palang sayo.Alam kong iba na ang nararamdaman ko".. He sighed and leaned his forehead on mine."That's why I dont fucking care about the million sum I paid just to get you out in that fucking bar!"he hissed madly."I am inlove with you for so long. ". Tila nalimutan ko ang huminga sa bawat bitaw niya ng salita niya."I am fucking inlove with you.".. Malutong siyang nagmumura ng sinabi niya iyon.He pulled me and hugged me so tight as I closed my eyes. Sumabay ang ihip ng hangin at ang paglubog na nang tuluyan ng araw katulad ng pagkakalubog ko sa kanya.

Kung hindi ko lang siya kilala ay mapagkakamalan ko siyang uod. Napa-poker face na lang ako at napailing. Hinayaan ko na lang siyang kiligin sa taong hindi naman alam na nag e-exist siya sa mundo. Bakit kaya kasi gano'n? Kung sino pang gusto natin ay sobrang imposible pang maging atin. I guess that's how love works too, it will test us. Siguro sobrang saya ng ibang tao na nasuklian ang pagmamahal nila. Siguro sobrang saya nila na may isang taong pinaglaban sila. Sa nangyari kasi sa akin, ako lang 'yong lumaban. Nang marating ko ang office, hindi pa man ako nakakaupo ay lumapit na agad sa akin si Chief na mukhang may magandang balita sa akin.

And the medicine that I gave him impacted his brain. Lanvin is forever living in his imagination. We’re happy in his fake world. ~ Love I heard this word from someone, “love doesn’t solve all your problems; it creates more problems.”

Hindi niya ginusto ang pumunta sa expo, his father insisted him to be his companion for the event. The whole event bores him- except for that girl. Nang magtama ang mga mata nila kanina, he felt as if the world had shook beneath his feet. The weight of her body as he held her her sent bolts of electricity into his being. That little incident made him want to drag her out of the event and into one of his chambers where can taste every part of her. He wanted to take a sip of her sweet blood as she moan his name while he make love to her. The mere thought of those thing could drove him mad. Agad siyang kumuha ng isang baso ng wine at nilagok iyon, but the effect of that women still remains.

nanginginig ang kanyang mga boses sa lungkot dahil sa kanyang nadarama at tumayo ito at lumapit sa akin, kaagad ko itong binigyan ng malakas na sampal. “Ang kapal ng mukha mo! Niloko mo na ko nang paulit ulit!” paos na sabi ko dito habang hindi ko mapigilang mapaiyak. “Love nagawa ko lang to dahil mahal kita, nagawa kong magpangap na may Amnesia dahil ayokong mawala kayo ni Tanisha sa akin, mahal na mahal ko kayo” natatarang sabi niya at niyakap ako, nagpupumiglas naman ako sa kanyang yakap.

“No, don’t. Huwag mong subukang gawing poetic ang kabaliwan mo.” She crossed her arms. “Anong klaseng sagot ‘yan? You need me? Para saan? Display? Emotional support? Pet project? Sex? Bakit? Hindi ka ba nag-enjoy sa piling ng anak ng senador kaya nandito ka makalipas ang tatlong taon? Nagmulto ka na hindi ba? Bakit nabuhay ka pa?” “You know exactly what I mean. Alam ko matalino ka.” “Actually, no. Kasi kung may matinong dahilan ka, baka sakaling maintindihan ko pero, ito?” Tumawa siyang muli, “This is obsession, not love.”

Nawala ang sasakyan, ang kalsada, at ang dilim… tanging kami lang at ang init ng aming pagmamahalan ang umiiral. "Mahal na mahal kita… alam mo ba 'yun?" bulong ko sa tainga niya habang binibilisan ko ang bawat galaw, lalo kong idiniin ang sarili ko sa kaniya. Naghahalo na ang aming pawis, at ang amoy niya, halo ng kanyang sariling bango at ang amoy na naiwan sa akin, na siyang nagiging paborito kong amoy. "Hinding-hindi ako magsasawang gawin ito sa'yo. Kahit araw-araw… kahit oras-oras… uulit-ulitin ko 'to. Uulit-ulitin kong angkinin ka hanggang sa mapuno ako… pero alam kong hinding-hindi ako magsasawa sa'yo. I’m obsessed with you, Bianca… so fucking obsessed."