Paano Mag Lambing Novels & Stories

Mula sa malaking salamin sa harapan ko ay napatingin ako sa kabuuan ko partikular sa mukha ko. Maputla at parang may nagbago kung ano sa awra ko ngayon. Bigla akong naliyo pagkatapos ng ilang minuto. Muli akong napakapit sa gilid ng lababo para doon kumuha ng lakas. Nang maramdaman kong nagkaroon ako ng kaunting lakas muli ay unti-unti akong naglakad pabalik ng kama.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

sabi niya nang may lambing at pananabik. Hinaplos ko ang kanyang pisngi pababa sa kaniyang leeg, habang naririnig ko ang kanyang paghinga na nagiging mas mabigat ng ilapit ko ang aking mga labi. Ang kanyang mga kamay ay mas nagiging mapangahas, dahan-dahan niyang isinandal ako sa dingding, at ramdam ko ang panginginig ng kanyang katawan habang inilalapit niya ang kanyang labi sa aking tainga.

Ang mga bulong ng lambingan nila ay parang kulog na dumagundong sa kanyang pandinig, habang ang bawat galaw nila ay tila nagdudurog sa kanyang puso nang paunti-unti. Nanlamig ang buong katawan ni Elara. Ang kanyang mga tuhod ay nanginginig na parang walang lakas, at ang hawak niyang supot na puno ng pagkain at gamot ay dahan-dahang dumulas sa kanyang mga palad. Sa isang malakas na kalabog, bumagsak ito sa sahig, na nagdulot ng ingay na sapat upang mapaghiwalay ang dalawang magkayakap.

Teka uli kung multo na ko bakit ako na iihi? "Ahh baka ganito talaga parang nasa earth lang." Nag libot ako at nang makita ko ang banyo agad akong umihi tapos pumunta ko sa may lababo at nag hugas ng kamay. Tumgin ako sa salamin at yuko. Sandali nga. Tumingin ako sa likod ko wala namang tao. Pero bakit may nakita akong mukha ng bata?

May lambing sa boses, ngunit sa ilalim nito'y nakatago pa rin ang pagiging mapagmatyag. Napangiti si Marga, ngunit hindi siya sumagot. Sa halip, ay sumabay na lamang sa lakad nito, habang panaka-nakang sumisilip sa kanang bahagi ng daan, gaya ng sabi ng lalaki. "Oo, nakasanayan na kasi," nakangiti niyang sagot, pilit na pinananatiling kalmado ang kanyang tinig at banayad ang ekspresyon sa mukha.

Pangingilaw ang tawag sa panghuhuli ng lamang dagat o sa ilog gamit ang sulo, flashlights at sigpaw o pansalok na lambat. At dahil dalawang piraso lang ang alimasag na pinagpiraso-piraso ko, kung mabilis ka, makakakuha ka ng katawan ng crabs. Kung mabagal ka, galamay na lang. Eh, nagdasal pa si Craig–sabaw na ang inabutan. Paglingon ko sa pobreng lalaki, sinipsip na lang ang daliring dumapo sa sabaw.

Ang boses niya ay mababa, banayad, at sobrang lapit, isang uri ng lambing na kayang magpabilis ng tibok ng puso. Kahit si Kerstyn ay hindi rin nakaligtas. Napapikit siya sandali bago marahang bumuntong-hininga. “Hindi ’yan patas.” Napakunot-noo si Kian. “Ano ang hindi patas?”

sigaw ni Bambi pagkakita sa'kin pagkalabas ko ng CR para mag-retouch. "Oo nga! Paano ka makakabingwit ng isda niyan kung palagi kang nawawala?" dagdag ni Lana, sabay irap. Ngumiti lang ako ng bahagya, kunwari chill, kahit medyo kumakabog ang dibdib ko. Maingat kong inayos ang suot kong itim na dress, hinaplos ang kulot at malambot kong buhok na malayang bumagsak sa balikat, tapos kinuha ko ang drinks sa counter na parang wala lang—kahit ang totoo, halos mamuo na 'yung kaba sa lalamunan ko.

hiyaw ko na ikinapisik nito. Antok na antok ito nang magtama ang tingin namin pero napangiti ang babae, "Lake," namumungay ang mga mata niya pero nang mapalingon ito sa pintong nakabukas na, para itong nakakita ng multo. "Sir Lambert? Sandali lang po." Akmang babangon ito pero napabalik ito sa pagkakadapa dahil wala itong kasuot-suot.