One Direction No Control Lyrics Novels & Stories

malamig kong tugon, diretso ang tingin sa kanya. Hindi ako ngumingiti, mas lalong hindi rin ako nagbibiro. Malinaw ang bawat salitang lumabas sa bibig ko. Hindi ako papayag na maging laruan. Hindi ako papayag na gawing pampalipas-oras ang pangalan ko. At higit sa lahat, hindi ako papayag na kontrolin ng kahit sino. Over my dead body.

"Call me Renz. Tinawag mo na ako sa palayaw ko kanina. Ba't lumoLorenzo ka na naman—" Hinarap ko siya at mabilis ko siyang pinalo. "Asar ka talaga eh no. Kontrol na kontrol mo ako." "This time, I don't agree with you. If only you know that you're the one controlling me the whole time."

And admit to one another We're no good without each other Take the best and make it better Find a way to stay together Just once... Can we find a way to finally make it right? Whoa Make the magic last for more than just one night Know we could break through it If we could just get to it Just once... Whoa We could get to it... Just Once... 🎶🎶🎶

"Heavy like a landslide That's the way my heart beats now Up until the last sunrise I'll be reaching for you Wanting you is all I know And loving you is out of my control So, I'm letting go and going down~" He started singing. He really loves to sing. Hindi mawala-wala ang ngiti ko sa labi habang sinasayaw niya ako at kinakantahan. “'Cause nothing lasts forever anymore But no one's felt the way I felt before 'Cause you sweep the floor beneath me and I'm

Namilog ang mata ko ng marealize kung anong ibig sabihin ng password niya. "Your password is fuck me? Weird. We have the same password," I commented. Hindi niya ako pinansin kaya nagsimula na akong kalikutin ang iTouch niya. Ang kanta niya ay puro alternative rock song, lumabi ako. Pinindot ko na lang ang isang pamilyar sa akin na kanta. It's yellow of coldplay. This song hits different lalo na when you realize that we have no control over anything. Just gotta appreciate every moment, cause you never know when it may become a memory.

Binigyan niya ito ng matalim na tingin. "Uwi!" Sigaw ni Lorenzo. Lalo siyang nanggigil. "Para ka lang nagpapauwi ng aso." Humalakhak si Lorenzo kaya lalo siya nanggigil. Pakiramdam kasi niya ay gusto siya nito kontrolin. Hah, ano ba ang tingin nito sa kanya, poodle o Chihuahua?

Fuck! Damn!. Shit! [ Insert Background Song ] Someone You loved by Lewis Capaldi I'm going under and this time I fear there's no one to save me This all or nothing really got a way of driving me crazy I need somebody to heal Somebody to know Somebody to have Somebody to hold It's easy to say But it's never the same I guess I kinda liked the way you numbed all the pain

“Nothing. Just warned him. He won’t make that mistake again.” “Huwag ka namang ganiyan. Baka isipin ng mga tao wala kang kontrol.” Ngumisi siya, halatang wala siyang pakialam. “Exactly. They should know I don’t have control when it comes to you. Para wala na silang lakas ng loob na subukan ka. Kaya kong bilhin ang buhay nila, Kira. Kaya huwag nilang subukan...”

“Ano pa bang gusto mo?” Hindi siya tumingin agad. Nag-scroll pa rin. “Katahimikan,” sagot niya. “Control.” Sa wakas, tumingin siya sa’kin. Walang emosyon. Parang nagsasabi lang ng oras. “Gusto kong malaman mo,” dagdag niya, “na kahit anong gawin mo, ako pa rin ang panalo.”

Nag-iba ang tingin niya — dark, intense. “Control,” sabi niya, mababa ang tono, “is the only thing that keeps this world from devouring you.” Tumingin ako diretso sa kanya. “And what happens when control turns into fear?” Hindi siya sumagot. Pero nakita ko — isang saglit lang — ’yung piraso ng totoo sa likod ng maskara niya. Sakit. O takot. Hindi ko sigurado. Lumakad ako palabas, pero tinawag niya ako.