Novel & Cerita Paano Gumawa Ng Journal

Hindi maganda ang kutob ko rito pero kailangan kong malaman kung ano ang laman. Tinignan ko ang date kung kailan niya ito ginawa. Hindi pa pala masyadong matagal. Tatlong linggo lang ang nakakalipas. Una kong pinindot ang nakapangalan sa akin. Medyo may kahabaan ang nilalaman nito. Nang mapagtanto kong sulat ito ay agad na kumalabog ang dibdib ko. Tamad akong magsulat sa papel ate kaya rito na lang ha? Anong ginagawa mo sa PC ko at nahanap mo ‘to ha? Anong ginagawa mo? Joke lang!

Tumama ito sa sulok ng kwarto niya “ Anong klaseng, kwento yan. Gagawa na lang ng kwento hindi pa gawing happy ending” Kinuha niya ang daily reading journal niya mula sa cabinet tabi ng kama niya. Pagnakakayari siya ng libro, nililista niya ito sa daily reading journal niya, susulat kung ano ang nagustuhan niya sa kwento at mga hindi niya nagustuhan.

Marahang naglakad ang dalaga patungo sa bookshelf saka kinuha ang isa sa mga journal na nandoon. “It’s my journal.” Usal nang dalaga nang makilala ang sulat kamay niya. Ang mga journal na nandoon ay nga journal niya tungkol kay Drake, mula nang una niya itong makita sa isang high school basketball match hanggang sa pag-iwan niya sa binata dahil sa takot na baka isang araw tuluyan nan ga niyang iwan si Drake. Kahit na mahal niya si Drake she has to be cruel at iwan ang binata na mag-isa. Even hiding the fact na buntis siya sa anak nila. Natuptop ni Samantha ang bibig niya habang binabasa niya ang journal niya at umiiyak. Lalo na sa katotohanang ginawa niya ang journal na iyon para kahit nakal

Lumawak ang labi ko at bumibilis ang kabog ng dibdib. Sa mga sandaling wala ang lalaki ay ginagawa ko ang mga bagay na magpapasaya sa akin. Ang pagsusulat. Paminsan-minsang sumasagi sa isip ko ang maaaring mangyari pag may nakaalam sa ginagawa ko ngunit dahil sa pag-iisa at pakiramdam na walang pakpak upang lumipad ng malaya, pinagpatuloy ko pa rin ang pagsusulat sa journal. Pinagpatuloy ko lamang ang nasimulan; isang kuwentong sumasalim sa isang kalayaan. Kalayaan sa mga bagay na pinagkait ng bayang kinalakhan. h

Maingat akong bumaba ng kama na sinikap na hindi makagawa ng kahit na ano'ng tunog o ingay na pwedeng ikagising niya. Lalabas na sana ako ng kuwarto ko upang uminom ng tubig dahil parang nanunuyo ang aking lalamunan. Aksidente kong nakita ang nakabuklat na kuwaderno sa tabi ni Mj at dala ng kuryusidad ay kinuha ko. Bumungad sa akin ang nakasulat sa unang pahina na "My Diary." Interesado kong binuklat ang mga pahina ng notebook. Mas pinagtuunan ko ng pansin ang huling sinulat ni Mj.

Pumasok na ako. Pag-uwi ko sa bahay, dumiretso ako sa silid ko, naglapag ng gamit at pumuwesto ako sa study table. Binuksan ko yung laptop at nag-isip kung paano sisimulan ang kuwentong gagawin namin ni Jude. Sinubukan kong i-recall ang panaginip ko, pero kaunti na lang ang naaalala ko. Ilang sandali pa, nakapagsulat na rin ako.

Tulad ng iba't ibang kulay na papel na maaaring idikit maging ang mga sticker na hugis ng tao, hayop, halaman maging ang mga salita ng karunungan. "Sa ganitong paraan ay magagawa mong gumuhit sa loob ng journal, hindi ba talagang nauunawaan ng master kung ano ang gusto mo?" tanong ni Aishe nang hindi sinasadya dahil masaya siyang makita ang atensyon ng master. Ipinagpatuloy niya, "at tingnan mo ito, isang kahon na naglalaman ng pangkulay na maaaring gawin mong selyo, kumpleto kasama ng kandila at kutsarang panunaw." Natutuwa si Ruby sa mga bagay na iyon dahil magagawa niyang sulitin ang kanyang oras para palamutian ang journal. Bukod sa pagguhit at pagbabasa ay mayroon na siyang bagong aktib

Kaunting ngiti lamang, hindi sapat para mapansin niya. "I'm sorry, may naisip lang," hingi ko ng paumanhin. "It's okay," he smiled. "So as I am saying, photo journal doesn't need a lot of interviews or whatsoever for it to be done. Observing that you lay a time for it, it seems like you're going to write a biography." Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. "What do you mean?" "What I mean is, why do you need to lay a time in interviewing for just a mere photo journal? Baka naman photography ang gagawin natin ngayon dito at hindi interview?"

“Bakit hindi siya makapagbigay ng kahit anong suporta?” Pagkatapos ng ilang linggong ganitong interaksyon, nagdesisyon si Cearina na ilabas ang kanyang saloobin sa isang journal. Nagsimula siyang magsulat ng kanyang mga nararamdaman, mga pangarap, at mga pag-asa na sana ay makabawi siya sa sitwasyong ito.

pero sinasabi ng utak ko pareho kong gawin? Tumigil ako sa paglalaro ng ballpen ko at nagsimula ng magsulat... FEW MINUTES LATER... Tapos na akong magsulat at hindi ko alam pero kanina ko pa binabasa ang gawa ko,at masasabi kong ang corny ko but i don't care,this is for athena Naglakad na ako papunta sa unahan at linagay ang papel sa box