Odio Novels & Stories

Hindi ako sigurado kung sound proof ang kwarto ko pero wala na akong pakealam kung marinig nila ang lakas ng boses ko dahil sa ginagawa niya. "D -Dion " I cried his name. Hindi ko kinaya ang sarap na ngayon ko na lang ulit naranasan sa loob ng mahabang panahon. He is really expert doing that thing! Hindi siya tumigil sa ginagawa niya at mas pinag-igihan pa niya. Hindi ko na alam kung saan ko ikakapit ang kamay ko dahil sa sarap na nararamdaman ko. The feeling was so ecstatic and he let me feel that I am a woman who badly needs him. Naramdaman ko ang pamumuo ng isang bagay na ngayon ko na lang ulit naramdaman sa loob ng napakahabang panahon.

Halos maglabas ng apoy ang mata nito. "Wow! talaga lang huh!" Saka pinindot ni Gideon ang smart phone niya at i-play ang recorded audio voice clips ng pagsasalita ni Aevo. Kaya upang matameme at bumalasik lalo ang mukha nito. "Ngayon mo sabihin na kayang-kaya mong lusutan ito." "Pesti ka!" asik ni Aevo.

Kinuha niya ang plastic na may spaghetti at kumuha ng isa roon bago kumain. "Ang boring naman, paconnect sa speaker mo Akio." ani ko rito. Binuksan nito ang speaker na naroon. "Anong name?" tanong ko ulit rito. "AIA 040397." tipid na sagot nito habang nakatingin sa kalsada.

Pero hindi ito babae, alam ni Andracio ito, dahil ang kapatirang La Indio Independencia ay walang lugar para gawing kasapi ang mga babae. "Magandang gabi mga ginoo," pagbati ng ginoo na kapatid ng Tubong Ilokano sa lahat bilang panimulang sabi. May tinig itong matikas ngunit may kalaliman ang timbre. "Una sa lahat, bilang nasa lugar ng aking kapatid, nais ko sanang humingi ng kapatawaran sa buong kapatirang ito para sa kanya. Alam naman ni Damian na mapanganib ang kanyang ginawang paghimagsik noon, para sa kanyang sarili at para sa La Indio Independencia. Ngunit, hindi na niya nakaya pa ang hayaan na lang ang mga iyak at hinaing ng kanyang mga nagdudurusang nasasakupan kaya umabot siya sa pu

Habang nag-kukuskos ako ng sabon sa aking balat ay napatalon ako sa may tubig ng may marinig akong tunog ng kabayo at nakaramdam pa ako nang sakit nang matalisod ang paa ko sa ilalim ng bato. Nang malingunan ko kung saan nanggaling ang tunog ay napamaang ang bibig ko ng makita ko ang apo ni mayora na titig na titig sakin at tila nagagalit ang mata nito,nakaramdam naman ako nang kaba at bumilis ang tibok ng puso ko at napahawak pa ako sa private parts ng katawan ko at sa kahihiyan ay tumalikod ako sakanya at hindi na lumingon pa. "Damn!" madiin na sigaw nito na narinig ko.

MissToxotis|RATED 18 Enjoy Reading!

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

D I O R M O O R E SA APAT na sulok ng silid ay maririnig ang tunog ng isang classical song na "La vie en rose" by Edith Piaf. Tumutugtog ito sa isang retro vinyl record player stereo habang si Dior ay busy sa pag pinta sa gitnang bahagi ng silid. Palagi siya nag papatugtog sa tuwing nag pipinta siya. Maraming nakakalat na kagamitan para sa pag pipinta niya at maraming mga canvas rin ang naka display sa dingding at sa sahig.

Halos takbuhin pa nila ni Aloe ang nakaparadang sasakyan. Napahapyawan pa niya ang pag-uusap ng mga ito patungkol sa isang tauhan ng Mansion na agad nawala na parang bula. "B-Bilisan mo, Matias. Baka kung napano na ang anak ko," garalgal na ang boses ni Aloe at hilam na ang mga mata dahil sa pagluha.

Pagtulak ko sakanya na mahigpit na nakayakap sakin. Naiyak sya na bahagyang natawa sa tuwa. "P-pasensya na, haha. I'm Loid Fuego. Don't you remember me?" "Loid? Sino? Wala akong maalala na Loid Fuego. Nakatambal ba kita dati o nakasama sa mga proyekto?" He sighed as he flashed a bittersweet smile on his face. "I'm Loid. Your childhood friend. Remember? Loi-loi? You also used to call me Oido and Dodo." He chuckled.