On Game Or In Game Novels & Stories

“Pupunta muna ako ng kusina, sweetie, pwede bang mag-usap muna kayo ni Dominic?” Without waiting her respond, patakbo itong umalis kasama ang ilang kasambahay na umaaligid sa kanila sa sala, talagang binigyan siya ng space kasama ang mokong. Malamig niyang pinukulan ng tingin ang cellphone, inabala ang sarili sa paglalaro. Nasira ang mukha ng lalaki nang marinig ang tugtog ng game application na nilalaro nito, at alam nitong naglalaro siya ng ML—ito ang isa sa mga sikat na games sa GenZ ngayon.

Kahit saan talaga ito ilagay ang ingay-ingay nito kahit kailan. "Why are you still playing that game? Even my granny is too addicted with this game. I don't even see the goodness in this game." Reklamo na saad naman ni Lucas. Sa palagay ko ay nasa living room ang dalawa at naglalaro na naman si Misha ng ML. "Because you're not playing the game that's why!" Dinig ko ulit na sagot ni Misha. "But baby, I want to cuddle with you than watching you play—"

I proudly said and scoffed. "Siguro itong paglalaro lang ang inatupag niyo nila Nico no'ng absent ako, kaya dinaig mo na 'ko ngayon? Tama ako 'no? Baka nagka-cutting ka na rin ng hindi ko alam, ah?" May pagdududa sa mga mata niya. "No way, Erie. Hindi ako nagka-cutting classes if you are not with me," I honestly said. Pinanliitan niya 'ko ng mata at humarap sa monitor para mangalumbaba. "One more game?" tanong kong nakangiti.

Muling magbabalik para sa laro ng paghihiganti. Sa pag-uwi, iyon lamang ang laman ng isipan ko. Ang laro kung saan ako ang nagmamay-ari. Ang laro kung saan ako lamang ang may karapatang gumalaw at iligtas ang sarili. Ang laro kung saan dapat ako lang ang panalo. But I was wrong. Because the game that I played was not mine, I am not the one who ruled it. The game that I was in was not an exception. Therefore, I also faced the same consequences and played the game bloodily.

Lumipas ang Oras at andito ako sa Field kung saan gaganapin ang Tennis game. At katulad nung sa Gym ang daming nag checheer kay Jane ewan ko ba sa kanila hindi nga makapaniwala ang mga taga Delancey University eh.

natatawa nitong sabi. Binalingan ko ito. "Mag-iinom nanaman ba?" He laughed and glanced at me. "Yeah, part of the game." "What game?" "Never Have I Ever." Napatigil ako. That game is a little bit dangerous if you're gonna play fair and square. Marami silang malalaman tungkol sa akin. Maybe I should do some lying?

Chapter 3 Kinabukasan ay maagang gumayak ang lahat at dumiretso sa venue. Naging busy ang lahat pagdating sa stadium I was interviewed by the host and stayed with the fans from the Philippines Pinaliwanag ang game mechanics sa lahat bago mag simula ang laban. Wala nang lower bracket na mangyayari at kung natalo ka sa laro ay tapos na, tatlong laban ang mangyayari ngayon at First game sila Best of 2 ang mangyayari

“Pumasok kayo sa teritoryo ko nang walang paalam. Hindi ako natuwa. Pero ngayong araw, willing akong makipaglaro sa inyo.” Ayon sa rules ng game, pagpasok nilang walo sa lobby ng sanatorium, agad silang “na-anesthetize” ng usok na lumabas mula sa mga vent. Nang magising sila, magkakahiwalay na silang nakakulong sa iba’t ibang silid ng gusali. Ang tanging kasama nila ay isang lumang walkie-talkie.

Hindi talaga nagbago ang pinsan kong ito kahit pa teenager phase niya dapat tapos na. [ME] What do you think? Binaba ko ang phone, pero nag-vibrate ulit. [Lander] Has invited you to play 8 balls. Has invited you to play 8 balls. Has invited you to play 8 balls. Napailing ako bago nag-type ng reply. [ME] I have a gun on me. [Lander] .|.

After nung game, diretsyo na agad sa next game which is yung kasalukuyang pinapaliwanag ngayon. "For our next game, we only need 3 participants each team. Ang tawag sa larong ito ay.. GARTERIN MO AKO TEH! Simple lang ang mechanics sa game na ito, isusuot niyo lang sa mga katawan niyo yung garter na nasa lapag but without using your hands! Hindi kayo pwedeng gumamit ng kamay sa pagsusuot nito. Ang gumamit ng kamay, madidisqualified!