Once In A Blue Moon In Tagalog Mga Nobela at Kwento

3rd Person POV Sino nga ba hindi pangarap na maikasal?. Ang maikasal sa lalaking pinakamamahal mo. Ang magsuot nang puting gown at belo habang naglalakad papuntang altar. Kung saan sa dulo noon ay naghihintay ang taong pinakamamahal mo. Kasabay nang musikang malumanay na sumasabay sa bawat mong hakbang. Habang ang oras ay nasa inyo lamang dalawa. At ang mga mata nyo ay nakatitig lamang sa isa't isa. Ang atensyon nang mga tao ay pawang sa inyo lamang rin dalawa. Hindi ba't ang sarap sa pakiramdam?. Ang saya'y walang paglagyan. Dahil sa wakas ang pagiisang dibdib ninyong dalawa ay masasaksihan rin ng lahat. Hindi lamang sa mata nang madla. Kung hindi, lalong lalo na sa mata nang Panginoon.

“Sige na. Magpahinga ka na. Ingat at salamat sa lahat.” “How about good night kiss instead of the word salamat?” Pilyo itong ngumiti sa kaniya. Hindi na nito hinintay ang pagpayag niya. Naramdaman na lang niya ang paglapat ng mga labi nito sa kaniya. “Good night, babe. Matulog na agad habang yakap si Blue. Isipin mo ako rin siya. I love you.” Napailing siya. “Kahit kailan ka talaga. Op na., I love you, too.”

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

All I can feel is shiver and goosebumps by Mourge sudden outburst. Literally mic drop... Teka nga, sino ba ang kaaway nito? OCEAN_TEN

paliwanag pa nya " Tito Baket? po kase ang aga mong Pina Manage nang kompanya si Blue?" Tanung neto "Matanda na ako Brando hindi ako pabata One Day mamawala ako hindi naten alam ang Buhay Kung kaya pinasa ko sa Kanya ang pamamahala dito" seryosong sagot nya rito "I see " but Malakas kapa tito at mahaba ang buhay Mag kakapamilya pa si Blue " nakangiting sabi nya rito

Chapter 2: First Time With Her Jack's Perspective One month later... Tag-ulan na naman, ang pinaka-ayaw kong panahon, parang ang lungkot kase tuwing umuulan, ang tahimik ng paligid at ang kulimlim. Nakakatamad pumasok pero kailangan, kaya naman nagmadali na ako dahil anong oras na din.

"Sabi niya. Sasamahan niya rin ako magpa-check-up. Nag-request din ako ng sineguelas. Bigla akong natakam," "Ate naman, hindi pa naman season ng sineguelas ngayon. Mahihirapan na naman 'yon. Nakaraang buwan, duhat ang pinahanap mo, inabot siya ng siyam-siyam sa paghanap."

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Sexy pa din naman kahit among lamon," sabay tumawa. "I miss you love" " I miss you too love, kailan ka na ba rito pupunta? February 1 na ngayon akala ko ba ay pagkatapos ng buwan ng January ay pupunta kana rito?" "May inaasikaso pa kasi love . Pupunta naman ako diyan maghintay ka lang at malapit na talaga." "Sanay naman ako pagdating sa hinatayan eh," "Basta pupunta ako diyan kunting tiis na lang at magkikita na rin tayo. I can't wait to hug you and kiss your lips."

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗