One Direction No Control Lyrics Mga Nobela at Kwento

Tinaasan niya ako ng kilay bago inilapit ng kaonti ang mukha niya sa'kin. Tinulak ko siya palayo. "Syempre! Ayan lang, e. Kahit naman hindi mo sabihin iyan ay alam ko na ang gagawin ko. Imposible rin na magkagusto ako sa isang katulad mo 'no," "Yeah, whatever. Basta malinaw ang isinabi ko. We have a rule and that is don't fall." Tumayo na siya sa pagkakaupo niya at ginulo ang buhok ko bago maglakad papalayo.

“Hindi ko iniisip ‘yon. I’m also sorry. I lost control, too. Kung hindi dahil sa pagpipigil mo ay baka kung ano na ang nangyari.” Tipid siyang ngumiti at pumikit, dinama ang palad kong nakahawak sa pisngi niya. “I just want to hold you right now. No words. No what-not. I just want to feel you beside me.” “I’d love that.”

Hindi uso ang ngiti, rolyo ng mata siguro oo. I was brought back to reality because something suddenly happened. Hindi namin inaasahan ang biglaang pagtalon ng sinasakyan namin ng madaanan nito ang humps papasok sa kanto. Hindi ganon kaluwag ang tric kaya naman hindi ko sinasadyang magkauntugan ang mga ulo namin. Sabay pa kaming umaray at saka ilang na nagkatinginan. I expected her to roll her eyes but to my surprise, she mouthed 'sorry' in a low tone.

pakiusap ko. Tumango silang lahat kaya nag pasalamat ako. - I control my demons because I'm the leader.

Para siyang nanunukso, pinaparamdam sa akin na siya ang may hawak ng oras, siya ang may kontrol. Napapikit ako, naramdaman ang mainit niyang hininga sa pagitan ng mga halik. “Rule number one,” bulong niya, habang nakadikit ang labi sa akin, “hindi ka pwedeng magsinungaling sa akin. Lahat ng nararamdaman mo… sasabihin mo.” “Paano kung ayokong sabihin?” mahina kong sagot, bagaman nanginginig.

balik niya, habang ako'y napahawak sa sentido ko. Huminga ako nang malalim. "Kiann, hindi ka dapat ganito sa akin." "What am I?" "You're controlling everything! Damit ko, pagkain ko, pati mga kausap ko!" Pero wala siyang sagot. Tinitigan lang ako ng mariin. Mabigat ang hininga ko. "Because I own you," mariin niyang sambit. Napangiwi ako. Tumawa ng malakas—sarkastiko. Nag-echo sa buong bahay.

“Hindi naman natin pwedeng ipilit na ako ang minahal niya dahil for sure yung utak niya iba na ang isinisigaw ngayon.” Napatigil siya dahil sa sinabi ko. Napahinga na lang siya nang malalim sabay tinapik ang balikat ko. “Hindi na nga natin control ang bagay na iyon, kailangan nating tanggapin ang bagay na iyon. Kailagan mong tanggapin na merong something sa kanila. Pero hindi naman ibig sabihin no’n na wala kang karapatan na tulungan siyang alalahanin ka.” Parang mas lalong bumagsak ang emosyon ko dahil doon. Ano pang sense na nakita namin si Noah? Ano pang sense na nandito siya kung wala na pala akong hinihintay?

“You can’t control everything that’s gonna happen. You can’t control me!” Natigilan siya nang marinig ‘yon. And for a moment, he didn’t move. Then slowly… he looked at me. His eyes darkened with more with emotion than with anger. “Tine,” bigkas niya nang mariin sa pangalan ko, “I am not controlling you.” “Yes, you are.” I stepped back as my chest was rising too fast. “You’re deciding where I go. Who I’m with. When I can leave. How I should act—”

Magaling kumanta at nakakagoosebump. Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song You're the perfect melody The only harmony I wanna hear You're my favorite part of me With you standing next to me I've got nothing to fear Nagpalakpakan na ng bumirit ito.. maging ang sarili kong kamay ay hindi ko na nakontrol at kusang pumalakpak. I smiled at her.

Ang presensya niya ay parang isang aninong hindi mo matatakasan—kahit hindi siya gumagalaw, pakiramdam ko ay hawak na niya ang lahat ng kontrol. "May mga rules ba ako dapat sundin?" tanong ko, pilit na pinapanatili ang kontrol sa sitwasyon. Bahagyang lumitaw ang ngiti sa labi niya. "Smart question." Lumapit pa siya nang bahagya, halos maramdaman ko na ang hininga niya sa balat ko. "Rule number one," aniya, "you belong to me now. Your decisions, your actions… lahat ng iyan, may konsekwensya."