Paano Maiiwasan Ang Sleep Paralysis の小説・ストーリー

“Paano ko po maiiwasan na mapahamak ang buhay sa sinapupunan ko, doc?” “I would advise that you exercise regularly, eat healthy and well-balanced meals, manage stress, keep your weight within normal limits, don't smoke and stay away from secondhand smoke, don't drink alcohol or have more than one to two cups of a caffeinated beverage like coffee a day, avoid illicit drugs, and make sure you are up to date on immunizations,” mungkahi nito. Napalunok ako sa narinig at kumabog nang mabilis ang puso ko. “Doc, uminom po ako last week.”

Ganito siya kapag gusto niyang may mangyari kahit ayaw ko. I am helpless. He is stronger than me, and I don’t want him to slap me again just because I tried to resist. Bumalik ang takot na naramdaman ko kanina sa panaginip ko. Nanginginig ang katawan ko. Ito ang sleep paralysis ko sa totoong buhay. He pinned my hands above my head, and I started shaking because of fear. Pinagduldulan niya ang kanyang labi sa labi ko. I thought this night would end up again with the same scene—him forcing himself on me—but then someone knocked.

It felt like a heavy, freezing wave washing over my muscle tissues, and within just a few seconds, animo ay lumpo na ako at tuluyang paralyzed sa ibabaw ng kutson nang walang kakayahang igalaw kahit ang aking mga daliri. “Shane! Anong ipinasok mo sa katawan ko? I can't feel my arms and legs anymore! Bakit mo ginagawa ito sa akin?” “Masyadong malikot ang mga paa mo, at ayaw kong mag-aksaya ng lakas ang mga guards ko sa paghabol sa iyo kung sakaling maisipan mo na namang tumakbo para sa buhay mo. That is a highly concentrated surgical paralyzing agent, and it will keep you frozen on this bed for a very long time.”

Ang init ng ulo ko ay parang hindi ko na kayang kontrolin. Kailangan ko nang tigilan ang kakahintay. Mabubaliw ako sa pagtingin sa orasan, bawat segundo na dumaan ay parang isang taon. Nagdesisyon akong bumalik sa kama at magpanggap na hindi ako nag-aalala. Humiga ako, sumiksik sa ilalim ng kumot, at nag-clap ng dalawang beses para patayin ang ilaw. Ngunit kahit nakapikit na ang mga mata ko, hindi ko maiwasang mag-isip ng mga posibleng senaryo.

bati ko lang at pumasok na ako sa room ko. I locked the door para walang makapasok. Humiga ako sa kama ko at nagtalukbong ako ng kumot ko. Hindi ko na pinansin kung sino man ang kumakatok. Bahala na sila dahil matutulog na lang ako. Ginamit ko ang headset ko para pilitin ang sarili ko na matulog na. ******

Mukhang matagalan pa bago matapos sa paliligo ang binata kaya nagpasya na siyang ipikit ang mga mata upang matulog. Paglabas ni Rex ng banyo ay napalunok siya ng sariling laway nang makita ang dalagang nakahiga sa kama. Mukhang tulog na ito na ipinag pasalamat niya. Kahit balot ito ng kumot at alam niyang naka mahabang pajama na dala rin nito ay iba pa rin ang impact nito sa kaniya. Maingat siyang sumampa sa kama upang hindi magising ang dalaga. Para siyang na estatwa pagkahiga at takot gumalaw. Napabuga pa siya ng hangin sa bibig saka tumagilid ng higang patalikod sa dalaga. Pilit na ipinikit ang mga mata upang matulog na.

Sa tindi ng kapaguran ng aking katawan at isip, wala na akong lakas na lumipat pa sa sofa sa sala. Dahan-dahan akong lumapit at naupo sa gilid ng kama. Maingat akong nahiga sa tabi ni Jamilla, sinisiguradong may sapat na distansya sa pagitan naming dalawa upang hindi siya magising. Hinila ko ang kalahati ng kumot upang itakip sa aking katawan. Binalot ko ang aking sarili sa lambot niyon, at habang nakatitig sa kisame, hindi ko na namalayan kung paano ako dahan-dahang hinila ng antok. Sa loob ng ilang sandali, tuluyan na akong kinain ng karimlan ng mahimbing na tulog.

I don't know why am I having this kind of dream, it feels too real. Mas lalo akong naalarma ng maramdaman ko ang kiliting iyon ay bumaba sa dibdib ko. It feels like it was tracing my skin and if feels warm covered my mounds. Gusto kong gumalaw, pero tila naparalisa ako. Is this what they call sleeping paralysis? How can I even think straight in my own dream?

Sa tahimik at madilim na paligid, madaling mag-overthink ang tao, at ang lungkot ay kumakalat na parang baging. Nakayuko si Amara sa sofa, nakayuko ang katawan. Kakatapos lang niya uminom ng dalawang sleeping pills at plano nang umakyat sa kwarto para matulog. Ngunit nang mapagod siya, nanginginig ang kanyang kamay at nahulog sa sahig ang puting tableta. Napakatamad ni Amara para linisin ito. Mabilis na sumasakop ang antok. Nakakatulong ang sleeping pills sa mga taong hindi makatulog, ngunit may side effect rin ito isa na rito ang sobrang panaginip.

natatawang tukso nito sa 'kin. Sasagot na sana ako nang lumabas ang anak ko kaya sabay kaming napatingin dito. Nagising na naman siguro siya dahil sa sleep paralysis niya. Nakapikit lang kasi ito na tila wala siyang alam kung saan pupunta ang katawan niya.