Opal Eyes Novels & Stories

Bigla naman naimulat ni Oli ang kanyang dalawang mata. "Holly shit! Oh my! Ano yan? Bakit ganyan ang amoy? Amoy bagoong na nabubulok. Patingin nga ako?" Nasusuka na tanong ni Oli. Ipinakita naman ni Szarina ang artificial vagina kay Oli.

Napasulyap kami ngayon sa anak naming si Orla na nakatanaw lang sa amin. "You look beautiful when you smile, Mama. So, stop crying, okay?" ani nito sa malambing na boses. Orla is the version of me. Pwera sa mata. I have brown one. While hers, is deep dark eyes, na siyang na mana niya sa kanyang ama. Dati na akong may nararamdamang kakaiba nang una ko pa lang itong makita. At tunay nga ang sinasabing lukso ng dugo.

Lumapit ito sa kanya at kumatok, napaatras siya at minasdang mabuti ang ibon. "Owl...what the heck! your eyes is scary like vampire!" Pasigaw niyang bulong, ngunit parang nag pupumilit itong pumasok, kinuha niya ang lampara upang mas maaninag ito. Kulay brown at black ang kulay nito habang pula ang mga mata. Nabaling ang atensyon niya sa kulay Crema na papel na nakadikit sa paa nito.

All I know is, kakain lang kami at pagkatapos okay na. "One...two...three open your eyes honey" Matapos sabihin iyon ni Oliver. Dahan dahan ko namang binuksan ang dalawang mata ko. Unang nakita ko ay mga nagagandahang ilaw sa paligid hanggang sa may nakita akong magandang set up ng table.

Walang gana akong tumayo para umalis na ng napadako ako sa huling pagkakataon sa salamin. For once, I looked at my eyes, and memory suddenly flashed on my mind. I hate how my eyes scream vivid, and people can easily search through my soul no matter how I tried to hide it deep inside. My eyes are the only thing I hate the most on my face. I hate how people can easily read it. My eyes can easily perceive things, and I hate that people can easily see through them. They see it as my greatest asset, but I see it as the worst. My eyes always scream loneliness and longing. It never showed emotions at all.