Odd Tagalog Novels & Stories

- - - - - - - - - - - *********** Rowy "Hoy!" Tinapik siya sa balikat ng kanyang kanyang kaibigan na si TASIA MILANDRO na kagaya niya at kinse-anyos pa lamang. Umupo ito sakanyang tabi. "Ano ka ba tasia! Kita mo ng nag-iisip ang tao eh." " Eh? Inutil. Anong iniisip mo? " Sabi nito, sanay na siya sa mga pinagsasabi nito.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Inilagay ko ulit ang isang earphones sa tenga ko at tumingin ako nang deresto sa dinaraanan namin. Pitong taon na ang nakakaraan pero naalala ko pa rin ang gabing 'yon. I was eleven years old that time while Teedy is five years old. Napakabata pa namin at naranasan na namin 'yon. Hindi ko alam kung saan napunta si Teedy ang huling kita ko sa kan'ya ay may kumuha sa kan'ya at hindi ko kilala kung sino. Si Mama naman ay wala na rin akong balita. Ako naman ay may nagmagandang loob na tulungan ako at inilagay sa orphanage. Doon ako kinuha nila Mommy at Daddy. Minahal nila ako na parang tunay nilang anak. Pinaramdam din nila na may mga magulang ako. Halos hindi sila nagkulang kahit sa pagmamahal

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.

Ysla Pakiramdam ko ay parang binuhusan ng tingga ang buong katawan ko—mabigat, nananakit, at para bang may kung anong humihila pabalik sa pagkakahiga ko. Pero nang marinig ko ang boses ni Nathan, ‘yong paos pero pamilyar na timbre na kay tagal kong nakasanayan, bigla akong parang umangat mula sa kailaliman. Nang maramdaman ko pa ang kamay niya—mainit, magaan, pero nanginginig nang kaunti—para bang gumaan ang lahat ng hindi ko maipaliwanag.

mariing tanggi ni Elorda. Dalawang taong parehong estranghero, magpapakasal? Seryoso ba siya—o nagbibiro lang? Napaamang si Tess sa katapangan na ipinakita ni Elorda. Nakaka-proud ang kaibigan niya. Marunong talaga... marunong magpakipot at magpahabol ng lalaki. Ang shunga! Isang mayaman, bilyonaryo, gwapo, matangkad at parang daks pa. Tinatanggihan... loka-loka. Parang nagtampo sa manok si Elorda. Sa itsura ni Jav, palay ang lumalapit sa kanya.

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

Niyugyog pa ang balikat ko. Inis naman na tinapik ko ang kamay ng luka-luka na halos mangisay na sa tabi ko. Napalingon ako sa bagong dating. Napataas ang kilay ko kay Mayor Manolo Marcial na nakasuot ng barong tagalog, slacks, at may specs pa sa mata. Malinis at wala kahit isang hiblang buhok ang nakalawit sa mukha nito. Kagalang-galang, karespe-respeto ang dating nito. Parang ang bango-bango rin at ang linis-linis. Napasimangot ako.

"Waltermart." Agad naman kaming natawa sa sinabi ni Kuya James. "Oh mga gago bakit? Ang mahalaga, may gano'n na lugar hmp. Judger kayo hays." Wala na kaming nagawa kung hindi ang tanggapin na lamang ito. "Yung isa nga Wa, Ghana eh. Malay ko ba kung merong gano'n! Gawa gawa ka lang yata Kuya Lance eh." Patuloy pang reklamo neto. "Kahit search mo pa ngayon. Dami mong reklamo bilisan niyo na nagagalit si Leia."

simpleng sagot ko pero kinakabahan. Pagkatapos ay tumalikod na siya, saka lumakad palayo sa amin. I heard the people around me murmuring something. But I didn’t care about it. Bahala silang manawa kaka-chismis sa akin. “‘Kainis naman! Ako ‘yong unang bumati pero ikaw ang pinansin. Mang-aagaw ka talaga, Cha.” “Ano naman ang problema mo? Hindi ko na ‘yon kasalanan, ‘no.”