On Game Or In Game Novels & Stories

Nakalimutan ko nga kung ika-ilang palapag na ang napuntahan namin. Ang sumunod na aming pinuntahan ay tulad lang kanina. Nakaupo rin sila habang nakaharap sa kompyuter. Ang dami pa lang mga kompyuter ng kompanyang ito. Tig-iisa meron sila. Daig pa ako. “Fourth, Game Testers are the group of employees who test its performance or reliability of the specific game. Simulating it on the PC platform and phone version. Testing its cellphone incompatibility issues to wrap up and fix the problem before, during, and after the game.”

Tumawa ako nang magaan. “Gabriel, be serious. Is it your business is a game company?” tanong niya ulit, habang unti-unting naupo siya sa tabi ko, mas malapit sa akin, at halos magkadikit na ang balikat niya sa braso ko. Napatingin ako sa mga labi niya. A split second, I felt that old craving... the urge to kiss her. “Yeah. It is a game company for mobile games,” sagot ko.

Lisa isn't interested in this game at all, she hates it. Saka maraming Lisa dito sa Pilipinas at isa pa hindi lahat ng player totoong pangalan ang nilalagay, wala naman talagang totoong identity sa 'In game' pwedeng-pwede kang mag sinungaling about sa age or gender mo.

Inabala ko na lang ang aking sarili sa pagtanaw sa labas ng bintana. Maya-maya ay naroon na nga kami sa loob ng mall at parang bata na nakikipag-unahan si Iñigo kay Nicole para lang makabili agad ng token. Pumuwesto ako sa may Dart board at pinakatitigan ko 'yon. "Naglalaro ka rin niyan?" gulat kong nilingon si Iñigo na ngayon ay nakatayo na saaking likuran. "Mmm... actually, this is one of my favorite game, lalo na kapag may problema ako." Seryosong tugon ko.

“Nagpahangin o-” Sinikmatan ko siya ng tingin alam ko na kung anong sasabihin niya. Wala ako sa mood para pag usapan si dean, gusto kong mag-focus na lang muna sa game namin ngayon. Pagkatapos ng roll call, ay pumili ng anim na pair per section, magkakalaban bawat section at year level sa larong pahabaan ng hininga sa ilalim ng tubig , sa susunod na game ay hindi na sila pwedeng maging representative ulit upang lahat ay mag-enjoy sa activities.

Hindi siya pumasok sa personal space ko… pero sapat na para maramdaman ko ang presence niya. “Pero kilala na kita,” dagdag niya. Napataas ang kilay ko. “Should I be flattered or concerned?” “Depends,” sagot niya. “On what?” “On how you see yourself in this game.” Napangiti ako ng bahagya. “Game?” ulit ko. “Yes,” sabi niya. “Because that’s what this is.” Tumingin siya sa likod ko… kung saan alam kong nandun si Adrian.