Onboard In Tagalog Novels & Stories

Inis niyang binuksan ang passenger seat at naupo roon. "Whatever." "Kaya wala kang jowa kasi dyan sa kasungitan mo." "Jowa? What is it?" takang tanong ko. Nagkatinginan sila ng mga kapatid ko at sabay sabay na nagtawanan habang ako ay salubong ang mga kilay na pinaandar ang sasakyan. "Saang lupalop ka ba nagtago Andrie? Jowa means kasintahan, kadugdugan, karomansahan at mapakyohan."

i asked Tumango tango siya at saka ako muling niyakap ng mahigpit,she even kiss my temple that cause me to shiver, my heart beats quickened and the butterflies in my stomach suddenly flies altogether in my insides.,hindi kaagad ako nakapagreact dahil sa biglaan niyang pagkulong sa akin sa kanyang mga bisig once again.

Baka naman iba talaga ang gusto niyang sabihin. “Killian said that he thought he bumped into Daddy’s weiner. He said ‘tòtoy’ and that’s weiner or penis in English, mommy. It was called ‘bòrat’ in Tagalog, too.” Napatingin na lang ako kay Trace na tumatawa lang at parang natutuwa pa sa mga kalokohan ng mga bata. Narinig ko na ang salitang tòtoy dahil iyon talaga ang direct na Tagalog term para sa ari ng lalaki pero ang bò–bòrat? Where was that coming from?

Hay, nako Isha. May kahabaan ang naging byahe namin kasama ang ilang teacher ng school. Ayon sa itsura ng daan na nakikita ko mula sa kinauupuan ko ay masasabi kong papunta kami sa isang probinsya. "Sa wakas, nandito na tayo" umuunat na sabi ni Megumi matapos naming sabay na makababa sa bus. Ang daming istudyante at lahat sila ay halatang mayayaman.

I just smiled at him and he replied laughed. "Halika rito," sinabi niya sa akin at tinuruan niya ako kung paano ako makakasakay at ang paghawak sa kabayo ng maayos. Nung na-gets ko naman ang kaniyang paalala at mga dapat gawin ay naglakas na ako ng loob na sumakay at hawakan ang kabayo. Inalalayan naman ako ni Mang Robert habang sakay-sakay ako ng kabayo. "Tawagin mo lang siyang Adan, Claire."

“Saan po pala kayo papunta?” “Bohol” simpleng sagot niya. Pinagloloko pa ata ako nito eh. Nang makita niya na hindi ako naniniwala ay iniabot niya sa akin ang boarding pass niya. Tiningnan ko iyon. Totoo nga na parehas kaming papunta ng Bohol. Nanlaki naman ang mata ko ng makita na naka economy ito. Akala ko sa business class sumasakay ‘to. Mas lalong nanlaki ang mata ko ng makita na magkatabi pa kami ng upuan. Magkatabi kami ni Enzo dapat at may isang seat pa na natira sa tabi namin at mukhang siya iyong makakatabi ko.

Mapapagod lang ako. "Tapos ano? Dadagsahin ka rin ng mga lalaki rito kapag nakita kang lasing." "Eh, anong pinagkaiba no'n sa pagsasayaw? Dadagsahin din naman ako." Sagot ko at halos umirap ako sa kanya. "Kaya nga dapat sumama ka sa akin para magkasama tayo!" Medyo nararamdaman ko na ang irita sa kanyang boses.

Teenager lang? "Kanina ka pa nag-iilove you sakin. Baka mamaya magsawa ka na kakasabi niyan sakin." biro ko sa kaniya. Natawa siya sa biro ko. "Hindi ako magsasawang sabihin sayo ang tatlong salita na may walong letra na iyon. Kahit uugod-ugod na tayo, lagi kong sasabihin yun sa iyo para malaman mo kung gaano kita kamahal." aniya habang matiim na nakatitig sakin. Binigyan ko siya ng mabilis na halik sa labi.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

HALOS tatlong araw ang itinagal ng biyahe ni Kiah bago siya makarating sa pier ng Maynila. Sa isang transportasyon na kung tawagin ay roro siya sumakay na kung saan, ang bus na sinakyan niya paalis sa kanilang probinsya ay isinasakay sa isang barko. Noong una kasi siyang umuwi sa probinsya, ay sa eroplano siya pinasakay ni Akihiro kung kaya't halos isang oras lang ang itinagal noon.