Paano Gumawa Ng Journal นิยาย & เรื่องราว

Ginamit niya ang natutunan niya sa internship, ang skills sa makeup at creativity, pati ang kaunting koneksyon sa isang local photographer na kaibigan niya sa studio. Ilang araw bago ang birthday, habang si Ralph ay nasa hearing at busy sa isang domestic abuse case, sinimulan ni Alexis ang kanyang proyekto: isang personalized leather-bound journal na pinuno niya ng mga entries na sinulat niya bawat buwan mula nang nagplano silang magkaroon ng pangalawang anak. Bawat pahina, may larawan nilang dalawa, mga quote ni Ralph na isinulat niya noong hindi nito alam, at short messages na punô ng pasasalamat.

Parang napakanatural lang na ganoon sila magkalapit. She shook her head to refocus herself. One sigh and she went back to scribbling on that notebook he left for her. Sabi ni Jace mahilig daw sya mag-scribbles. Ang nangyari, sa gulo yata ng isip niya, nagkapunit-punit ang iniwan nitong papel, yung iba nasa sahig, yung iba naman nakalamukos sa desk. Sa dulo ng lamesa naman ay mayroon ding mataas na baso ng juice, platitong may sandwich, at sticky note.

Baka may kailangan akong lutasin para sa babaeng ‘to at kapag magawa ko ‘yon, baka sakaling makabalik na ako sa tunay kong katawan. Tumayo ako at nagpunta sa study table. Naghanap ako ng puwede kong mapagkunan ng idea tungkol sa babaeng ‘to. Naghalughog ako sa mga gamit niya sa mesa at may nakita akong isang vintage journal na nakahalo sa mga notebook niya rito. Kulay yellow ito na bulaklakin ang cover. Binuklat ko ito para basahin at hindi nga ako nagkamali ng hinala na diary ito ni Mikha.

Was it Fred? Akma akong tatayo para sugurin siya nang maisipan ko na kalmahin muna ang sarili. I’m already exhausted in the past few days, and acting without thinking will only make things worse. Muli kong pinagmasdan ang notebook. Doon ko napansin na tila may pinunit sa dalawang unang pahina. Kumuha ako ng charcoal pencil mula sa art room at pinuno ng itim na kulay ang kabuuan ng papel. When I’m done, I can see the words written from the ripped pages.

“Naalala mo pa ba kung sino ka bago ka natakot?” Bulong niya sa sarili habang pinapahid ang luha. Page after page, napagtanto niya — hindi lang ito simpleng sketchpad. Ito ang sarili niyang journal. Ang mga guhit, hindi lang tela’t sinulid — kundi emosyon. Lungkot. Pag-asa. Galit. Pagpapatawad. Hanggang sa mapunta siya sa huling pahina. Walang drawing. Blanko.

palusot niya na nginitian lang nito ulit, halatang hindi naniniwala sa kanya. “Here,” anito sabay abot sa isang journal, “ hiniram ko lang. Hindi nga ako nagkamali, may nadiskubre akong importanteng bagay tungkol lang naman sa bago mong babae.” “This journal can be manipulated,” he said when he accepted it.

Mahigpit, marahan, buong-buo. Sa tabi ng kama, nakabukas ang isang maliit na journal. May ilang linyang nasimulan. Nakasulat sa dulo ng pahina: Ngayon ang unang araw ko bilang ina. Hininto niya ang pag-awit. Dinampot ang panulat, at saka marahang isinunod: Hindi ako perpekto. Hindi ako kumpleto.

Nangilid ang manipis na luha ng matinding emosyon sa mga mata ko. Hindi ako nag-type sa phone ko. Hindi ko rin ginamit ang iPad ko. Dahan-dahan kong ibinaba ang journal sa side table. Inangat ko ang dalawa kong maliliit na kamay sa ere sa tapat ng kaniyang dibdib. My fluid, delicate fingers moved gracefully in the quiet space between us: [Alam ko po, Dark. Naramdaman ko po 'yon simula noong una ninyong inaral ang kumpas ng mga daliri ko.]

" Syempre, love nila ako eh kaya sila pumayag, for experience lang naman itong ginagawa ko kaya kalma ka lang walang permanente sa mundo kaya gusto kong subukan lahat tulad sa magiging Yaya para naman may maisulat ako sa aking journal notebook. Eh sa nakakapagod na ang laging nagsusulat na pumunta kami ng Tokyo, we travel to this place..that place…you know what I mean. I want to live a simple life. Feeling ko magical ang ganitong karanasan. Believe me, I'm okay with this set-up.” "Grabe ka na talaga, ang iba gusto nilang maranasan kung anong meron ka, while you…gusto mong maranasan kung anong meron sila, iba ka talaga.” aniya na napapailing nalang ng kanyang ulo. “I know right- at least hind

Ngunit alam niyang kailangan niyang harapin ang katotohanan at tanggapin na tapos na ang kanilang kwento. Sa ikatlong araw ng kanyang bakasyon, naupo si Ella sa ilalim ng isang puno ng niyog, bitbit ang kanyang journal. Sinimulan niyang isulat ang lahat ng kanyang nararamdaman — ang sakit, ang pangungulila, at ang mga pag-asa na kailangang isantabi. Habang isinusulat niya ang bawat salita, parang unti-unting gumagaan ang kanyang pakiramdam.