One Friend Novels & Stories

ani ni Anastacia. "Well, si Pammy kasi best friend namin. She is one of the boys.. Solid ang samahan naming tatlo noong kabataan namin." sagot ni Maximo at sinariwa ang ala-ala niya kasama ang mga kaibigan dati. ---

Baka ano na naman ang isipin no'n. "You're welcome!" Namumulang tiningnan ko ang cellphone kung saan nakatatak ang 'You are now friends' paladesisyon ka meta, hindi kami magkaibigan. Pwede ko namang pindutin ang unfriend, pero bakit ko naman gagawin iyon? Ang immature ng gano'n. Come on, Yvon. Don't make it such a big deal. Oo nga naman, ano namang big deal sa pag accept ko sa friend request niya?

Napalunok itong pinakatitigan ang kaibigan ko. "Siya si Angelique Madrigal, pinsan nila ate Yoona sa father side kaya kami magkalapit. Kababata ko rin siya, parang kayo lang ni Rose. Pasado ba siya sayo? Tutulungan kita sa kanya basta tulungan mo rin ako sa kaibigan mo" alok kong ikinakamot nito sa ulo pero sa cellphone pa rin naman nakamata. "Sinabi ko naman sayo, hindi ka pasado kay Rosas. At....wala pa sa plano kong maghanap ng girlfriend" anito at ibinalik na ang phone ko.

“Leave my Girl alone, akala ko ba walang talo-talo?” They said that Friendship is the most purest forms of relation exist between two or more people here in this world. Having a pure, sincere and understandable friends is a matter of luck but you have one keep them. They also said that friends are like a tunnel of light that guides us throughout the darkness of life.

“Before we go home, puntahan muna natin ‘yong friend ko.” Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. Friend? Sinong friend ito na sinasabi niya? “Sino ba itong friend na tinutukoy mo?” nakagat ko ang labi ko habang tinatanong siya. Ever since,wala akong alam sa kung sino ang mga kaibigan niya. Bago pa man ako mag isip ng kung anu-ano, I shove that negative thoughts on my mind para hindi masira ang araw ko.

Mabilis na natapos ang program at ang reception. Halos hindi ko naman kilala ang mga bisita maliban lang sa nag-iisa kong bestfriend na si Millicent. Siya lang kasi ang friend ko dahil feeling ng iba ay may pagkamaldita ako pero hindi naman. Yung totoo mabait naman ako kaso medyo isnabera ako lalo na paghindi ko kilala.

“We are your friends.” Ngumiti ako at tumango. “I know and thank you,” sabi ko. “Pero kung kayo din naman ang mangangailangan ng tulong, huwag din kayong mahihiya na tawagan ako. That is what friends are for, right? We can count on each other.” Friends… That is something that I don’t really have growing up.

Hindi na niya ito pinansin at binalingan, bagkus ay nilaklak na lamang ang natitirang laman ng baso niyang hindi pa niya nauubos at iniwan ito roon. He tsked. Even his friend is a shit. Mas lalo yata siyang mamomroblema kung mananatili siya sa tabi ni Rajid. He didn't know if he's going to believe what he said. Is his friend knew something? But how? Gayo'ng isa ito sa hindi namamakialam sa buhay ng bawat isa. He shook his head. Imposible. Maybe he was just kidding him.

segunda ng iba. " goodmorning dear friend, how's your day?"dina's message. " hi, its fine my dear. Good morning too😊" i replied. "its a friend from other department okay, makatingin kayo daig ko pa ang nililitis sa korte. Kaya its nothing don't worry you will meet her soon if magkita kami ulit" "friend??? Kaibigan lang pala. Ipakilala mo naman ako jan sa HER FRIEND mo belle." nakangiting sabi ni tinay.

Pang-iinis pa ng lalake sa matalik niyang kaibigan. Hanggang sa napuno nang tawanan at asaran ang bawat sulok ng opisina ni Monica. Kahit siya ay tawa nang tawa sa bangayan at asaran ng dalawang kaibigan niya. Mahilig mang-asar at maloko si Jonas. Ang best friend naman niya ay palaban at pikon. Kaya kapag nagsama-sama silang tatlo ay si Monica palagi ang referee. Daig pa kasi ng dalawa ang aso't pusa.