Opal Eyes Novels & Stories

Pati ang makapal nitong kilay at pilikmata, mas nadepina ang mukha nito. "Stop checking my face." Tumikhim siya at napapahiyang umayos sa pagkakayuko. "Nagkaroon ng burning sensation ang pupil mo kaya malabo ang paningin mo. Kailangan ng operahan. An injury to the eye can cause lasting damage, especially if left eye untreated." Marami pa siyang sinabi rito. Gladly, his eyes can be fix again through surgery. "How long should I need to take a rest after treatment and operation?"

Palaasar! I went through my morning routine as usual and took a selfie in front of the mirror, admiring my look. My reflection showed off my green eyes, a trait I inherited from my father. Unlike my sisters, who share our mother's chestnut brown eyes, my green eyes stand out prominently. My eyebrows are impeccably groomed, framing my face perfectly. My eyelashes are long, thick, and naturally curled, adding to the striking look of my eyes.

"OPO… oo…" Nang makita ni Clara na galit si Alonzo, agad siyang lumapit ng kinakabahan, lumuhod siya sa sofa, at nang makita niyang nakapikit ito, inabot niya ang kamay para patakan ng eyedrops. Pero bago pa niya magawa, bigla niyang naramdaman ang mahigpit na pagkakayakap sa kanyang baywang, at sa gulat niya, napabagsak siya sa mga bisig ni Alonzo. Halos mapasigaw siya dahil sa ginawa ng lalaki.

Matangkad din ‘to, makapal ang kilay, at mala-dagat ang kulay ng kaniyang mga mata—ocean eyes. Hindi rin nalalayo ang kaniyang katawan kay Helios. Pareho silang may malapad na katawan, at depina rin ang kanilang mga muscle na halatang inaalagaan. Mapula rin ang labi niya, at nakaaagaw nang pansin ang lip piercing niya sa tuwing natatamaan ng araw, o liwanag—kagaya rin nang dalawang hikaw niya sa kaniyang magkabilaang tainga. May kasama siyang babae, at hindi ko mawari kung bakit parang wala ‘to sa mood. Ni hindi ‘to lumingon sa akin, at parang mabigat din ang awra niya.

Nang maka-ayos ng upo ay ilang segundo niya muna itong tinitigan bago makapagsalita. “A-Adi?” hindi makapaniwalang tanong ni Olivia sa lalaking kaharap na masuyo siyang tiningnan. Kaagad na napansin ni Vanadium ang pamamaga ng mukha ng dalaga kaya nag-aalala niya itong hinawakan. Napaigik naman si Olivia dahil masakit pa rin ito at mas lalo lamang namaga dahil hindi kaagad nagamot kahapon.

"Kaya nga 'best' dahil wala ng makahihigit pa. Dalawang dekada mahigit naman kasi ang pinagsamahan namin. But still, hindi ibig sabihin nu'n, hindi ko kayang makipagsabunutan kay Chesca kapag may nang-agrabyado sa kanya." "So, anong grado ng eye vision ng bestfriend mong si -- ano ngang kulay iyon?" kunot noong tanong ni Oliver. "Gray ang pangalan niya pero walang diprensiya ang kanyang mga mata. 20-20 nga ang eye vision niya kaya walang babaeng pinalalagpas," wika niya sabay bungisngis. Ewan nga lang niya kung bakit ng mga sandaling iyon ay parang gusto niyang maiyak.

Binuksan niya ang kanyang namumungay at mapupulang mga mata at tinitigan ang babaeng nasa ilalim niya na puno ng luha ang mga mata. Sa sandaling ito, ang kanyang mahahaba at itim na buhok ay nakakalat sa kulay berde na sopa, namumula ang kanyang mukha, at nakatingin sa kanya na may halong takot at galit sa kanyang mga mata. Malinaw na malinaw niyang nakikita si Ophelia ito. "Patawad..."

Evorie Eve Kaagad niyang binuksan ang glass vial na iyon at walang pag-aalinlangan na ipinatak ang likido sa kanyang mga mata. Ilang segundo siyang nanatiling nakatingala, hinahayaan ang special chemical solutionnna kumalat sa kanyang cornea. Nang muli niyang imulat ang kanyang mga mata, ang dating talim ng kanyang paningin ay napalitan ng isang maputla at walang buhay na titig.

Ang Ancient Eclipse Dragon ay may kakayahan na kontrolin ang space. Habang dumadaloy ang liwanag sa kanyang mga kamay, muling gumawa ng sunod-sunod na hand seals si Oliver. Kaagad na naipon ang liwanag na bumabalot sa kanya, at naging isang bola ng nakakasilaw na liwanag sa kanyang mga kamay. Ngayon ay nakikita na muli ang itsura ni Oliver. Nakakunot ng mahigpit ang kanyang noo, at matalas ang kanyang tingin kay Fane, ang kanyang poot para dito ay kitang kita sa kanyang mukha.

Pero bubulagin pa ako nito! Pilit kong iminulat ang mga mata ko. Lahat ng nakikita ko ay malabo… ang mga anino ng mga kasama ko ay halos hindi ko na makilala. Hindi ko maaninag ang kulay ng mga damit nila. No matter how many times I tried to blink to bring back my clear vision, hindi pa rin bumabalik sa dati ang paningin ko. "Huwag kang gagalaw," sabi ng medic habang marahang ibinubuka ang mga talukap ng mata ko. "Your pupils are reacting, but your vision might stay blurred for a few days. No strain, no light exposure. Got it?”