Paano Mamatay Novels & Stories

Kasama sa mga sintomas ang depressed mood, pagkawala ng interes, pagbabago sa mga pattern ng pagtulog, pagbabago sa ganang kumain, pakiramdam ng kawalang-halaga, kawalan ng kakayahang mag-concentrate, at ideyang magpakamatay o suicide. At tingin niya iyon ang dahilan ng pagkamatay ng mama niya dahil hindi nito nakayanan ang anxiety. Bukod sa hiwalay ito ng ama niya na dapat iyon ang katuwang nito pagkatapos manganak, ito ang kailangan ng mama niya ngunit wala ito sa tabi nila. At dahil sa pag-iisip ng kanyang ina ay tuluyan na nitong hindi kinaya ang problema at sumuko ng tuluyan ang katawan nito.

"Paano nga ba namatay ang aking ama?" Ang tanong na ito ay nagpaiyakot ng kamay ni Amelia , at muntik nang mabuhos ang alak sa kanyang mangkok. Iniwas ni Amelia ang tingin. "Eli, ang iyong ama namatay dahil sa sakit. Hindi mo maiintindihan, hindi ka naman doktor!" Umangat ang kilay ni Audrielle , dahan-dahang tinigilan ng isang tiklop ang kanyang mangkok ng alak. Malalaman niya rin kung paano namatay ang kanyang ama.

Hindi ko na alam kung paano. Kasi hindi ko matanggap na sa isang kisapmata ay patay na si tatay lalo na at wala naman akong makuhang matinong sagot kung bakit siya namatay. Ang sabi atake sa puso. May iba naman sa ospital na nagsabing pumutok daw ang ugat sa ulo. Halo-halo na. At ang masaklap pa ay hindi ko makuha ang death certificate ni tatay.

sagot niya na akala ko ay hindi na niya sasagutin. “Dapat inaalam mo kung saan manggagaling ang asawa mo, paano kung killer?” “Edi ayos!” Kampante ang boses niya na parang okay lang sa kanya ang mamatay, at hindi ko gustong marinig iyon dahil maraming buhay ang nais madugtungan pa ang kanilang buhay. At makasama pa ng matagal ang mga mahal nila sa buhay! Ngunit bakit siya okay lang sa kanya ang mamatay?

Susunod ako saan ka man magpunta, kahit sa kamatayan. Nagtatagis ang mga bagang na tumayo siya at malalaki ang hakbang na lumapit sa bedside table. Kinuha niya ang basong naroon at binasag iyon bago itinapat sa kanyang pulso ang matulis na bubog na hawak. "Gusto mo bang ako ang unang mamatay sa'ting dalawa? Sabihin mo lang na mamatay na ako hindi ako magdadalawang isipin na i****k 'to sa ugat ko. Tutal wala namang pinagkaiba ang sakit na pumapatay sa'tin ngayon. Atleast kapag ako ang nauna mukhang ayos lang sa'yo dahil hindi mo naman ako kailangan, dahil wala ka namang pakialam na nasasaktan ako. Kinakain ka ng lungkot samantalang ako kinakain ng takot sa bawat minuto na baka mawala ka," dah

THE MOST PAINFUL GOODBYE was definitely the unexpected death. Ilang mga araw nilamayan si Mama sa aming bahay at hindi ako umaalis sa tabi ng kaniyang kabaong na mayro’ng dalawang sisiw sa ibabaw. Nakakulong na ang adik na pumatay kay Mama ngunit para sa akin hindi pa iyon sapat na parusa para sa kaniya. Buhay pa siya pero pinapatay na siya puso at isipan ko. Gusto kong masunog ang kaluluwa niya sa impiyerno at pagdusahan niya ang kasalanang ginawa niya. Nagkaro’n ng misa bago kami pumunta sa sementeryo para ilibing si Mama sa kaniyang huling hantungan.

Mapapanood lang kitang mamatay. Sa puntong ito, biglang naikuyom ni Park Anya ang kanyang mga kamao. Kinasusuklaman niya ang tadhana sa pagtrato sa kanya ng ganito. Naghanap siya ng napakaraming taon at sa wakas ay nakatagpo siya ng lalaking karapatdapat sa kanya. Ngunit ngayon, napapanood na lamang niya ang kanyang pagkamatay! At ang tatay niya ang papatay sa lalaking iyon!

Saad nito imbes na sagutin ang kanyang tanong. "Ang gusto kong malaman kung paano namatay ang Mamang ko. Si Anselmo ba, sagutin n'yo ako siya rin ba ang pumatay sa Mamang ko?" Wika niya sa mariin at malakas na ring tono.

“You scared us, Johan.” Kumunot ang noo ko. Pagkuwan ay naalala ko si Mommy. “Si Mommy po?” Nagkatinginan sina Papang at Mamang. “Nagbabakasyon ang mommy mo, apo ko. Masakit pa rin kasi sa kanya ang pagkamatay ng daddy mo,” nanginginig ang boses na sabi ni Mamang. “B-Bakasyon?” naguguluhan kong tanong. Hindi kasi ganun ang sinabi ni Mommy.

sabi niya kahit nanghihina na siya. Tinignan ko ulit si Papa Alejandro. Wala na nga si Papa. Hindi na siya kumikibo at nakatìrik na ang mga mata nito. Nauna siyang namatay dahil sa dibdib ang tama ng baril sa kaniya. “Sinong may gawa nito, Mama? Sino po?” tanong ko sa kaniya habang nakakapagsalita pa siya. “Si…” Nag-umpisa nang magdeliryo si Mama.