Paano Maiiwasan Ang Sleep Paralysis Novels & Stories

Ganito siya kapag gusto niyang may mangyari kahit ayaw ko. I am helpless. He is stronger than me, and I don’t want him to slap me again just because I tried to resist. Bumalik ang takot na naramdaman ko kanina sa panaginip ko. Nanginginig ang katawan ko. Ito ang sleep paralysis ko sa totoong buhay. He pinned my hands above my head, and I started shaking because of fear. Pinagduldulan niya ang kanyang labi sa labi ko. I thought this night would end up again with the same scene—him forcing himself on me—but then someone knocked.

It felt like a heavy, freezing wave washing over my muscle tissues, and within just a few seconds, animo ay lumpo na ako at tuluyang paralyzed sa ibabaw ng kutson nang walang kakayahang igalaw kahit ang aking mga daliri. “Shane! Anong ipinasok mo sa katawan ko? I can't feel my arms and legs anymore! Bakit mo ginagawa ito sa akin?” “Masyadong malikot ang mga paa mo, at ayaw kong mag-aksaya ng lakas ang mga guards ko sa paghabol sa iyo kung sakaling maisipan mo na namang tumakbo para sa buhay mo. That is a highly concentrated surgical paralyzing agent, and it will keep you frozen on this bed for a very long time.”

Ang init ng ulo ko ay parang hindi ko na kayang kontrolin. Kailangan ko nang tigilan ang kakahintay. Mabubaliw ako sa pagtingin sa orasan, bawat segundo na dumaan ay parang isang taon. Nagdesisyon akong bumalik sa kama at magpanggap na hindi ako nag-aalala. Humiga ako, sumiksik sa ilalim ng kumot, at nag-clap ng dalawang beses para patayin ang ilaw. Ngunit kahit nakapikit na ang mga mata ko, hindi ko maiwasang mag-isip ng mga posibleng senaryo.

bati ko lang at pumasok na ako sa room ko. I locked the door para walang makapasok. Humiga ako sa kama ko at nagtalukbong ako ng kumot ko. Hindi ko na pinansin kung sino man ang kumakatok. Bahala na sila dahil matutulog na lang ako. Ginamit ko ang headset ko para pilitin ang sarili ko na matulog na. ******

Mukhang matagalan pa bago matapos sa paliligo ang binata kaya nagpasya na siyang ipikit ang mga mata upang matulog. Paglabas ni Rex ng banyo ay napalunok siya ng sariling laway nang makita ang dalagang nakahiga sa kama. Mukhang tulog na ito na ipinag pasalamat niya. Kahit balot ito ng kumot at alam niyang naka mahabang pajama na dala rin nito ay iba pa rin ang impact nito sa kaniya. Maingat siyang sumampa sa kama upang hindi magising ang dalaga. Para siyang na estatwa pagkahiga at takot gumalaw. Napabuga pa siya ng hangin sa bibig saka tumagilid ng higang patalikod sa dalaga. Pilit na ipinikit ang mga mata upang matulog na.

Sa tindi ng kapaguran ng aking katawan at isip, wala na akong lakas na lumipat pa sa sofa sa sala. Dahan-dahan akong lumapit at naupo sa gilid ng kama. Maingat akong nahiga sa tabi ni Jamilla, sinisiguradong may sapat na distansya sa pagitan naming dalawa upang hindi siya magising. Hinila ko ang kalahati ng kumot upang itakip sa aking katawan. Binalot ko ang aking sarili sa lambot niyon, at habang nakatitig sa kisame, hindi ko na namalayan kung paano ako dahan-dahang hinila ng antok. Sa loob ng ilang sandali, tuluyan na akong kinain ng karimlan ng mahimbing na tulog.

Muli akong nagtungo sa walk in closer upang kumuha ng ternong pantulog at aking isinuot. Upang makaiwas sa tukso ay naisip kong sa kabilang kwarto na lang matulog. Hindi pwedeng tabi kami sa kama dahil hindi ko masisigurado na magagawa kong pigilan ang sarili ko na hindi siya angkin ngayong gabi.

"Ewan ko sa'yo, maiwan muna kita. Sinadya kong mag tagal sa comfort room para malaman ko kung maiinip nga ba ito at tatawagin na ako. Nakikinig lang ako pero ni isang tikhim wala akong narinig hanggang sa nilalamig na rin ako kaya ibinalot ko ang aking sarili sa roba na naka lagay sa cabinet. Dahan dahan akong lumabas ng shower room, hindi ako gumawa ng kahit anong ingay. Pumasok ako sa loob ng room at naabutan kong tulog na tulog na ito. Hinayaan ko na lamang siyang matulog, naupo ako sa hilid at pinatuyo ko na lang muna ang aking buhok bago ako tumabi rito at niyakap sabay pinikit na rin ang aking mga mata. Medyo naubos ang lakas ko sa mga nag daang pulo't gata namin. Kaya kailangan kong b

Sumilip ako sa kinaroroonan ni Cedrick at nakita ang paglikot ng kanyang ulo. Kumunot ang aking noo at sandaling napaisip. 'Baka naman na-sleep paralysis na siya? O binabangungot na?' kunot-noo kong saad sa sarili. Nagmadali akong tumayo dahil baka kung ano pa ang mangyari sa kanya. Lumapit ako sa sofa kung saan nakahiga si Cedrick. Agad kong napansin ang mga pawis sa kanyang mukha gayong malakas naman ang aircon.

I don't know why am I having this kind of dream, it feels too real. Mas lalo akong naalarma ng maramdaman ko ang kiliting iyon ay bumaba sa dibdib ko. It feels like it was tracing my skin and if feels warm covered my mounds. Gusto kong gumalaw, pero tila naparalisa ako. Is this what they call sleeping paralysis? How can I even think straight in my own dream?