Oneshot Niko Novels & Stories

Hindi ko siya matiis. From: Nico Hey. I’m going to sleep. I’m tired. See you next time. Alas dose pa lang Nico. Huwag muna. Kausapin mo muna ako. To: Nico Sus. Manonood ka lang ng anime eh. Hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari. He sent me a picture of him having the most bright smile. He’s really comfortable with me now. He has never done this before. He somehow gained confidence in talking to others.

Hindi nasaktan si Nico, bagamat naubos ang kaniyang saplot, at ang katawan naman ni Lucius na walang buhay ay naging uling at unti-unting lumiit. Ginagamit ni Nico ang ika-apat na antas ng apoy. Ang grabidad na may matinding hatak. Lalo pang lumiit ang dala niya, hanggang sa ito ay maging isang malinaw at makinis na pulang dyamanta na korting luha at sing laki ng itlog ng pugo. “Ngayon.” bulong ni Nico habang yakap ang pulang dyamante. “Makakasama na kita kahit saan.”

“Don’t you start. I already know those kinds of moves. You’re not fooling me.” Mabilis siyang tumingin sa tablet na kunwari’y nagbabasa ngunit halatang umiinit ang mukha at tenga niya. Ngumisi si Niko at hinimas ang braso. “That wasn’t a move. That was a fact.” Sinulyapan niya ito ng masamang tingin. “Ang kapal ng mukha mo.” “And you’re blushing,” tukso nito sa kaniya. “Very CFO-unlike behavior.”

Hindi ko muna inaksep ang request niya at dumiretso na ako sa profile niya. Unang larawan pa lang ay parang gusto ko nang itapon ang laptop na hawak ko. It's a picture of Nero sleeping on the bed. Nakadapa ito sa kama at nakabaon ang mukha sa unan, pero sigurado akong siya iyon. Kita ang mga masel nito sa likod dahil wala itong suot pang-itaas. Tanging ang ibabang bahagi lang nito ang may takip ng kumot.

sigaw naman ni Cheat at saka bumaba sila ni Nico at lumapit sa amin. “Ma’am Eleizha, tignan mo to ang galing ko kumuha ng litrato diba?” saad ni Nico na ipinakita ang DSLR niya kay Eleizha. “Huy, oo nga! Saktong sakto yung kiss namin sa fireworks! Hon, tignan mo oh!” saad sa akin ni Eleizha na tuwang tuwa kung kaya't sinilip ko naman yung sinasabi niya.

Nang puntong tumama iyon sa kamay nito ay parang napakabigat niyon i-tulak paitaas kaya nadala ang kamay nito paibaba. Napatingin ito kay Luke. Hindi lang gulat ang nasa mata nito kung hindi pagkasindak. "N-napakalakas ng spike niya..." naiusal nito sa sarili. Iniangat nito ang mga kamay nitong nanginginig pa kaya namilog nalang nang husto ang mga mata nito. Kasabay ng malakas na hiyawan ng mga manonood ay nagsilapit sina Nicolo sa kanilang libero.

Ngunit ng mapadako sa ibang direksyon natigilan ako at muli akong nalungkot dahil magkatabi na naman si Kobe at 'yung babae kanina. "Ok, dahil birthday ni Nicko. Siya muna ang unang sasalang sa game natin. Favorite number mo, Nicko? One to six lang." Tanong ni, Adrian. Si Adrian ang nakapagitan sa amin ni Nicko, habang nasa tapat ko pa talaga si Kobe at 'yung babae. Kung may iba na mapupuwestuhan ayoko dito. "2." sagot ni, Nicko.

"Hindi te, kasi sobrang dami namang niyang branch hindi lang dito sa Pilipinas kaya hindi talaga siya malulugi." "Also, it's weird because isang lalaki ang nagmamay-ari ng ganitong shop. But, it's unique and interesting dahil alam niya kung ano ang taste ng mga tao sa pabango. Lucas Nixon Montiero is a smart and amazing man." Pagpuri ko pero inasar lang ako ng katabi ko at sinundot-sundot sa tagiliran. "Ikaw ha, isang Lucas Nixon Montiero pala ang magpapatibok ng puso mo," natatawang saad niya pero inirapan ko lang siya.

"Hindi ko nga alam na siya 'yon!" "Well, buong opisina alam na! Trending na ang mukha ni Sebastian sa mga business site kanina pa, may paparazzi shot pa kayong dalawa habang sumasakay sa SUV niya!" Madison froze. "What?" Jane showed her phone. Nandun nga — blurred pero obvious na silang dalawa ‘yon. "Mysterious girl spotted with billionaire Sebastian Sanford outside an upscale bar." Napalunok si Madison. "Shit."

Eksaktong may naisip akong paraan para mawala ang awkwardness sa pagitan namin, pero bago pa ako makapagsalita ay nauna na siya. "Ano na naman 'tong ginagawa mo rito?" Pareho pa rin. Kahit gaano siya kaguwapo ngayon, hindi pa rin nawawala ang pagiging masungit niya. "Good morning po, Sir. One month old na si Nico today. Nagse-celebrate lang kami with a small photoshoot." Pinilit kong maging masaya at enthusiastic ang tono ko. Agad siyang napailing.