Paano Mag Lambing Novels & Stories

“Ang lambak na ito ay magiging libingan mo pa rin…” “Ang lambak na ito ay magiging libingan mo pa rin…” Umalingawngaw sa buong lambak ang matunog na boses ni Fabian. Biglang kumulo ang tubig sa lawa, parang kumulo na ang tubig. Ang kababalaghan ay nagdulot ng labis na takot kay Tristan at sa apat na matatanda kaya't sila ay umatras sa pamamagitan ng reflex.

lambing n'ya rito at hinalikan ito sa labi ngunit tumulis ang nguso nito at masama s'yang tiningnan. "What?" "Ang pangit mo tapos ang baho-baho mo pa. Para kang amoy kambing," singhal nito sa kan'ya at nagmartsa paalis. Naihilamos n'ya ang mga palad sa mukha at napabuga ng hangin.

Natakot siyang magtanong pa si Elijah, kaya agad siyang yumuko sa gitna ng armrest at hinawakan ang braso nito. “Bilisan mo na at kunan mo ako.” Bahagya siyang kumapit sa braso ni Elijah, isang kilos na puno ng lambing. Parang sinasadya niyang ilihis ang usapan gamit ang paglalambing. At epektibo iyon. Napansin ni Elijah ang lambing sa kilos niya. Agad niyang nakalimutan ang tanong niya kanina. Magkaiba man o hindi ang itsura nila sa camera, wala siyang pakialam.

lambing nito kasabay ang paghakbang. “Sabi mo?” “Ang sabi ko, tara na, dear—” “Ahhh…. Sakit!” reklamo niya, piningol ko kasi ang tainga niya. Kulit e! “ ‘To naman, ang harsh. Naglalambing nga lang ako—” “Ayan, naabutan na tayo ng malakas na ulan! Ang bagal mo kasi, dami pang inarte.” Bilisan mo na,” pasikmat kong utos.

“Pero gusto kong subukan.” “Teka,” sabi niya. “Paano namin gagawin yun?” “Simple lang,” sagot ko. “Magluto kayo ng ulam. Ihalo ninyo yung sangkap.” “Pero paano kung malaman nila?” tanong niya. “Siguraduhin ninyo na hindi nila malalaman,” sabi ko. Narinig ko siyang napabuntong hininga.

Mula sa malaking salamin sa harapan ko ay napatingin ako sa kabuuan ko partikular sa mukha ko. Maputla at parang may nagbago kung ano sa awra ko ngayon. Bigla akong naliyo pagkatapos ng ilang minuto. Muli akong napakapit sa gilid ng lababo para doon kumuha ng lakas. Nang maramdaman kong nagkaroon ako ng kaunting lakas muli ay unti-unti akong naglakad pabalik ng kama.

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

sabi niya nang may lambing at pananabik. Hinaplos ko ang kanyang pisngi pababa sa kaniyang leeg, habang naririnig ko ang kanyang paghinga na nagiging mas mabigat ng ilapit ko ang aking mga labi. Ang kanyang mga kamay ay mas nagiging mapangahas, dahan-dahan niyang isinandal ako sa dingding, at ramdam ko ang panginginig ng kanyang katawan habang inilalapit niya ang kanyang labi sa aking tainga.

Dahan-dahang bumaba ang malaking kamay niya sa ibabang bahagi ng tiyan ni Maxine, marahang hinahaplos paikot. Napakalaki ng palad niya. Sapat na ito para balutin ang maliit na tiyan ni Maxine. Ang init at banayad na pagdiin ay may halong pag-aaruga at kakaibang lambing. Isang uri ng lambing na kayang magpalito ng damdamin, lalo na at galing sa isang lalaking tulad ni Shawn. Agad naman na inalis ni Maxine ang kamay niya sa kanyang tiyan.

Ngunit ngayon, ang ganitong klase ng lambing ay talagang nagpapalambot sa kanyang puso. "Ay, ay, oo, oo. Hindi na ako mag-aalala, basta't hindi ka malulungkot o masaktan, ha? Kung magka-problema ka, sabihin mo agad kay lola, huwag mong gawing mag-isa!"